નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Category Archives: કહેક્શા

“મ્હારી છોરી કિસી છોરે સે કમ હે કે!!?’

Sapne-Huve-Badey

એક નાનકડા શહેરના ઘરમાં બે ભાઈઓ સાથે રહે છે. મોટોભાઈ નાનકડી વિચારધારા વાળો છે, જ્યારે નાનોભાઈ મોટી વિચારધારા વાળો.

મોટા ભાઈની પાસે તો એક નાનકી દિકરી છે. પણ જ્યારે નાના ભાઈને પણ પહેલું બાળક દિકરી તરીકે જન્મે છે. મોટાભાઈને ખચકાટ તો થાય છે. પણ નાનો ભાઈ એ જન્મેલી દિકરીને એમ કહીને ઉછેરે છે.: “તું મેરા બેટા બનેગી.”

નાના ભાઈને નસીબમાં બે દિકરાની દૌલત વધારે મળે છે. તોયે પહેલી દિકરીને ભણતરની કમાણી સાથે પિતાનો પ્યાર બોનસમાં થોડો વધારે મળ્યો છે, એટલે ચહેરો, દિલ અને દિમાગ એકદમ મસ્ત રીતે ખીલ્યા છે.

સમયનું વહાણ વર્ષો પછી આગળ સરકયું છે. દિકરીનું દિમાગ હવે ટેક્નિકલ બન્યું છે. તેની થિયરીને ધાર નીકળે એ માટે તેને હાર્ડવેરનું પ્રેક્ટિકલ જ્ઞાન લેવાની સલાહ અપાય છે. પણ ઘરના મોભી હોવાને લીધે મોટાભાઈની પરવાનગીમાં નન્નો મળે છે. છતાંય નાનોભાઈ કુનેહ વાપરી દિકરીને ટેક્નિકલ ઇન્સ્ટીટયુટમાં મોકલી દે છે.

થોડાંક મહિના પછીનું ફાસ્ટ ફોરવર્ડ! …

દિકરી ટેક્નિકલ કોર્સ કમ્પ્લીટ કરી ચુકી છે. ઘરના લગ્ન-પ્રસંગમાં લાઈટ જાય છે. ફ્યુઝ-બોર્ડમાં ખોટ વર્તાય છે. ત્યારે એક ટેકનિશિયનની છટા અને અનુભવથી દિકરી અંધારિયા પ્રસંગને (અને ખુદને પણ) ‘પ્રદિપ’ કરી બતાવે છે.

ત્યારે મોટાભાઈ, તેની દિકરી, નાનોભાઈ અને તેના દિકરાંવ મો વકાસી જોયા કરે છે. અલબત્ત દરેકની જોવાનો અંદાઝ ‘સેમસંગી’ બન્યો છે.

મોટોભાઈ નાનાભાઈને કહે છે: “તારી પાસે ખરેખર ૩ દિકરાઓ છે.”- ત્યારે નોનોભાઈએક મોટી વાત કહે છે: “ના રે, દિકરી તો દિકરી જ હોય છે. મારી પાસે તો બે દિકરા છે પણ એક પ્યારી દિકરી છે.” 👸

‘મોતી-વેટિંગ’ મોરલો: “મ્હારી છોરી કિસી છોરે સે કમ હે કે!!?’
——

સેંકડો કન્ઝ્યુમર્સ પ્રોડકટ્સ તૈયાર કરતી સેમસંગ બ્રાંડે ભારતીય કલ્ચરને ધ્યાનમાં રાખી આ આખી ઘટનાની એડવર્ટાઇઝમેન્ટ દ્વારા ‘મહિલા સશક્તિકરણ’ની નસ બરોબર પકડી છે.

#Women #Empowerment #India #SamsungAd

“કેમકે…હવે તું રેસમાં નહિ, પણ ‘રેશમા’ છે.”

Ruta_Desai

જસ્ટ ઈમેજીન!…..જે યુનિવર્સિટીમાંથી…

જાવા લેન્ગવેજના શોધક જેમ્સ ગોસ્લિંગ, ખાંટુ ગણિતજ્ઞ જોહન નેશ, ફોટોશોપ સોફ્ટવેરના સ્થાપક ચાર્લ્સ ગેશ્ક અને પેલો જગવિખ્યાત ‘ધ લાસ્ટ લેક્ચર’ બુકનો ઇમોશનલ વક્તા પ્રોફેસર રેન્ડી પોશ નીકળ્યા હોય…

એવી અમેરિકાની કાર્નેગી-મેલોન યુનિવર્સિટીમાં ગુજ્જુ છોરી (ફોટોમાં) ઋતા દેસાઈ જ્યારે રોબોટિક ટેકનોલોજી સાથે કાંઈક ઈનોવેટિવ કરી બતાવે ત્યારે માત્ર અનાવિલ જ્ઞાતિનું જ નહિ, પણ આખા ગુજરાતનું, પુરા દેશનું માર્કેટિંગ આપોઆપ થઇ જાય.

અમદાવાદ અને સુરતમાં પ્રાથમિક શિક્ષણ લીધા પછી ઋતાએ તેની ટેરેફિક ટેક્નિકલ સ્કિલ્સ વડે ગૂગલ- સાયન્સ જીનિયસની સ્કોલરશિપ મેળવી. તેના જોર પર કાર્નેગી-મેલોન યુનિવર્સિટી (CMU)માં બિન્દાસ્ત એન્ટ્રી લઇ રોબોટનું એડવાન્સ લેવલનું જ્ઞાન મેળવવાનું શરુ કર્યું.

