નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે….

life-saving-movies

“અપની મરઝીસે કહાં અપની સફરકે હમ હૈ,
રુખ હવાઓં કા જીધર કા હૈ, ઉધરકે હમ હૈ!”
– નિદા ફાઝલી

•••> ઝિંદાદિલી શીખવતી ફિલ્મ ‘આનંદ’ આવી ‘તી….ને સૌના દિલો પર “આહ !” કરાવીને ચાલી ગઈ.

•••> સ્વ-એહસાસ કરાવતી ફિલ્મ ‘જબ વિ મેટ’ આવી…ને સૌના મોંમાં “મૈ અપની સબસે ફેવરિટ” બોલાવીને ચાલી ગઈ.

•••> ખુલ્લા-દિલી દાખવતી ફિલ્મ ‘ઝિંદગી ના મિલેગી…દોબારા’ આવી…ને “અપને અંદર રહે અંતરાત્મા કો જગાઓ”નું ટીકલ કરીને ચાલી ગઈ.

•••> શ્રેષ્ઠત્તમ બનવાનું શીખવતી ફિલ્મ ‘૩ ઇડીયટ્સ’ આવી…અને “એકસેલન્સી”ની આંગળી ચીંધીને ચાલી ગઈ.

•••> આઝાદી અને નિજાનંદ કેળવતી ફિલ્મ ‘ક્વીન’ આવી…અને “બિન્દાસ્ત બનો” નો બોધ આપીને ચાલી ગઈ.

•••> અને…હવે પ્યારી, વહાલી, લાડલી લાઈફ જેવાં લેસન્સ શીખવતી ‘ડીયર ઝિંદગી’ આવી છે….અને એ ય “વાઉં સુપર્બ !” જેવાં મજેદાર મોરલ્સ આપીને ચાલી જશે.

આપણે સૌ કાં તો એવી હજુ અનેક ફિલ્મ્સ જોઈશું, જાણીશું, માણીશું, વાંચીશું કે સાંભળીશું. અને છેલ્લે પાછા ‘કોમ્પ્રોમાઈઝ’ની પોઝિશનમાં આવી જાશું.

અમિતાભ, અભય, અક્ષય કે આલિયા આવે…આપણી લાઈફ તો એવી ફિલ્મ્સમાંથી નીકળતાં ૨-૩ કલાકના સોડા-વોટર જેવાં જોશમાં છબછબિયાં મારી નીકળી જશે અને

એક દિવસે….આપણે ય આપણી ફિલ્મ ઉતારી ‘ચાઈલા જાશું’. ને કોઈક એવી ક્ષણે આપણા શરીરની ૩૬૦ દિશાઓમાંથી છેલ્લે એક જ અવાજ આવશે:

“શું લાઈફ જીવ્યા?”

મિની-મેગા મોરલો:

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે ઝિંદગી.” – મુર્તઝાચાર્ય

(ફોટો ક્રેડિટ: TheBetterIndia.com)

૧૦ બાબતો માટે ‘Thank You’ કહેવું ગમશે….

2-hands-Love

આમ તો વારંવાર ‘અલ-હમ્દુલિલ્લાહ’ બોલતા રહેવાની આદત છે એટલે દરરોજ Thanks Giving Day‘ ઉજવાઈ જાય છે. પણ આજે થયું કે…દુનિયાકે સાથભી ચલ શકતે હૈ તો…ચલે !!! તો પેશ-એ-ખિદમત…..

આ ૧૦ બાબતો (મારા ખુદાને, ને પછી ખુદને) માટે ‘Thank You’ કહેવું ગમશે….

1. ‘પેલ્લામાં પેલ્લું’…..મા-બાપજીએ મને માણસ તરીકે પેદા કરાવ્યો….Thank GOD!

2. આ ખુદને અને ખુદાને સમજવા માટે ‘સમજણ’ આપી.

3. એ સમજણને રાખવા માટે મસ્ત મજ્જાનું જમણ આપ્યું.

4. જમણની સાથે આખા બોડીને ખુલ્લું ફેલાવી શકું એટલી જગ્યાવાળું, હવા-ઉજાશવાળું ઘર આપ્યું.

5. ઘરમાં પણ ‘બિન્દાસ્ત રીતે નાડુ ઢીલ્લું રાખી રહી શકું એવાં લેંઘા-ઝભ્ભા અને ચેઈન-રિએક્શનવાળી પેન્ટ-શર્ટ જેવાં પોશાક બોનસમાં મળ્યા.

6. આ બધું એકલા-એકલા ‘ઉજવી’ને બોર ન થઇ જાઉ એટલા માટે સોજ્જા સગાં-વ્હાલાં આપ્યા. અને એમાંય મેગા-બોનસ પેક અને મેઇડ-ઇન-મોમેન્ટ્સ જેવાં મજ્જેદાર મિત્રો મળ્યા.(આમાં બૈરી, બચ્ચાં, બૂન બધ્ધા આવી ગ્યા)

7. નવી-નવી ટેકનોલોજી સાથે હાથ મિલાવી શકીએ એ માટેનું મન-મગજ અને મિજાજ મળ્યા.

8. નંબર-૭માં રહેલાં અઢળક પોઈન્ટ્સને સમજી તેને ‘એક્સપ્રેસ’ કરવા માટે લખવા-વાંચવા, જોવાં-સાંભળવાની સ્કિલ્સ આપી.

9. નંબર-૮ને વિકસાવવા માટેના વિવિધ હાર્ડવેર-સોફ્ટવેર અને પ્લેટફોર્મ્સ મળ્યાં. (એ પણ ‘ઓટો-અપડેટ’ની સુવિધા સાથે)

10. વાહ !!…વાઉ !!! માત્ર ૧૦ પોઈન્ટ્સમાં ‘Thank You’ કહી શકું એટલી વાઈબ્રન્ટ મોમેન્ટ્સ પણ આપી…..

Oh! My GOD! LOVE YOU !!!

મહેરબાની મોરલો:

” ચહેકતા આંગન, મહેકતા ધંધા,
ઔર ક્યા માંગે અલ્લાહકા બંદા !”

દુનિયાનું સૌથી સિરિયસ, સુપર, સદગુણી અને સંતકામ…..

Laughter-the-Best-Medicine

Photo Credit: selfimprovement.help

– મારું માથું સખત દુઃખતું હોય…
– શરીરમાં ઠંડીને લીધે કળતર થતી હોય…
– ઘરવાળી કંટાળીને બહાર જતી રહી હોય (આઈ મીન ખરીદી કરવા)…
– લખવાનું કામ (કરજની જેમ) વધી ગયું હોય…
– વાંચનનો ક્વોટા (પેલી પરીની વયની જેમ) વધતો જ જતો હોય….
– ક્લાયન્ટનું પેમેન્ટ ન આવ્યું હોય કે પછી ક્લાયન્ટ ખુદ પોતે ચાલ્યો ગયો હોય….