સર્ચ-રિસર્ચના દરિયામાં ડૂબકી મારી ખુદના પેશનને રોબોટ જેવું હાઈપર બનાવી દીધું. અને એટલે જ લેટેસ્ટ સમાચારકે અનુસાર તેણે તેની ટિમવર્કથી રોબોટિક-ડેવેલોપમેન્ટ કીટ તૈયાર કરી છે. જે રોબોટિક્સ-ટેકને ઘણી સિમ્પલ બનાવી શકવાનો પાવર ધરાવે છે.

તેના દ્વારા આપણને ગમે એવો રોબોટ પળવારમાં ડિઝાઈન કરી શકીએ છીએ. (જાણે કોમ્પ્યુટરની કોઈ ગેમ રમતા હોઈએ તેમ). તે કેવી રીતે ચાલશે-ફરશે-અડશે-દોડશે કે વિભિન્ન કાર્યો કરશે એ બધું જ આપોઆપ તે સોફ્ટવેર જ સમજી જાય અથવા સમજાવતું જાય.

(ટૂંકમાં પ્રાથમિક શાળાના બાળકોને પણ પોતાનો નાનકડો રોબોટ બનાવવામાં કોઈ મધર-સિસ્ટર ન રોકી શકે એવો અલ-મસ્ત પ્રોગ્રામ છે.)

એનું એક સિમ્પલ કારણ છે કે: “સમસ્યાને હલ કરવાની કુતુહલ વૃત્તિ અને કામ પ્રત્યેની ફનાગીરીના સ્વભાવને લીધે જ બાહોશ અનાવિલ રત્નો પાકે છે.” -આવું મુરબ્બા જેવાં મારા પ્રિય દોસ્ત Amit Desai તેમના ઉજાશ મેગેઝિનમાં જણાવે છે.

આપણે ઋતાને ઝાડ પર ચડાવવી નથી. કારણકે એ પણ એવા જ જીનિયસ લોહીથી પાકેલી છે જે તેને સતત એક્ટિવ રાખે છે. તમે ઋતાની લાંબી પ્રોફાઈલ તો જુઓ યાર! એવી છે કે મને તો આપોઆપ બોલવાનું મન થઇ આવ્યું કે:

બકુડી, તું જ્યાં છે ત્યાં જ ઠીક છે. તારામાં રહેલા રોબોટીક્સ કીડામાંથી રેશમ પેદા કરતી રહેજે. વખત આવ્યે એનો રેશમી લાભ બીજાં બાળકોને પણ આપજે. જે રીતે ‘કોઈકે’ તને આપ્યો છે. કેમકે હવે તું રેસમાં નહિ, પણ ‘રેશમા’ છે.

(આંસુ વિનાનો) મમતા મોરલો:

“દિકરી….એ પોતાના માતા-પિતા માટે માતૃત્વ લઈને જન્મતી સ્ત્રી છે.” –

ઋતાની પ્રોફાઈલ લિંક: http://www.cs.cmu.edu/~rutad

વિડીયો લિંક: https://youtu.be/PGpTsQtznw4 

#IndianGirl #Innovation #Robotics #Technology

રમઝાન એટલે એવો મહિનો…

Ramadan Kareem

રમઝાન એટલે એવો મહિનો…

🌟 જે આપણા ઘરે માત્ર ૩૦ દિવસ માટે ‘મહેમાન’ બનીને આવે છે, પણ જાય છે ત્યારે બાકીના ૩૨૪ દિવસના રેન્ટની પ્રેઝેન્ટ બોનસમાં આપી જાય છે.

🌟 જે આપણે ત્યાં એક ‘એજન્ટ’ રૂપે આવે છે, અને આપણા ‘ખુદને ખુદાની સાથે’ ‘ડીલ’ ફિક્સ કરાવી જાય છે.

🌟 જે આપણી પાસે એક એવા સ્પેશિયલ માર્કેટર તરીકે આવે છે, જે આપણે કરેલાં દરેક અમલના ઇન્વેસ્ટમેન્ટનું ૭૦ ગણું રિટર્ન ’30 Days પ્રોમોશનલ-ઓફર રૂપે આપે છે.

🌟 જે આપણા માટે ‘ટિચર’ બની ૩૦ દિવસમાં અંદર રહેલું ચિટરપણું બહાર કાઢી આપવાનો ક્રેશ-કોર્સ આપી જાય છે…..એ પણ સાવ મફ્ફત !!!

🌟 જે આપણે ત્યાં એક ડોક્ટર તરીકે સામેથી વિઝીટ કરી ‘કુછ લમ્હે’ ભૂખ-તરસ દ્વારા ખાલી રાખે છે, પણ પછી લાંબો સમય સુધી સુખ-સમૃદ્ધિની દવાઓ ભરી જાય છે.

🌟 જે આપણા માઈન્ડનું એક મહિના માટે ‘હેકિંગ’ કરી અંદર ભલાઈનો વાઈરસ ઇન્સ્ટોલ કરી નાખે છે. ને પછી બાકીના દિવસો અપડેટ કરતા રહેવાની જવાબદારી સોંપી જાય છે.

🌟 જે આપણને ‘રૂઠે હુવે ચંદ અપને હી લોગ કે સાથ’ ફરીથી મેળ કરાવી આપે છે.

🌟 જે આપણને ‘રૂઠે હુવે હૈ ઉન સબકો મનાકર ઈદ પહેલા જ ઈદ કરાવી બતાવે છે.

🌙 રમઝાની રમઝટ:

એક દોસ્તનો મેસેજ આવ્યો કે: “ભાઈ, રોઝા કરતી મારી બીબીને વધારે તકલીફ ના પડે એ માટે હવે રોજ સવારે વાસણ-કપડાં હું ધોઉ છું….(દરરોજની જેમ !)” 😛 😉

કેશ-કીર્તન કલાકાર: નાસિર સુબ્હાની

streets-barber (image Credit: Quartz Media)

નાસિર સુબ્હાની: ૨૮ વર્ષનો આ ‘ટેટુ શોખીન છોકરો થોડાં જ વર્ષ અગાઉ ઈરાકથી ઇમિગ્રન્ટ બની ઓસ્ટ્રેલિયામાં આવ્યો. તેનો દેશ છૂટ્યો, દોસ્તો છૂટ્યા, યાદો-ફરિયાદો છૂટી. પણ એક બાબત કેમે કરીને ન છૂટી. અને તે હતી તેનામાં રહેલી ઈન્સાનિયત.