ટૂંકમાં, દિમાગની ‘સિસ્ટર મેરેજાઈ’ ગઈ હોય ત્યારે હું એક જ દવા લઉં છું. કપિલ શર્મા શો અને એલન-શોના એપિસોડની.

આ માટે કોઈક ક્રિટીસીઝમ નથી કરવું, કોઈ બણગાં નથી ફૂંકવા, કોઈ કસીદા નથી પઢવા, કોઈ ચરણ નથી રચવું. કોઈ ચર્ચા કે ખર્ચા નથી કરવા.

દેસી માર્કેટમાં કપિલ અને વિદેશી માર્કેટમાં એલન ડી’જેનરસ ઘણાં દર્દીઓને મસ્તીના મરહમથી સાજાં કરે છે. તેમની હાસ્ય-ક્રિયેટિવીટીથી. ખુલ્લાં-દીલીથી, સોશિયલ-મદદથી.

(યાર ! ગાલને પણ દર્દ થાય કે નહિ?!?!) છતાં ગાલનેય ગાળ બોલીને ચુપ કરી લેંઘાનું નાડુ ઢીલ્લું કરીને આ લોકોને માણવાની મઝ્ઝા એટલે…આહથી વાહની સફર !!!

આ કપિલ સાચે જ ‘હાસ્યદેવ’ બની ચુક્યો છે. લગાતાર ફટકાબાજી કરતો જાય છે. મને તેના વિશે ઘણું કહેવાનું, જાણવાનું અને માણવાનું મન થયા કરે છે. અને કેમ ન થાય?! – આ માણસ માજીનેય સાજી કરી નાખે છે. ડોસીનેય ડ્રેસી કરી નાખે છે. દવાખાને ગયા વિના તેના ટીખળી સ્વભાવની ટીકડી આપતો જ જાય છે…..

એ જ રીતે અમેરિકામાં વર્ષોથી એલન ડી-જેનરસ પણ તેના અખૂટ-હાસ્ય ડોઝ દ્વારા પ્યુનથી લઇ પ્રેસિડેન્ટને ગાંડા બનાવે છે. તેની વાત આવનારાં કોઈક પોસ્ટમાં કરીશ. અત્યારે માત્ર એટલું જ કે… ક્રિયેટીવીટીનો અલીબાબી ખજાનો એટલે એલેન.

મેડીકેશન મોરલો:

“દુનિયાનું સૌથી સિરિયસ, સુપર, સદગુણી અને સંતકામ…કોઈકને હસાવવું.”

किस्सा है कहानी है पहेली है, ज़िन्दगी ये मुँहलगी सहेली है !

middle-class-indians

હાથમાં પરસેવાથી ભીના થઇ આવેલાં ચંદ રૂપિયા, હથેળીમાં ચાંદ જેવાં દેખાતા શમણાં અને હૈય્યામાં ચંદનની સુગંધ જેવી અસર રાખવાની કોશિશ કર્યે રાખતો એક મધ્યમ-વર્ગ ભારતીય વર્ષો…વર્ષોથી વંશ-વારસે શીખવેલી આશાઓમાં જીવતો રહે છે.

ભલેને ભારતમાં ટેકનોલોજી સિકલ બદલાતી રહે પણ શકલ પર ‘ક્યારેક તો એ સાકાર થશે, કોઈક ક્ષણે તો નસીબનું પાનું ફરશે, મુશ્કેલીમાં કોઈક તો મદદે આવશે જ’ જેવાં અસંખ્ય મુરાદો અને ઈરાદાઓની ટોપી પહેરી રાખી છે.

કાળા-ધોળાંના બદલાવની આ પરીસ્થિતિ ૨૫ વર્ષ અગાઉ પણ એવી જ હતી જેવી અત્યારે છે. બદલાયું છે માત્ર આવરણ. સમજો ને કે ગિલીટ ચડાવવામાં આવ્યું છે.

આ પ્રૂફ જ જુઓને ૮૦’ના દશકમાં દૂરદર્શન પર આવેલી સિરિયલ ‘દાને અનાર કે’માં ગુલઝાર સાહેબની કલમ પણ એ સમયે સવારે ઉઠ્યા પછી કરાતાં કોગળાંમાં બોળાયેલી લાગે અને તેની અસર જમ્યા પછી માંજ્યા વિનાના વાસણોમાં પડી રહેલી ચીકાશમાં દેખાતી હોય….

થોડાંમાં કેટલું બધ્ધું શમાવેલું છે !!

किस्सा है कहानी है पहेली है,
ज़िन्दगी ये मुँहलगी सहेली है.
पहेली है, सहेली है….

दो-दो रुख हैं, दोगली है ज़िन्दगी,ज़िन्दगी
आज आए और कल ही जाना है, जाना है,
मीठी जैसे दाने हैं अनार के,
खट्टी जैसे ये अनारदाना है

गैर जैसे गहना हो पडोस का,
साथ जैसे हाथ में हथेली है
किस्सा है कहानी है पहेली है,
ज़िन्दगी ये मुँहलगी सहेली है.

– गुलज़ार

(ફોટો ક્રેડિટ: topnews.in)

દિમાગની નસબંધી કરનારા આ છે નજરબંધી કલાકારો…..!!!

The Clairvoyants

.
બે અઠવાડિયા અગાઉ તમામ થયેલાં ‘અમેરિકા’ઝ ગોટ ટેલેન્ટ શોઝની’ ફાઈનલમાં બીજાં નંબરે આવેલાં આ બેઉ જણા ટોમી ટેન અને તેની પાર્ટનારી મિસ. એમિલી વોન’તાસ ઇલ્યુઝન-ખેલમાં ‘બવ ભારે’ જોડી તરીકે પંકાઈ આવી છે.

ઇલ્યુઝન (નજરબંધી)ની સુપર ટ્રિક્સ દ્વારા પહેલા યુરોપને ઘેલું બનાવ્યું, ને હવે અમેરિકાના એ ટેલેન્ટ-શોમાં તેમના નજરબંધીના અધધધભૂત પ્રયોગો દ્વારા જોનારાં દિમાગની નસબંધી કરી રહ્યાં છે.

પહેલા હું ક્લાસિક જાદુગર ડેવિડ કોપરફિલ્ડને મહાન ઇલ્યુઝનિસ્ટ માનતો ‘તો. પણ હવે આ બંનેની ઘણી ટ્રિક્સ જોયા બાદ તેમને સુપર-ફેન્ટાસ્ટિક માનું છું.

ઓફકોર્સ દરેક જાદુની પાછળ સાયન્સ-મેથ્સના મિશ્રણની અથાગ પ્રેક્ટિસ કામ કરે છે. પણ આપણા મનમાં ચાલી રહેલાં (અને ચુકેલાં) વિચારો, નંબર્સ, સંખ્યા, ઘટના, વસ્તુ જેવી અખૂટ માહિતીઓ આ બેઉ કઈ રીતે જાણી શકે એ ‘સોચને કા વિષય બન્યા હૈ’.