દુઃખ જ દર્દની દવા બને છે, એનું ભાન તેને ત્યારે થયું જ્યારે મેલબોર્નની ગલીઓમાં તેને ઘણાં દિવસો સુધી ભટકવું પડ્યું…ઘર વિના, ખોરાક વિના. એટલે ફૂટપાથી ભૂખી ઝિંદગીએ તેને લાઈફના ઘણાં ઊંડા પાઠ ભણાવી દીધા.

ત્યારે એક દિવસે એક માણસ મૂફલિસી હાલતમાં, વધી ગયેલાં માથાના અને દાઢીના લાંબા વાળ લઈને પાસે આવી ઉભો રહ્યો. અને નાસિરને કહેવા લાગ્યો: “દોસ્ત, ડ્રગ્સના બંધનથી મુક્ત થવાને આજે એક મહિનો થયો છે. અને મારી પાસે પૈસા નથી. તું મને મારા વધી પડેલા લાંબા વાળ કાપી આપીશ?

અને બસ, નાસિરને કિક મળી, હજ્જામી કામ શરુ કરવાનો ધક્કો મળ્યો. અસ્ત્રો, વસ્ત્રો, કાતર લઇ શરુ કર્યું હજામનું કામ કરવાનો ધંધો મળ્યો. એવાં દરેક ફૂટપાઠી દોસ્તોને સાવ મફતમાં ‘મેક-ઓવર’ કરી આપવાનું કામ મળ્યું.

જ્યારે મનગમતું કામ ખૂટે નહિ એટલું મળતું જાય ત્યારે પેટનો ખાડો પણ પૂરવાની જવાબદારી એ કામ ખુદ પોતાના હાથમાં લઇ લે તો રોટી, કપડાં ઔર મકાનનું સોલ્યુશન આપોઆપ સામે આવી જાય છે.

આજે બે પાંદડે વધી ગયેલો ‘કેશ-કીર્તન’ કરતો નાસિર સુબ્હાની મેલબોર્નની કોઈક ગલીમાં હજુયે હોમ-લેસ લોકોને મફતમાં જ વાળંદી કામ આનંદી બનીને માનવતાનું માર્કેટિંગ કરતો જોવા મળી શકે છે.

દુનિયામાં આવાં નાસિર અઢળક હશે. જેમની ઈન્સાનિયત હજુયે મગજથી નહિ, પણ વાળથી ટકી રહી છે. સલામ છે એ સૌ સ્ટ્રીટ-સુખીઓને!

“દુ:ખીના દુ:ખની વાતો સુખી ના સમજી શકે,
સુખી જો સમજે પૂરું તો દુઃખ ના વિશ્વમાં ટકે”

(Image Credit: Quartz Media)

વેલેન્ટાઇનની એક વ્હેલી, વ્હાલી અને વહેલી વાર્તા…..

old-couple-hands

Love…Connected ! 

.
એ જુવાન-ડોસા નસલી ઈરાનીની શારીરિક ઉમ્ર હશે: 80 વર્ષ. પણ માનસિક રીતે તો હજુયે તેઓ 18 વર્ષમાં જ હતા. રોમાન્ટિક મૂવિ જોતા-જોતા સીટી પણ વગાડી શકે એવાં સૂરીલા અને રંગીલા.

(હવે નસલીની આવી શરૂઆતી ઓળખ આપું ત્યારે એ માણસ ‘પારસી પોઈરો’ જ હોય એમ સમજી આગળ ચાલીયે.)

હા, તો નસલીબાપાનો ૮૦માં વર્ષે બાથરૂમમાં થોડોક પગ લપસ્યો. એમાંતો તેમના પગની ઢાંકણીએ તેનું સ્થાન ડોલાવી ડોસાને દવાખાને ભેગો કરી દીધો.

આપણને એમ થાય કે એમની બૈરી રતનબાઈ (એ પણ ફક્ત 60 વર્ષની જ) કદાચ “ઓહ મારા માયજી ! ઓહ મારા ખોદાયજી! આંય ટમુને શું થયું?” જેવાં ડઝનેક સવાલો કરીને ડોસાને થોડો વધારે ગભરાવી ‘નાઈખો’ હસે.

પણ એના બદલે ખાલી “ઓહ્ફ ! આ ઉમ્મરે બી લપ્સો ચ્ચ, જરીક ધ્યાન રાખોની !” નો એકાદ ડાયલોગ સાંભળી લઇ ડોસાએ તેમનો જમણો હાથ રતનની પીઠ પર, અને રતનનો ડાબો હાથ તેમની કમરમાં ભેરવી દઈ ડૉ. ભમગરાની ક્લિનિકમાં આવી ગયા.

નસીબે ડૉ. ભમગરા સંબંધમાં નસલીનો જુનો સાળો. મગજથી એય ભમરો એટલે સાળા-બનેવીએ “ઘન્ના ડા’રે મલીયા, સાહેબજી !!!” કહીને ક્લિનિકમાં હસતાં-હસતાં એકબીજાંવનું સ્વાગત કરી નાઇખું.

“રતન ! ટુ ત્હારે ચુચાપ ઘેર જા. આંને ટો હું જોઈ લેવસ.”- કહી એ રાતે એક તરફ ડૉ. ભમગરાએ નસલીના ઢાંકણ પર પાટાપીંડી વડે ઘાને બંધ કર્યો. અને બીજી તરફ બ્રાંડીનું ઢાંકણ ખોલીને નસલીનું પણ પેઈન દૂર કરી નાઈખું.

આપણને હવે એમ થાય આ બંનેની ધમ્માલ લાંબી ચાલવાની. પણ બીજા દિવસની રાતે નવ વાગ્યે નસલીઅંકલ બેડ પરથી ઉઠવા ગયા ત્યારે નજીક બેસેલી ક્લિનિકની ‘એવન્ની ડાલ્લિંગ નર્સ-સિસ્ટરે’ પૂછ્યું “અંકલ શું થયું?”.

“ટુ અબ્બી હાલ ટારા સાહેબને બોલાવ. ની રેવું મારે અહિયાં.” નર્સે તેનો આગળનો સવાલ અંદર જ રાખી ડૉ. ભમગરાને વેલ્લી તકે બોલાવી દીધા. સાળાજી પણ આવી ગયા સીધા બનેવી પાસે. 

“ભોમિ, મારી રતનને બોલાવ હમના જ. બસ મને બીજું કાંઈ નય જોયે.” – અને ‘બાર વાગી’ જાય એ પહેલા રતનબીબી એમના નસલી પાસે આવી ગયા.

“એકાએક શું થયું ટમુને, ભાઈ કઇ બોલિયો? મને કે’વ તો.” – રતનબાઈએ મીઠ્ઠી ઇન્ક્વાયરી કરી.
“આ ‘સાલ્લો’ શું ધૂર બોલવાનો? અરે એની બ્રાંડીમાં મજા નઠ્ઠી. મારે એનાથી જીવ નથી ખોવો. હું ટો ટા’હરી આંખો જોઈને બીજો ડસકો નીકારવા માંગુ ચ્ચછ. ચાલ મને ઘરે લઇ જા જોવ.”

તે રાતે ડૉ. ભમગરાએ તેમના બેન-બનેવીને, તેઓના ‘દવા-દારુ’ના બિલને… બધાંને માફ કરી દીધા. કેમ કે મોડે મોડે એમને પણ એમને સમજાઈ અને દેખાઈ ગયું કે…

નસલી મોટ્ટી ઉંમરે પણ શું કામ એની રતનને લઇ ‘આવીયો’ તો…અને એ ખુદ હજુયે કેમ તેની ડાલ્લિંગ ‘ધન’ વગરનો જ રહી ગયેલો….આંખોમાં અટકી ગયેલાં તેના આંસુઓની જેમ….સાવ કોરો કટ્ટ જ !

પ્યારો પારસી પંચ:

“શરમને પણ બેશરમ થવા ‘બે’નો સહારો જ જોઈએ છે. ચૌદમી તારીખો તો આવશે અને…’ભમ્મ’ કરતી ચાલી જાશે…!!! ”

– મુર્તઝાચાર્ય (ઇ.સ.પૂ. ૨૦૧૭, વેલેન્ટાઇનના વહેણમાં…)

(Image Credit: ‘i.huffpost.com)

‘આફત વખતે આવું પણ કરી શકાય!’….

Glory of Achievement- Reward By Ellen De'generas

(Photo Credit: Ellen De’Generas Show)

.

સુખનો પાસવર્ડ – Aashu Patel 13/11/16- મુંબઈ સમાચાર

આફત આવી પડે ત્યારે મોટા ભાગના માણસો ડઘાઈ જતા હોય છે. કોઈ બીજા પર આફત આવી પડે ત્યારે ઘણા માણસો સ્વસ્થ રહીને સેલ્ફી લેતા જોવા મળતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત આવી પડે ત્યારે ભલભલા માણસો હેબતાઈ જતા હોય છે.

ઘણા માણસો તો કુદરતી આફત વખતે સાવ પડી ભાંગતા હોય છે, પણ કેટલાક માણસો આફત વખતે ભાંગી પડવાને બદલે ટકી રહેવાનો રસ્તો શોધી લેતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત ત્રાટકી હોય ત્યારે તેની વીડિયો ક્લિપ બનાવવાની સ્વસ્થતા કોઈ જાળવી શકે?

આવું અમેરિકામાં બન્યું છે. બે યુવતીઓએ એવું કરી બતાવ્યું છે અને તેમની એ વીડિયો ક્લિપને કારણે તે બન્નેને આફતમાંથી બહાર આવવા માટે ચોતરફથી મદદ મળી ગઈ.

ઈજિપ્તવાસી મિત્ર મુર્તઝા પટેલે આ કોલમ માટે આ રસપ્રદ કિસ્સો મોકલાવ્યો એ વાચકો સામે મૂકું છું.

* * *

અમેરિકાના લુસિયાના રાજ્યનું ન્યુ ઓર્લિયન્સ શહેર.

બીજાં રાજ્યો કરતા વાવાઝોડા-હરિકેનના હુમલા આ શહેર પર થોડાંક વધારે જોર બતાવે છે. એમાંય ખાસ કરીને સુપર-પાવર કેટરિનાએ તો આ શહેર પર મોટો વિનાશ વેર્યો હતો. થોડાક મહિનાઓ પહેલા પણ ફરી એક વાર હરિકેને આ શહેરમાં કાળો કેર વર્તાવ્યો હતો. લાખો લોકો તેની અસર હેઠળ આવ્યા.

જેમણે ઘરબાર-સામાન સાથે સ્વજનો પણ ગુમાવેલા એવા, ન્યુ ઓર્લિયન્સના લોકો હવે કુદરત સામે બાથ ભીડવાની હિંમત કેળવી રહ્યા છે. તેનું તાજેતરમાં બનેલું એક મજાનું ઉદાહરણ જાણવા જેવું છે.