એમની સાડા-સાતસો જેટલી કરામતોને જોઇને મારી તો શું કોઈનીયે આંખોના પોપચાં ઢીલ્લ્લા થઇ શકે છે. લ્યો આપું એક નસખેંચું ઉદાહરણ…

એમિલી સ્ટેજ પર બેસી આંખો પર કાળી પટ્ટી પહેરી હિંચકે ઝૂલે છે. તેનો પાર્ટનર ટોમી કોઈપણ પ્રેક્ષક પાસે જાય.(એ પ્રેક્ષક પણ પાકે પાયે કોઈક અજાણ્યો જ હોય). પછી તેની પાકીટ તેના હાથે ખોલાવે અને અંદર શું શું છે એ જોવાની કોશિશ કરે.

એ દરમિયાન ટોમી તો કશુંયે બોલે નહિ. પણ ત્યાં દૂર બેસેલી એમિલી પેલા અજાણ્યા માણસે શું ખોલ્યું છે?, એમાંથી તેણે શું કાઢ્યું છે? તેનો રંગ-રૂપ-સાઈઝ, કવોન્ટિટી શું છે? તેની પર શું શું લખ્યું છે? કઈ રીતે લખ્યું છે?…..એ જાણે બધું જ જોઈ શકે એમ ધીમેધીમે બોલવા માંડે.

ત્યારે હાજર સૌને ખબર પડે કે…એમિલી નામની આ એક્સ-રે મશીન બાઈએ પેલા પ્રેક્ષકભ’ઈની પાકીટમાંથી કોઈક અનેરી ડિઝાઈનવાળા ક્રેડિટ-કાર્ડના એ માલિકનું નામ, કાર્ડ-નંબર, તેની એક્સપાયરી ડેટ અને ઓહ ! એમાં બેલેન્સ કેટલું છે એ પણ આસાનીથી કહી બતાવે.- બોલો, આવું કર્યા બાદ ધડાધડ તાળીઓ ના પડે તો બીજું થાય પણ શું?-

હવે તમને સવાલ થાય કે કદાચ એમિલીનો એ પાર્ટનર કોઈક સિક્રેટ-કોડ દ્વારા સ્ટેજ પર બધું ટ્રાન્સફર કરતો હશે??!?! – પણ આવી શંકા આવે એ પહેલા ટોમીબાપુ એવો પુરાવો બતાવે કે સમાધાન પહેલા જ શંકા તેલ લેવા ચાલી જાય. તો લ્યો બાપુ, બીજું દાંત-દબાવ ઉદાહરણ આપું…

પેલો ટોમી એક દળદાર ડિક્શનેરી લઇને કોઈપણ અજાણ્યા પાસે જાય. અને કહે કે… “બકા, તું જાતે કોઈ પણ પાનું ખોલ. અને એમાં રહેલો સૌથી લાંબો શબ્દ કાઢીને મનમાં યાદ રાખી લે.”

પછી એક તરફ ટોમી એક કાગળ-પેન હાથમાં લે. અને પેલાએ જે શબ્દ ધાર્યો હોય એ કાગળમાં લખવા માંડે. પેલો શબ્દ બોલે પણ ટોમી તો કાગળ પર નંબર લખી બતાવે. એટલે બધાંયને થાય કે ટોમીયાએ લોચો માર્યો.

પછી એ નાટકીય અંદાજે બોલે “ઓહ સોરી હોં ! આપડી ભૂલ થઇ લાગે છે.” એમ કહી સાચો જવાબ જાણવા એમિલી તરફ ડોકું ઘુમાવે. ને ત્યાંતો એમિલી આખેઆખો શબ્દ લખીને બેસી રહી હોય.

પછી એમિલી એ કાગળ બધાંને બતાવે. પેલો શબ્દ આપનાર પેક્ષક ગાંડો થાય એનો વાંધો નથી. એ ક્ષણે ટોમી તેનું પોત પ્રકાશે. અને જણાવે કે “હુંયે ખોટો નથી ભૈલા! મેં જે સંખ્યાત્મક કોડ લખ્યો છે, તે ડિક્શનેરીમાં આવેલા તે ધારેલા શબ્દનો પાનાં નંબર અને શબ્દની મૂળ જગ્યાનું સ્થાનાંક છે.” –

બોલો, તમેય દાંતે આંગળી ભરાવી ને? – અત્યારે લાખો લોકો પણએવુંજ કરી રહ્યાં છે. એમને સવાલ થઇ રહ્યો છે. :

‘હાળું, બંને આવી નજરબંધી કરે છે કઈ રીતે? એટલે જ કહું છું કે કપલનો ફોટો કપલ ઓફ સેકન્ડ્સ માટે ધ્યાનથી જોશો.

હવે તમે સૌ કદાચ એમની ટ્રિક્સનું સર્ચિંગ કરશો જ એવું હુંયે એડવાન્સમાં જણાવી શકું છું.

પણ મને હવે શંકા થાય છે કે ટિકી-ટિકીને જોતા આ બંનેના ફોટોને આપણે ‘એન્જોયા’ કરશું અને કદાચ આપણા મનની અંદર અને ‘અન્ડર’ રહેલું બધ્ધુંયે જાણી લેશે તો?!?!?! પછી આપડે કોહને મોઢું બતાઈશું લ્યા હેં ! 😛

(Image Credit: agt.wikia.com.)

ગળાને મળતો નાનકડો ગળ્યો એવોર્ડ એટલે…કાક !

kahk-An Egyptian Sweet

સૌથી પહેલા તો અહીં જે ફોટોગ્રાફ મુક્યો છે એને બરોબર જોઈ લો અને પછી આગળ વાંચો કે વસ્તુ શું છે?

હમ્મ્મ ! તો હવે જાણો કે…પ્રસ્તુત દેખાતી વસ્તુ માટે ‘ઘણાં થોરાંમાં ઘન્નું’ કહી દઉં…..

” મેંદો, બેકિંગ પાવડરના મિક્ષ્ચરને અસલી ઘી + અસલી બટરમાં લોટ બાંધી તેને તેની વચમાં કાજુ+બદામના પાવડર+અસલ મધમાં મેળવેલું અરેબિક ખજૂરનું પેસ્ટ બનાવી તેને ગોળો આકાર આપી ઓવનમાં બ્રાઉન બેકિંગ કરી, ઠંડા પાડી તેની પર પાકી સાકરનો લિસ્સો પાવડર ભભરાવી ખુદને પહેલા અને પછી આખી ફેમિલીને ખવડાવવા આવતી આ કુકીઝ (દેશી બિસ્કીટ)ને ‘કાહ્ક (ચાલો, પેલી મંજરી વગરનો) ‘કાક’ પણ બોલશો તો ચાલશે.