વર્ષોથી ન્યુ ઓર્લિયન્સમાં જ રહેતી જોનેટા બેનેટ અને નતાલી થોમસ પણ લાખો નાગરિકોમાંથી બે એવી બહેનો છે જેને પણ કેટરિના હરિકેને બે વાર પજવી છે. પહેલી વાર તો સમજ્યા કે બીજાની જેમ ઘરવખરીની સાથેસાથે આંસુઓ પણ વહેવડાવવા પડ્યા.

પણ થોડાં અરસા પહેલા ફરીવાર કુદરતે બીજી વાર અતિવૃષ્ટિનો કેર વર્તાવ્યો ત્યારે આ બહેનોનું ઘર આખું પાણીમાં વહેવા લાગ્યું. હજારો ડોલર્સની ઘરવખરી તેમની નજરની સામે સેકંડ્સમાં ધોવાઈ ગઇ. બંને બહેનો પાસે એક-બીજાંનું મોં વકાસી રહેવા સિવાય બીજો કોઈ ચારો પણ ક્યાં હતો?

પણ આ વખતે બંને મહિલાઓએ નક્કી કર્યું કે… ‘કઈ પણ થાય, અમે ઘરવખરી સાથે અમારી આંખોમાંથી આંસુ નહીં વહેવા દઈએ.’

એટલે બેમાંથી એકે તેનો મોબાઈલ ઉપાડ્યો અને ચાલુ કર્યું ટ્વીટ નામની વીડિયો એપ્લિકેશન પર તેનું વીડિયો રેકોર્ડિંગ. ત્યારે બીજીએ જાણે રિપોર્ટિંગ કરતી હોય એમ બોલવા માંડ્યું:

” અમારી ઉપર અત્યારે પડી રહેલી કુદરતી આફત ટકી રહેવા માટે સામે બે પસંદગી છે: કયાં તો અમે હાર માનીને, નિરાશ થઈને રડતાં રડતાં તમને અમારી પરિસ્થિતિનો ક્યાસ આપીએ અથવા તો આ જ પરિસ્થિતિને સાવ હળવે હૈયે લઇ, હસતા મનથી મુકાબલો કરી તમારા સૌની સાથે અમારું દુ:ખ પણ વહેંચી લઈએ.

અમને ખબર છે કે સુખી રહેવા માટે હસતા રહેવું જ જરૂરી છે એટલે અમે બીજી પસંદગી કરી છે. અને આ વીડિયો જ એ વાતનો પુરાવો છે. તો જોનાર દરેકને વિનંતી કે અમે બંને બહેનો આ દુ:ખને સુખમાં ટ્રાન્સફોર્મ કરી શકીએ એવી અમને હિંમત મળે એવી પ્રાર્થના કરશો.”

બસ પછી શું?- વીડિયો બન્યો વાઈરલ. અને મીડિયાને મળ્યો મોટીવેશનલ મસાલો. એ પણ ખિલખિલાટ હાસ્યના બોનસ સાથે.

હજારો-હજારો લોકોએ જોનેટા અને નતાલીની નાનકડી વીડિયો ક્લિપ જોઈ, શેર કરી. પેલું વાવાઝોડું તો ઊડીને ગાયબ થયું. પણ વાઈરલ બનેલી આ બહેનોની ક્લિપની અસર ત્યાંના કાંઈ કેટલાંય લોકોને અસર કરી ગઇ. ધોવાયેલાં ડોલર્સ, ઘરવખરી ફરી પાછાં આવી ગયા. ગિફ્ટ રૂપે!

સદાય હસતી-હસાવતી રહેતી અમેરિકાની પ્રખ્યાત ટોક-શો હોસ્ટ એલન ડિ’જનરસે આ બંને બહેનોને પોતાના પ્રોગ્રામમાં બોલાવી એક લાખ ડોલર્સનો ચેક ગિફ્ટ કર્યો. એટલું જ કહીને કે તમારું કુદરતી હાસ્ય આવું જ ખુશીઓ ભરેલું રાખજો. તેને કુદરતી આફત સામે ધોવાઇ ન જવા દેશો.

આ બંને બહેનોને ક્યાં ખબર હતી કે તેમની એક (દુ:ખ છુપાવેલા આંસુઓની) નાનકડી વીડિયો ક્લિપ સુખનો આટલો મોટો પાસવર્ડ ખોલી આપશે!

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે….

life-saving-movies

“અપની મરઝીસે કહાં અપની સફરકે હમ હૈ,
રુખ હવાઓં કા જીધર કા હૈ, ઉધરકે હમ હૈ!”
– નિદા ફાઝલી

•••> ઝિંદાદિલી શીખવતી ફિલ્મ ‘આનંદ’ આવી ‘તી….ને સૌના દિલો પર “આહ !” કરાવીને ચાલી ગઈ.

•••> સ્વ-એહસાસ કરાવતી ફિલ્મ ‘જબ વિ મેટ’ આવી…ને સૌના મોંમાં “મૈ અપની સબસે ફેવરિટ” બોલાવીને ચાલી ગઈ.

•••> ખુલ્લા-દિલી દાખવતી ફિલ્મ ‘ઝિંદગી ના મિલેગી…દોબારા’ આવી…ને “અપને અંદર રહે અંતરાત્મા કો જગાઓ”નું ટીકલ કરીને ચાલી ગઈ.

•••> શ્રેષ્ઠત્તમ બનવાનું શીખવતી ફિલ્મ ‘૩ ઇડીયટ્સ’ આવી…અને “એકસેલન્સી”ની આંગળી ચીંધીને ચાલી ગઈ.

•••> આઝાદી અને નિજાનંદ કેળવતી ફિલ્મ ‘ક્વીન’ આવી…અને “બિન્દાસ્ત બનો” નો બોધ આપીને ચાલી ગઈ.

•••> અને…હવે પ્યારી, વહાલી, લાડલી લાઈફ જેવાં લેસન્સ શીખવતી ‘ડીયર ઝિંદગી’ આવી છે….અને એ ય “વાઉં સુપર્બ !” જેવાં મજેદાર મોરલ્સ આપીને ચાલી જશે.

આપણે સૌ કાં તો એવી હજુ અનેક ફિલ્મ્સ જોઈશું, જાણીશું, માણીશું, વાંચીશું કે સાંભળીશું. અને છેલ્લે પાછા ‘કોમ્પ્રોમાઈઝ’ની પોઝિશનમાં આવી જાશું.

અમિતાભ, અભય, અક્ષય કે આલિયા આવે…આપણી લાઈફ તો એવી ફિલ્મ્સમાંથી નીકળતાં ૨-૩ કલાકના સોડા-વોટર જેવાં જોશમાં છબછબિયાં મારી નીકળી જશે અને

એક દિવસે….આપણે ય આપણી ફિલ્મ ઉતારી ‘ચાઈલા જાશું’. ને કોઈક એવી ક્ષણે આપણા શરીરની ૩૬૦ દિશાઓમાંથી છેલ્લે એક જ અવાજ આવશે:

“શું લાઈફ જીવ્યા?”

મિની-મેગા મોરલો:

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે ઝિંદગી.” – મુર્તઝાચાર્ય

(ફોટો ક્રેડિટ: TheBetterIndia.com)

૧૦ બાબતો માટે ‘Thank You’ કહેવું ગમશે….

2-hands-Love

આમ તો વારંવાર ‘અલ-હમ્દુલિલ્લાહ’ બોલતા રહેવાની આદત છે એટલે દરરોજ Thanks Giving Day‘ ઉજવાઈ જાય છે. પણ આજે થયું કે…દુનિયાકે સાથભી ચલ શકતે હૈ તો…ચલે !!! તો પેશ-એ-ખિદમત…..

આ ૧૦ બાબતો (મારા ખુદાને, ને પછી ખુદને) માટે ‘Thank You’ કહેવું ગમશે….

1. ‘પેલ્લામાં પેલ્લું’…..મા-બાપજીએ મને માણસ તરીકે પેદા કરાવ્યો….Thank GOD!

2. આ ખુદને અને ખુદાને સમજવા માટે ‘સમજણ’ આપી.

3. એ સમજણને રાખવા માટે મસ્ત મજ્જાનું જમણ આપ્યું.

4. જમણની સાથે આખા બોડીને ખુલ્લું ફેલાવી શકું એટલી જગ્યાવાળું, હવા-ઉજાશવાળું ઘર આપ્યું.

5. ઘરમાં પણ ‘બિન્દાસ્ત રીતે નાડુ ઢીલ્લું રાખી રહી શકું એવાં લેંઘા-ઝભ્ભા અને ચેઈન-રિએક્શનવાળી પેન્ટ-શર્ટ જેવાં પોશાક બોનસમાં મળ્યા.

6. આ બધું એકલા-એકલા ‘ઉજવી’ને બોર ન થઇ જાઉ એટલા માટે સોજ્જા સગાં-વ્હાલાં આપ્યા. અને એમાંય મેગા-બોનસ પેક અને મેઇડ-ઇન-મોમેન્ટ્સ જેવાં મજ્જેદાર મિત્રો મળ્યા.(આમાં બૈરી, બચ્ચાં, બૂન બધ્ધા આવી ગ્યા)

7. નવી-નવી ટેકનોલોજી સાથે હાથ મિલાવી શકીએ એ માટેનું મન-મગજ અને મિજાજ મળ્યા.

8. નંબર-૭માં રહેલાં અઢળક પોઈન્ટ્સને સમજી તેને ‘એક્સપ્રેસ’ કરવા માટે લખવા-વાંચવા, જોવાં-સાંભળવાની સ્કિલ્સ આપી.

9. નંબર-૮ને વિકસાવવા માટેના વિવિધ હાર્ડવેર-સોફ્ટવેર અને પ્લેટફોર્મ્સ મળ્યાં. (એ પણ ‘ઓટો-અપડેટ’ની સુવિધા સાથે)

10. વાહ !!…વાઉ !!! માત્ર ૧૦ પોઈન્ટ્સમાં ‘Thank You’ કહી શકું એટલી વાઈબ્રન્ટ મોમેન્ટ્સ પણ આપી…..

Oh! My GOD! LOVE YOU !!!

મહેરબાની મોરલો:

” ચહેકતા આંગન, મહેકતા ધંધા,
ઔર ક્યા માંગે અલ્લાહકા બંદા !”

દુનિયાનું સૌથી સિરિયસ, સુપર, સદગુણી અને સંતકામ…..

Laughter-the-Best-Medicine

Photo Credit: selfimprovement.help

– મારું માથું સખત દુઃખતું હોય…
– શરીરમાં ઠંડીને લીધે કળતર થતી હોય…
– ઘરવાળી કંટાળીને બહાર જતી રહી હોય (આઈ મીન ખરીદી કરવા)…
– લખવાનું કામ (કરજની જેમ) વધી ગયું હોય…
– વાંચનનો ક્વોટા (પેલી પરીની વયની જેમ) વધતો જ જતો હોય….
– ક્લાયન્ટનું પેમેન્ટ ન આવ્યું હોય કે પછી ક્લાયન્ટ ખુદ પોતે ચાલ્યો ગયો હોય….

ટૂંકમાં, દિમાગની ‘સિસ્ટર મેરેજાઈ’ ગઈ હોય ત્યારે હું એક જ દવા લઉં છું. કપિલ શર્મા શો અને એલન-શોના એપિસોડની.