અહીં ઈજીપ્તમાં ફાતેમીદ સમયથી વર્ષો વર્ષોથી ખાસ રમઝાન મહિનાના છેલ્લાં દિવસોમાં ટ્રેડિશ્ન્લી કાક બનાવવાનો અને ખાવાનો બહુ મોટો મહિમા છે.

ઈદના મૌકા પર અહીં મિસરીઓ એકબીજાંને આવી મિસરી-યુક્ત કાહ્ક ખવડાવવામાં, ગિફ્ટ આપવામાં મોટા એવોર્ડ જેવું સન્માન ગણે છે.

જો કે અહીંના ઘી-મધ-ખજૂરનું જોર એવું છે કે મારા જેવો અમદાવાદી તો માંડ બે કાકમાં જ ‘બેક’ થઇ જાય છે. એટલે જ સાહેબ ! લખવાની બાબતમાં પણ મેં આજે થોડું મોણ ઓછું જ રાખ્યું છે. આફ્ટરઓલ રોઝા અભી બાકી હૈ…ઈદ અભી આગે હૈ…મેરે દોસ્ત! “

(ફોટો-ક્રેડિટ: thesweetexplorer)

…અને એ બહેરો દેડકો વરસાદ આવતા ફરીથી લપસીને ખાડામાં પડ્યો….

Frog-Rain

…અને એ બહેરો દેડકો
વરસાદ આવતા ફરીથી લપસીને ખાડામાં પડ્યો….

પણ આ વખતે તે લાંબો સમય
નિરાશ થઇ ને
એ ખાડાની અંદર જ
બેસી રહ્યો.

કેમકે તેને ઉપર રહેલાં
એ સૌ દેડકાંઓની
ખોટ વર્તાતી ‘તી.
જેઓ એ પહેલી વખતે
“તું બહાર નહિ નીકળી શકે.” એવાં
‘મૂક-મોટિવેશન’ વડે
તેને ઉપર ચડાવ્યો ‘તો.

ખાસ્સો સમય વીત્યો,
ઉપર કોઈ ન દેખાયું.
બહેરા દેડકાંએ હવે જાતે જ
મનને સવાલ કર્યો,
“તને બહાર આવવું છે ને?”

ને ‘અંદર’થી જ આવેલા
‘હા હા હા હા હા હા’ અવાજના
મૂક-મોટીવેશનલ પડઘાઓએ
તેને ધક્કો મારી ‘બહાર’ કાઢ્યો.

દેડકો હવે
વારંવાર ખાડે પડતો નથી.
અરે તેનાથી ડરતોય નથી.
વરસાદથી બનતા પાણીના
ખાબોચિયાથી પણ નહિ.

એ તો નજીકના સરોવરની પાસે
રહેલા વડ નીચે બેસી
જલસા કરે અને કરાવે છે.
પેલા મનમોજી પોપટની જેમ જ સ્તો…

(Photo Credit: storyista.com)

ચલો આજ હમ-દોનો થોડે ડોટ.કોમવાદી બનતે હૈ….

 

Unity-Integrity-In-India

ચલો આજ હમ-દોનો થોડે ડોટ.કોમવાદી બનતે હૈ….

મુહંમદકો તેરે ઘોડે પર સવાર લે,
મોહનકો મેરે રથ પર લે લેતા હું.

પંજતનકી શાન તું ભી દેખ લે,
ત્રિદેવકે દર્શન મૈ કર લેતા હું.

વુઝુકા પાની સરપે તું ફેર લે,
આચમનકો હોઠોપે મૈ રખ લેતા હું.

ખુદાકો સજદા તું ભી કર લે,
રામકો મત્થા મૈ ટેક લેતા હું.

તસ્બિહકે દાને દિલસે તું ફેર લે,
માલાકો મુંહસે મૈ જપ લેતા હું.

કુરઆનકી તિલાવત તું કર લે,
ગીતાકા પઠન મૈ કર લેતા હું.

મેરી નીલકો તેરી ગંગાસે મિલા લે,
ઈસે તું ચખ લે, ઉસે મૈ ચખ લેતા હું.

ચલ જાને દે યહ સબ અલગાવ…

મેરા-તેરા, તેરા-મેરા એક હી કર લે,
મુજે તું રખ લે, તુજે મૈ રખ લેતા હું.

-મુર્તઝાચાર્ય ‘અલ્ફ્ન’

તમને એવી સ્કૂલ ગમે કે જેમાં….

From-Child-to-Adult

જે સ્કૂલ પ્રાઈમરીથી લઇ સેકન્ડરી (કૉલેજમાં આવતા પહેલા) નીચે મુજબનાં સબ્જેક્ટ્સ/ટ્રેઈનિંગને Must Be Compulsory કરી શકે તેને સાચા અર્થમાં મંદિર-મસ્જીદ-‘ગુરુ’દ્વારા-ચર્ચ ગણવું એવું મારું માનવું છે.

૧. યોગ અને મેડિટેશન– (બેઝિકથી એડવાન્સ. બોડી આડું કર્યું હશે તો માઈન્ડ પણ ટટ્ટાર ઉભું રહી શકશે. કૉલેજ પછી પણ.)

૨. સ્પોર્ટ્સ– (દરેક પ્રકારના. જેમાં આગળ વધતા ધોરણે કોઈ એક સ્પોર્ટ્સમાં માસ્ટરી આપોઆપ કેળવાઈ શકે)

૩. સેલ્ફ-ડિફેન્સ– (યેસ ! માનસિક અને શારીરિક કોન્ફિડેન્સનો ધોધ વહેતો થાય એવાં દરેક પહેલું શીખાય પછી ‘દેશભક્તિ’ શું છે એવું કહેવાની પણ જરૂર જ ‘ની પડે’)

૪. આઉટ-સાઈડ એડવેન્ચર્સ– (સાહસિકતા માત્ર ટ્રેઈન કે પ્લેનની મુસાફરીથી નહિ પણ ભોમિયા સાથે ડુંગરા ભમવાથી આવે છે. બચ્ચાએ પેઈન ખમ્યું હશે તો ગેઇન મેળવવાનો આનંદ પણ માણી શકશે.)