આ માટે કોઈક ક્રિટીસીઝમ નથી કરવું, કોઈ બણગાં નથી ફૂંકવા, કોઈ કસીદા નથી પઢવા, કોઈ ચરણ નથી રચવું. કોઈ ચર્ચા કે ખર્ચા નથી કરવા.

દેસી માર્કેટમાં કપિલ અને વિદેશી માર્કેટમાં એલન ડી’જેનરસ ઘણાં દર્દીઓને મસ્તીના મરહમથી સાજાં કરે છે. તેમની હાસ્ય-ક્રિયેટિવીટીથી. ખુલ્લાં-દીલીથી, સોશિયલ-મદદથી.

(યાર ! ગાલને પણ દર્દ થાય કે નહિ?!?!) છતાં ગાલનેય ગાળ બોલીને ચુપ કરી લેંઘાનું નાડુ ઢીલ્લું કરીને આ લોકોને માણવાની મઝ્ઝા એટલે…આહથી વાહની સફર !!!

આ કપિલ સાચે જ ‘હાસ્યદેવ’ બની ચુક્યો છે. લગાતાર ફટકાબાજી કરતો જાય છે. મને તેના વિશે ઘણું કહેવાનું, જાણવાનું અને માણવાનું મન થયા કરે છે. અને કેમ ન થાય?! – આ માણસ માજીનેય સાજી કરી નાખે છે. ડોસીનેય ડ્રેસી કરી નાખે છે. દવાખાને ગયા વિના તેના ટીખળી સ્વભાવની ટીકડી આપતો જ જાય છે…..

એ જ રીતે અમેરિકામાં વર્ષોથી એલન ડી-જેનરસ પણ તેના અખૂટ-હાસ્ય ડોઝ દ્વારા પ્યુનથી લઇ પ્રેસિડેન્ટને ગાંડા બનાવે છે. તેની વાત આવનારાં કોઈક પોસ્ટમાં કરીશ. અત્યારે માત્ર એટલું જ કે… ક્રિયેટીવીટીનો અલીબાબી ખજાનો એટલે એલેન.

મેડીકેશન મોરલો:

“દુનિયાનું સૌથી સિરિયસ, સુપર, સદગુણી અને સંતકામ…કોઈકને હસાવવું.”

किस्सा है कहानी है पहेली है, ज़िन्दगी ये मुँहलगी सहेली है !

middle-class-indians

હાથમાં પરસેવાથી ભીના થઇ આવેલાં ચંદ રૂપિયા, હથેળીમાં ચાંદ જેવાં દેખાતા શમણાં અને હૈય્યામાં ચંદનની સુગંધ જેવી અસર રાખવાની કોશિશ કર્યે રાખતો એક મધ્યમ-વર્ગ ભારતીય વર્ષો…વર્ષોથી વંશ-વારસે શીખવેલી આશાઓમાં જીવતો રહે છે.

ભલેને ભારતમાં ટેકનોલોજી સિકલ બદલાતી રહે પણ શકલ પર ‘ક્યારેક તો એ સાકાર થશે, કોઈક ક્ષણે તો નસીબનું પાનું ફરશે, મુશ્કેલીમાં કોઈક તો મદદે આવશે જ’ જેવાં અસંખ્ય મુરાદો અને ઈરાદાઓની ટોપી પહેરી રાખી છે.

કાળા-ધોળાંના બદલાવની આ પરીસ્થિતિ ૨૫ વર્ષ અગાઉ પણ એવી જ હતી જેવી અત્યારે છે. બદલાયું છે માત્ર આવરણ. સમજો ને કે ગિલીટ ચડાવવામાં આવ્યું છે.

આ પ્રૂફ જ જુઓને ૮૦’ના દશકમાં દૂરદર્શન પર આવેલી સિરિયલ ‘દાને અનાર કે’માં ગુલઝાર સાહેબની કલમ પણ એ સમયે સવારે ઉઠ્યા પછી કરાતાં કોગળાંમાં બોળાયેલી લાગે અને તેની અસર જમ્યા પછી માંજ્યા વિનાના વાસણોમાં પડી રહેલી ચીકાશમાં દેખાતી હોય….

થોડાંમાં કેટલું બધ્ધું શમાવેલું છે !!

किस्सा है कहानी है पहेली है,
ज़िन्दगी ये मुँहलगी सहेली है.
पहेली है, सहेली है….

दो-दो रुख हैं, दोगली है ज़िन्दगी,ज़िन्दगी
आज आए और कल ही जाना है, जाना है,
मीठी जैसे दाने हैं अनार के,
खट्टी जैसे ये अनारदाना है

गैर जैसे गहना हो पडोस का,
साथ जैसे हाथ में हथेली है
किस्सा है कहानी है पहेली है,
ज़िन्दगी ये मुँहलगी सहेली है.

– गुलज़ार

(ફોટો ક્રેડિટ: topnews.in)

દિમાગની નસબંધી કરનારા આ છે નજરબંધી કલાકારો…..!!!

The Clairvoyants

.
બે અઠવાડિયા અગાઉ તમામ થયેલાં ‘અમેરિકા’ઝ ગોટ ટેલેન્ટ શોઝની’ ફાઈનલમાં બીજાં નંબરે આવેલાં આ બેઉ જણા ટોમી ટેન અને તેની પાર્ટનારી મિસ. એમિલી વોન’તાસ ઇલ્યુઝન-ખેલમાં ‘બવ ભારે’ જોડી તરીકે પંકાઈ આવી છે.

ઇલ્યુઝન (નજરબંધી)ની સુપર ટ્રિક્સ દ્વારા પહેલા યુરોપને ઘેલું બનાવ્યું, ને હવે અમેરિકાના એ ટેલેન્ટ-શોમાં તેમના નજરબંધીના અધધધભૂત પ્રયોગો દ્વારા જોનારાં દિમાગની નસબંધી કરી રહ્યાં છે.