૫. સેલ્સ-માર્કેટિંગ– (પિનથી લઇ પિયાનો કેમ વેચી શકાય એની ટ્રેઈનિંગનું બેઝિક શીખવા મળ્યું હશે તો બહાર આવતી વખતે એડવાન્સ મોડમાં પ્લેન વેચવું પણ સામાન્ય થઇ જશે તમારા ‘બાબા’ને)

૬. લખવાના લખ્ખણ– (પોપટના નિબંધથી લઇ પ્રેમ-પત્ર સુધી કેમ પહોંચવું એની આવડત સ્કૂલમાં જ આવડે પછી કૉલેજમાં આવતા સુધી પ્રાઈમ-મિનીસ્ટર અને પ્રેસિડેંટને પણ કેમ પર્સનલ લેટર લખી મળી શકાય એવું ચુટકીમાં આવડશે. પછી જો કાકા કે મામાય સામેથી તમારી મદદ મેળવવા આવશે એની ગેરેંટી)

૭. વાંચવાની ટેવ: (દેશી હિસાબથી અને રંગીન જોડકણાથી લઇ ગુજરાત અને ભારતના મુખ્ય દરેક લેખકોની બેસ્ટ સેલર્સ સ્કૂલમાં જ વંચાયેલી હોય તેવો અનુભવ કેવો કૂલ લાગે!!! – જેટલી વધુ બૂક્સ/મેગેઝિન્સ વાંચી હશે એટલા ગ્રેડ વધારે, સિમ્પલી દેશી હિસાબ પાછો છેલ્લે પણ)

૮. બોલવા-સાંભળવાની પાકા ઘડા જેવી ટ્રેઈનિંગ– (બાળક સાથે કઈ રીતે ‘વાત’ કરવી અને બાબાજી સાથે કઈ રીતે ‘ચેટ’ કરવી એ આવડી જાય પછી કોલેજમાં આવતી દીપિકા-પ્રિયંકા-સ્કારલેટને કાંઈ બી ચોપડી દેવામાં કોઈની બા પણ નહિ ખીજાય એવો વાતચીતનો આત્મવિશ્વાસ લોહીમાં ભરાયેલો હશે.)

૯. જોવાનો અનુભવ: (દુનિયાની બેસ્ટ બચ્ચેલોકકી ફિલ્મ્સથી લઇ બડે લોગોકી ડોક્યુમેન્ટરીઝ જોઈ લેવાય પછી ઈલોન મસ્ક, ઝકરબર્ગ કે સુંદર પિચાઈની જોડે કૉફીકપ કેમ પીવો એ માટે……..જાવ યાર કશુંયે નહિ કે’વું.)

૧૦. પ્રોગ્રામિંગ-કોડિંગ– (ડેસ્કટોપથી લઇ મોબાઈલ એપ બનાવવાનું તો બીજાં ઘણાં દેશોમાં ગ્રાઇપવોટર પીવડાવી દીધા પછીના સ્ટેજથી જ શરુ થયું છે. હજુયે મોડું નથી થયું. ‘મોદી’ફાય ફોર્સ આવે ઈ પહેલા જ… અત્યારે આ જ ફ્યુચર છે.)

પટેલીક પંચ:
“આજે જાતે ‘પુસ્તક ડે’ ના બદલે કોઈકના માટે ‘પુસ્તક દે’ મનાવીએ તો?”

(Image Credit: healthyadolescence.com)

પૂત્ર-પૂત્રીને પરીક્ષા માટેનો પત્ર…

Letter Writing

“પ્યારા બચ્ચા,

અત્યાર સુધી જે રીતે તું પરીક્ષા આપતો આવ્યો છે, બસ એજ રીતે આ વખતે પણ આપજે. હા, ફર્ક માત્ર એટલો જ છે કે દર વરશે તું તારી સ્કૂલમાં બેસીને આપે છે અને આ વખતે તારે બીજી સ્કૂલમાં બેસવું પડશે.

દિલમાં કોઈ પ્રકારનો ડર ન રાખીશ. જવાબ ન સૂઝે ત્યારે એટલિસ્ટ ૨-૩ મિનીટ્સ શાંતિથી બેસી રહેજે અને પછી ચિત્ત પર નાનકડો ટકોરો મારી લખવાની શરૂઆત કરજે. છતાંય ન લખાય તો એક ડોક્ટરની અદાથી ‘નેક્સ્ટ’ બોલી બીજાં સવાલ પર ફોકસ કરજે.

પાસ થવું જરૂરી છે, પણ નાપાસ બી થઈશ તો કોઈ ગુનો નહિ થાય એવાં વિશ્વાસ સાથે તારા દિલથી લખીને આવજે. દિમાગથી તું આખું વર્ષ ભણ્યો જ છે ને એની મને પણ ખબર છે.

આ કાંઈ તારી લાઈફની કોઈ લાસ્ટ એક્ઝામ નથી. આ તો તું વર્ષ દરમ્યાન કેટલું શીખ્યો બસ એની એક નાનકડી પોસ્ટ-પ્રેક્ટિસ છે. જે તને તારા માટે ચકાસવાની છે, બીજાં શું વિચારશે, શું કહેશે એવું વિચારવું તારું કામ નથી…બેટા!

ધ્યાન રહે કે તારા ભણતર પાછળ જેટલો ખર્ચો થયો છે તેનું વળતર મેળવવાનો કોઈ સવાલ અમે તો તને નથી જ પૂછવાના. પણ આવનારા દિવસોમાં એમાંથી તારી વેલ્યુ તું જ જાતે બનાવીશ એટલું એક્સ્પેક્ટેશન તો અમારા બંનેનું ખરું…

માર્ક્સ, રેન્ક, પર્સન્ટેજ કે પરસન્ટાઇલ જેવાં બકવાસી શબ્દોને મેં મારી ડિક્શનેરીમાંથી કાઢી નાખ્યા છે. તારા પપ્પા તો રાખી મુકવાની વાત કરતા’તા પણ….મેં જ એમને કહ્યું કે એને જેટલું અને જે રીતે અચિવ કરવું હોય એની એને છૂટ મળવી જરૂરી છે.

એટલા માટે કે જેમ અત્યારે અમને અમારી ગ્રેજ્યુએશનની માર્ક્સ-શિટ બૂલશિટ લાગે છે, એમ તને પણ લાગવી જોઈએ.

તું મસ્ત મજાનાં અનુભવોનું કન્ટેનર ભરે અને એનો લાભ બીજાં લોકોને પણ આપે એવી ઈચ્છા રાખી છે.બાકી આવનારા દિવસોમાં તને ઇન્ફોર્મેશનના જ દરિયામાં તરતા રહી નોલેજના મોતીડાં વીણવાનું કામ કરવાનું છે.

તો હવે માર છબછબિયાં અને કૂદી પડ તારી અંદર રહેલાં તું ને બહાર કાઢવા માટે. અમારા બંનેના બ્લોસમ બ્લેસિંગ્સનો ફ્લો ક્યારેય ઓછો થવાનો નથી. જા ફતેહ કર….”

(મારા ગ્રોઈંગ-અપ દિકરાઓ હાશિમ અને હુસૈન માટે એમની મા (ને મારી પત્ની રશીદાએ)એ એડવાન્સ્ડ મોડમાં લખી રાખેલો પ્રિ-પરીક્ષા પત્ર….જે ખરેખર તો મારી મા લખવા માંગતી ‘તી…)

કંકુ, ચોખા અને પાસપોર્ટ !!!

News Clip- Indian Passport Rejected

જે દેશનું કલ્ચર, સિવિલાઈઝેશન, માયથોલોજી આખા આલમમાં મશહૂર છે, એ જ દેશનો ચોખા યુક્ત કંકુનો પાવડર સામે બીજાંની આંખ લાલ કરે ત્યારે થાય છે કે શ્રદ્ધાની આંખે આટાપાટા કેમ?

હજુ તો ગયા નવેમ્બરમાં જ અમેરિકન કોન્સ્યુલેટમાં ફૂલ ફટાકડી ઓફિસરે જ્યારે બે મિનીટ્સમાં મારો ઈન્ટરવ્યું લીધો ત્યારે ફ્લેશ-બેકમાં એક અમેરિકન દોસ્તને પૂછેલો સવાલ યાદ આવી ગયો:

એ લોકો વિઝા આપતી વખતે સૌથી મહત્વ કયું ફેક્ટર જુએ છે?”
બોડી-લેન્ગવેજ…મેન ! – કાચી સેકંડમાં એ બાર્બી-ડોલ દોસ્તે રિપ્લાય આપ્યો ‘તો.

ત્યારે થાય છે કે…આપણે ત્યાં નવું સ્કૂટર આવે કે મર્સિડીઝ, બાબાનો પરીક્ષા પ્રવેશ હોય કે બેબીનો સાસરે ગ્રહપ્રવેશ. ત્યારે બચારું કંકુ એમને માથે પડીને ચુપચાપ (ગાલને નહિ, પણ કપાળને) લાલ શાં માટે રાખતું રહે છે, એનું કારણ શું?

સેક્સી લૂક સાથે અપડેટ થઇ રહેલાં આપણા ઇન્ડિયન પાસપોર્ટને કંકુની જરૂર છે કે ‘ચોખા’ઈની?

મોરલો: “શ્રદ્ધા ક્યારેય અંધ નથી હોતી. આપણે જ બેન્ડ-એઇડની આદત પાડી છે.”

“પાસપોર્ટ જ મારી લઇ ગઇ મંજિલ ઉપર મને,
શ્રદ્ધા રાખવું ભૂલી ગયો તો GPSએ ફેરવ્યો મને.”

-‘હની’ કર્ડવાળા

(ફોટો ક્રેડિટ: ગુ.સ.)

દિલ સાફ, તો દુનિયા આબાદ !

Small Rocky Stones

 

અરેબિકમાં ‘મૌકા’ શબ્દનો અર્થ ‘ખાસ જગ્યા’ થાય છે. આ મૌકા પરથી એક શબ્દ એ પણ છે ‘મક્કા’ જેના રહેવાશીઓને મુક્કીમ કહેવામાં આવે છે. અસલ નામ: ‘મક્કા મુકર્રમા’

(આપણે હિન્દી/ગુજરાતીમાં તેનો અર્થ ‘તક’ તરીકે લઈએ છીએ. હવે પેલું પોસ્ટકાર્ડ પર લખવામાં આવતું ‘મુકામ-પોસ્ટ’ નુંય કનેક્શન મળ્યું ને?)

એજ રીતે અરેબિક શબ્દ ‘મદીના’નો અર્થ એટલે ‘શહેર’. આ શહેરનું અસલ નામ: મદીના મુનવ્વરા (રોશનીથી ભરાયેલું શહેર)

એક મુસ્લિમ તરીકે બાળપણથી મને પણ આ બંને શહેર જોવાની ઈચ્છા. જ્યાં નબી સાહેબ (સ.અ)ના પરિવારની સુગંધ હજુયે એવી બરકરાર છે, જ્યાં ‘અલ્લાહકે સબ બંદે એક હો જાતે હૈ’ એવી જગ્યાને જાણવા, જોવા માટેની ખ્વાઈશ તો હોય જ ને !

અને આખરે એ લગની અને મુહબ્બતની લાગણી મને બરોબર બે વર્ષ અગાઉ આ બંને શહેરોની (હજ તો નહિ પણ) ઉમરાહ સફરના ભવ્ય મોકા રૂપે ફેમિલી સાથે ત્યાં ખેંચી લાવી હતી.

આ શહેરોમાં ક્યાં, કેવું, શું, કઈ રીતે, શાં માટે, ક્યારે ક્યારે કેટલું જોવું એની પણ જતા પહેલા અમને ટ્રેઈનિંગ આપવામાં આવે, ત્યારે વાત આમ નથી રહેતી.

એટલા માટે કે જે રાજ્ય વ્યવસ્થા વર્ષો અગાઉ પયગંબર સાહેબ (સ.અ) સ્થાપી ચુક્યા હતા, તેને માત્ર ફરવાને બહાને ન જોઈ શકાય. પણ દિલમાં એક મુહંમદી શ્રદ્ધાની ટોર્ચ જલાવી જોવું પડે.

મારા નસીબ કે તે વેળાએ કમ્પ્લિટ થયેલી હજની મૌસમ પછીનો ઔસમ માહોલ મેં જાતે જોયો, અનુભવ્યો. અત્યારે તો માત્ર એટલું જ કહું કે…સઉદી અરેબિયન સરકાર દર વર્ષે હજની વ્યવસ્થા માટે જે સહુલીયાતો આપે છે, પહેલા તો તેનો જોઇને જ સલામ કરવાનું મન થઇ જાય છે.

મક્કા-મદીના, મીના-મુઝ્દલેફા શહેરોનાં રોડ, ગલીઓ, મસ્જીદની (અંદર અને બહારનાં) પ્રાંગણ, એટલાં ચોખ્ખા અને સારી રીતે વિકસાવવામાં આવ્યા છે, કે કોઈ ધમાલ સર્જાય એ પહેલા જ ત્યાંની સ્થાનિક પોલિસ મોડર્ન સાધનોનો ઉપયોગ કરી મિનીટ્સમાં કંટ્રોલ કરી શકે છે.

પણ પછી સવાલ થાય છે કે: જ્યાં આવનાર લાખો મુસલમાનો માટે સોફિસ્ટિકેટેડ રહેવાની, ચાલવાની, બેસવાની, આવવા-જવાની સરળતા મળતી હોય તેની સુપર્બ સિસ્ટમમાં અંધાધૂંધીધી (સ્ટેમ્પેડ) શાં માટે સર્જાય છે?

સવાલ જેટલો ઉંડો હતો, જવાબ મને એટલો જ મૂળ કારણ સાથે મળ્યો: ઉતાવળ + લોભ-લાલચ.

બીજાં લાભ જલ્દી લઇ જાય અને પોતે કેમ બાકાત રહી જાય?”-

બાબત કોઈપણ હોય. જ્યાં દરેકને ‘રોટલો અને ઓટલો’ હાજીઓ માટે તૈય્યાર કરી આપવામાં આવ્યો હોય એમાં પણ બીજાંનું પડાવી લેવાની લોભિયા-વૃત્તિ આવાં સ્ટેમ્પ-પેડિયા સંજોગો સર્જે છે.

આ બધું જ હું જાતે જોઈ આવ્યો, સમજી આવ્યો. અને એટલે જ તાજેતરમાં મીના શહેરમાં થયેલી એ મગજમારીનાં ન્યુઝે લખવાનો મોકો આપ્યો છે. જેને નાસમજુ મીડિયા-લોકોએ ધર્મનાં નામે બળાપા રૂપે કાઢ્યો છે.

જે સાચા સંતોએ સમજુ સમાજ વિકસાવવા સુચારુ સિસ્ટમ સ્થાપી તેને ફોલો કરવાનું આહ્વાન કર્યું હોય, તેને બરોબર સમજ્યા વિના કાંકરીચાળો કરનાર ‘શયતાન’ જ હોય.

સાચો મુસ્લિમ આવાં શયતાનોને કાંકરાં ‘મારતો’ નથી, પણ તેની શયતાનિયત પર કંકર ‘ફેંકે’ છે.

દિલ સાફ તો દુનિયા આબાદ.

મક્કા-મદીના મોરલો:

“હજ કરવા તો લાખો લોકો આવતાં હોય છે. પણ એમાંથી બસ ચંદ લોકો જ હાજી બનીને જાય છે.” – નબી મુહંમદ, રસુલ-એ-ખુદા (સ.અ)

રક્ષાબંધનની એક અનોખી ભેંટ….ટોઇલેટ !!!

Great Brotherly Gift for Rani

યુઝુઅલી રક્ષાબંધનનાં દિવસે બેન તેના ભાઈ પાસેથી કડકડતી કેશનું કવર, જ્વેલરી, મિઠાઈ-બોક્સ, કપડાં-જોડ જેવી કિંમતી ભેંટો (ઓફકોર્સ જાદુઈ ઝપ્પી) સાથે મેળવતી હોય છે.

પણ આ વખતે મધ્યપ્રદેશનાં શિવપુરી જીલ્લાના ભાટોઆ ગામની આંઠમાં ધોરણમાં ભણતી રાનીની તેના ભાઈ મહેન્દ્ર રાવતે આપેલી ગિફ્ટ અનોખી તરી આવી છે.

૨૯ વર્ષના આ ખેડૂત જુવાન મહેન્દ્રએ જુલાઈની શરૂઆતમાં જ તેની આ કઝિન બેનને મસ્તીમાં પૂછી લીધું કે “આ વખતે રાખીના તહેવાર નિમિત્તે બોલ તને શું ગિફ્ટ આપું?” – ઝંખવાણી પડી ગયેલી રાનીબેને એટલો જ સિરિયસ જવાબ મજાકમાં આપી દીધો કે “ટોઇલેટ”.

વાત પણ સાચી જ હતી. કેમ કે ગામમાં ઘરોની સંખ્યા કરતા સૌચાલયની સંખ્યા અડધા કરતા પણ ઓછી હોવાથી આ નાનકડી રાનીને બીજી લગભગ ૨૨૫ સ્ત્રીઓની જેમ વર્ષોથી હાજત રોકી રાખવાની ટેવ પાડવામાં આવી હતી. (આવાં વિસ્તારોમાં હજુયે છોકરીની જાતને દૂર ‘ડબ્બે જવું’ એટલે ડૂબી જવા જેવી બાબત છે.)

મહેન્દ્રએ વધારે ‘સોચ-વિચાર’ કર્યા વિના બેનની તકલીફને દૂર કરવા તેના ઘરની બાજુમાં બીજે જ દિવસથી સૌચાલય બનાવવાનું મિશન આરંભી દીધું.

ગામના છેડેથી ઘર સુધી પાણીની લાઈન લાવવામાં રૂ. ૨૦,૦૦૦/- અને બીજાં રૂ. ૧૫,૦૦૦/- બાથરૂમ કન્સ્ટ્રકશનનો ખર્ચો જાતે ઉઠાવી રક્ષાબંધનનાં એકાદ દિવસ પહેલા આ રેડી-ટુ-યુઝ ટોઇલેટ બનાવી ભાઈએ બેનની આખડી તેની પાસે આ રીતે રાખડી બંધાવી પુરી કરી છે.

દોસ્તો, ગજબ છે ને નાનકડી રાખીના એક નાનકડા તારની તાકાત ક્યારે કોની, કેવી ‘હાજત તમામ’ કરાવે છે?!?!?- આ તો મીની-સાઈઝ ઈચ્છા અને મેગા-સાઈઝ મોહબ્બતનો જ કમાલ છે. ખરું ને?

તમારામાંથી કોઈકે નોખી ગિફ્ટ આપી/ મેળવી હોય તો જણાવશો?

મોહબ્બતી મોરલો: “સંબંધોના તારનો વિસ્તાર અનંત હોય છે.”

(Photo Courtesy: thedailyeye.info)

સાહસ અને હસાહસનું સર્વનામ એટલે….

Sir Richard Branson

મને આ અંગ્રેજ બચ્ચો સર રિચાર્ડ બ્રાન્સન સીધેસીધો ગમે છે. જો લિસ્ટ બને તો એટ-લિસ્ટ બાવીસ કારણો મળી શકે. એટલાં માટે કે તેઓ મ્હોરા-માસ્ક વગરના ચહેરાવાળી વાઈબ્રન્ટ ઝિંદગી જીવે છે.

કોઈ દંભ નહિ, કોઈ ખોટો મુખોટો નહિ. અસલી ચેહરો, બિન્દાસ્ત-બેફિકર… જીવન. જે કરે છે તે ખુલ્લે આમ. ટોટલ ‘વર્જિન’ રહ્યા વિના, સદાબહાર ગ્રીન.

(આવું હું ‘સાવચ્ચ થોરાક’માં એટલાં માટે કહી શકું કે થોડાં વર્ષો પહેલા મુંબઈમાં ગેટ-વે-ઓફ ઇન્ડિયાની પાસે મેં તેમને દેશ- વિદેશની ‘ફેશન અપ્સરાઓ’ની વચ્ચે એમને કોઈક એડ-કેમ્પેઈન માટે ફોટો-સેશન કરતા જોયા’તા….બેપરવાહ!!!!)

એમની નસેનસમાં સનસનાટી સર્જવાની તન કી શક્તિ મન કી શક્તિ ભારોભાર રહેલી છે. તેમની કંપની ‘વર્જિન ગ્રુપ’ને પણ દરરોજ તરોતાઝા રાખી સમયાંતરે મિડિયાનાં કેમેરામાં સતત લાઇમલાઈટ બતાવતા રહે છે. 65 વર્ષે એમણે ડોસો કેહવું એ બુઢાપાનું અપમાન કહી શકાય. બુઢા હોગા ઉસકા દાદા !

અત્યાર સુધીની તેમની ઝિંદગીની સફરનું લેખું જોખું જોઈએ તો દરેક દિવસ એમના અને એમણે ઓળખનાર દરેક માટે કેસ-સ્ટડી જેવો બને. બાળપણથી જ ‘સાહસ અને હસાહસ’ નામના ફેકટર્સને તેમની મા એ ગળથુથી સાથે પીવડાવી છે.

એમને બસ કોઈક વર્જિન ‘પ્રોબ્લેમ’ દેખાવો જોઈએ. એમાંથી તેઓ ધંધો શોધી કાઢી પૈસા બનાવવું શરુ કરી દે છે. પછી જો હોગા દેખા જાયેગા જેવી અજબ અને ગજબ મર્દાનગી સાથે તેમાંથી સોલ્યુશન આપતા રહે છે. એટલે ઉદ્યોગ સાહસિકની વ્યાખ્યા સમજવાની ન હોય રાજ્જા…એ તો આવા રાજાઓને જોઈને જ શીખવાની હોય.

(હવે આટલું તો હું એમના સાત પુસ્તકોમાંથી ફકત ‘લૂઝિંગ માય વર્જિનીટી’ અને ‘સ્કર્યું ઈટ, લેટ્સ ડૂ ઈટ’ વાંચ્યા પછી કહી શકું છું.)

એમના પુસ્તકો ‘સફળતાની કથાઓ’ નહિ, પણ ‘નિષ્ફળતાની કહાની’ કેટેગરીમાં મૂકી શકાય. જેના પાને પાને આ વિલાયતી કાદુના ડાયરા સંભળાય છે. અને એ પણ ડુંગરે નહિ, ટાપુઓ પર.

ટાઈમ હોય તો ખાલી આ લિસ્ટ પર પણ નજર મારી તેના પુસ્તકોના પ્રિવ્યુ વાંચશો તો પણ અટકાયેલાં કોઈક કામની વર્જિનીટી તૂટશે એની ગેરેંટી.: http://amzn.to/1NtzHMV

વર્જિન મોરલો:

“જે ડરે, એ રડે.
જે ખસે, એ હસે”

(આમ તો આ ક્વોટ રિચાર્ડબાબજીનું સમજી વાંચવાનું….બાકી આવું લખવાનું મને પણ સૂઝ્યું એમની અનેકાનેક ઓડિયો-વિડીયો ચેનલ્સ માંથી.)-

તો બોલો, આજે તમને કયો ગઢ જીતવો છે?

(Image Credit: http://99u.com)

Film Review: Hector in Search For Happiness….

Hector in Search of Happiness...

એનું નામ ડૉ. હેક્ટર.

વિસ્તારના નામે તેની પાસે લંડનમાં થેમ્સ નદીને કિનારે આવેલ એક બંગલો જેમાં એટ લિસ્ટ ૨૦ જણા આરામથી રહી શકે. જ્યારે વસ્તારના નામે માત્ર તે એકલો જીવ. એટલા માટે કે તે અનાથ છે.

રોટીના નામે તેનો વ્યવસાય: સાય્કાઈટ્રિસ્ટ
અને રોઝીના નામે તેના સુખ-દુઃખમાં સહભાગી બનતી એક માત્ર ગર્લ-ફ્રેન્ડ: ક્લારા.

કમાણીના નામે તે વર્ષનાં લાખો પાઉન્ડ કમાય છે. કેમ કે તેની ‘સાયકોલોજીકલ અને પ્રોફેશનલ સલાહ’ તેના કરોડપતિ ક્લાયન્ટ્સને ખુશ રાખે છે એટલે એ સૌ પણ આ સુખીજીવને ખુશ રાખે છે.

તેની પાસે આવતા લગભગ દરેક ક્લાયન્ટને આ ડોક્ટર હેક્ટર પાસેથી એક સોલ્યુશન જોઈએ છે. શારીરિક, માનસિક, સામાજીક કે ધાર્મિક રીતે સતત સુખ કેમ મેળવવું?-

આ મસ્તમૌલા જીવ બહારથી બધાંને ખુશ દેખાય છે.

પણ…પણ…પણ…અંદરથી સાવ નિરાશ છે. સુખ આપતો ડોક્ટર ખુદ પોતે જ દુઃખી હોય તો તેના જેવી બીજી દુઃખી બાબત શું? – તેની સમજુ ગર્લ-ફ્રેન્ડ ક્લારાને હેક્ટરના આ હાલની ખબર છે. છતાંય તે તેના વ્હાલાને કારણ વિના કોઈ સલાહ આપતી નથી.
પીઢ થઇ ચુકેલો હેકટર એક દિવસ સામેથી જ નાનકડો ધમાકો કરે છે:

“ક્લારા, હું આ પ્રોફેશનથી કંટાળી ગયો છું. મારે એક બાળક બનીને દુનિયા ભમવી છે. મને સાચું સુખ જોવું છે, જાણવું છે, માણવું છે.”

ને બસ પછી લાંબો વિચાર કર્યા વિના એક નાનકડી બેગ, ડાયરી-પેન અને ‘To- See’ લિસ્ટ સાથે વર્ષોથી માંહ્યલામાં સંતાયેલું-દબાયેલું બાળપણ લઇ એ સફર શરુ કરે છે.

તેની લાઈફનું રિમોટ કંટ્રોલ થેમ્સમાં પધરાવી એક બાળક જેવી કુતુહલતા સાથે તે ચાઈના, આફ્રિકા, અમેરિકા જઈ (ગાલાના પેલાં અપેક્ષિત પ્રશ્ન સંગ્રહો) જેવાં ૨૧ બિન્દાસ્ત અનુભવો કરે છે ! દરેક અનુભવ તેને સુખની નવી જ વ્યાખ્યા આપે છે.

સફરમાં મળતી અને ખોવાતી દરેક વ્યક્તિનો તે ખુદ ક્લાયન્ટ બનીને સુખની ભૂખ મીટાવે છે. અને આખરે એ બધાં આનંદોની યાદગીરીનું પોટલુ લઇ (શાં માટે) સુપર-સ્પિડે ઘરે પાછો ફરે છે, ત્યારે તેને શું અને કેવું સુખ મળ્યું છે?

એ બધું જાણવું હોય તો બરોબર એક વર્ષ અગાઉ ૨૦૧૪માં આવેલી બે કલાકી ફિલ્મ: Hector in Search For Happiness જોવી આપણા સૌના સ્વાસ્થ્ય અને સુખાકારી માટે સારી છે.

હેક્ટર તરીકે સાફ-દિલવાળો સાયમન પેગ અને ગુલાબી-ગાલવાળી રોઝામંડ પાઈકે ખુશીના આંસુ સાથે હસાવ્યા હોય, ત્યારે હેપ્પિનેસની વ્યાખ્યા મેળવવા ‘ડીલ’દારી દોસ્ત સાથે આ ફિલ્મ જોવી એ પણ હેપ્પિનેસનો એક હિસ્સો જ છે. જો કે એવું ક્યાંય કહેવાયું નથી. એ તો જાતે જ સમજી જવાનું હોય ને?

મનો’Way’જ્ઞાનિક મોરલો:

“જિસે હમ ઢૂંઢતે થે ગાંવ-શહર ગલી-ગલી
કમબખ્ત વોહ હમારે ઘરકે પીછવાડે મિલી.”

(Photo Credit: hitfix.com)