પહેલા હું ક્લાસિક જાદુગર ડેવિડ કોપરફિલ્ડને મહાન ઇલ્યુઝનિસ્ટ માનતો ‘તો. પણ હવે આ બંનેની ઘણી ટ્રિક્સ જોયા બાદ તેમને સુપર-ફેન્ટાસ્ટિક માનું છું.

ઓફકોર્સ દરેક જાદુની પાછળ સાયન્સ-મેથ્સના મિશ્રણની અથાગ પ્રેક્ટિસ કામ કરે છે. પણ આપણા મનમાં ચાલી રહેલાં (અને ચુકેલાં) વિચારો, નંબર્સ, સંખ્યા, ઘટના, વસ્તુ જેવી અખૂટ માહિતીઓ આ બેઉ કઈ રીતે જાણી શકે એ ‘સોચને કા વિષય બન્યા હૈ’.

એમની સાડા-સાતસો જેટલી કરામતોને જોઇને મારી તો શું કોઈનીયે આંખોના પોપચાં ઢીલ્લ્લા થઇ શકે છે. લ્યો આપું એક નસખેંચું ઉદાહરણ…

એમિલી સ્ટેજ પર બેસી આંખો પર કાળી પટ્ટી પહેરી હિંચકે ઝૂલે છે. તેનો પાર્ટનર ટોમી કોઈપણ પ્રેક્ષક પાસે જાય.(એ પ્રેક્ષક પણ પાકે પાયે કોઈક અજાણ્યો જ હોય). પછી તેની પાકીટ તેના હાથે ખોલાવે અને અંદર શું શું છે એ જોવાની કોશિશ કરે.

એ દરમિયાન ટોમી તો કશુંયે બોલે નહિ. પણ ત્યાં દૂર બેસેલી એમિલી પેલા અજાણ્યા માણસે શું ખોલ્યું છે?, એમાંથી તેણે શું કાઢ્યું છે? તેનો રંગ-રૂપ-સાઈઝ, કવોન્ટિટી શું છે? તેની પર શું શું લખ્યું છે? કઈ રીતે લખ્યું છે?…..એ જાણે બધું જ જોઈ શકે એમ ધીમેધીમે બોલવા માંડે.

ત્યારે હાજર સૌને ખબર પડે કે…એમિલી નામની આ એક્સ-રે મશીન બાઈએ પેલા પ્રેક્ષકભ’ઈની પાકીટમાંથી કોઈક અનેરી ડિઝાઈનવાળા ક્રેડિટ-કાર્ડના એ માલિકનું નામ, કાર્ડ-નંબર, તેની એક્સપાયરી ડેટ અને ઓહ ! એમાં બેલેન્સ કેટલું છે એ પણ આસાનીથી કહી બતાવે.- બોલો, આવું કર્યા બાદ ધડાધડ તાળીઓ ના પડે તો બીજું થાય પણ શું?-

હવે તમને સવાલ થાય કે કદાચ એમિલીનો એ પાર્ટનર કોઈક સિક્રેટ-કોડ દ્વારા સ્ટેજ પર બધું ટ્રાન્સફર કરતો હશે??!?! – પણ આવી શંકા આવે એ પહેલા ટોમીબાપુ એવો પુરાવો બતાવે કે સમાધાન પહેલા જ શંકા તેલ લેવા ચાલી જાય. તો લ્યો બાપુ, બીજું દાંત-દબાવ ઉદાહરણ આપું…

પેલો ટોમી એક દળદાર ડિક્શનેરી લઇને કોઈપણ અજાણ્યા પાસે જાય. અને કહે કે… “બકા, તું જાતે કોઈ પણ પાનું ખોલ. અને એમાં રહેલો સૌથી લાંબો શબ્દ કાઢીને મનમાં યાદ રાખી લે.”

પછી એક તરફ ટોમી એક કાગળ-પેન હાથમાં લે. અને પેલાએ જે શબ્દ ધાર્યો હોય એ કાગળમાં લખવા માંડે. પેલો શબ્દ બોલે પણ ટોમી તો કાગળ પર નંબર લખી બતાવે. એટલે બધાંયને થાય કે ટોમીયાએ લોચો માર્યો.

પછી એ નાટકીય અંદાજે બોલે “ઓહ સોરી હોં ! આપડી ભૂલ થઇ લાગે છે.” એમ કહી સાચો જવાબ જાણવા એમિલી તરફ ડોકું ઘુમાવે. ને ત્યાંતો એમિલી આખેઆખો શબ્દ લખીને બેસી રહી હોય.

પછી એમિલી એ કાગળ બધાંને બતાવે. પેલો શબ્દ આપનાર પેક્ષક ગાંડો થાય એનો વાંધો નથી. એ ક્ષણે ટોમી તેનું પોત પ્રકાશે. અને જણાવે કે “હુંયે ખોટો નથી ભૈલા! મેં જે સંખ્યાત્મક કોડ લખ્યો છે, તે ડિક્શનેરીમાં આવેલા તે ધારેલા શબ્દનો પાનાં નંબર અને શબ્દની મૂળ જગ્યાનું સ્થાનાંક છે.” –

બોલો, તમેય દાંતે આંગળી ભરાવી ને? – અત્યારે લાખો લોકો પણએવુંજ કરી રહ્યાં છે. એમને સવાલ થઇ રહ્યો છે. :

‘હાળું, બંને આવી નજરબંધી કરે છે કઈ રીતે? એટલે જ કહું છું કે કપલનો ફોટો કપલ ઓફ સેકન્ડ્સ માટે ધ્યાનથી જોશો.

હવે તમે સૌ કદાચ એમની ટ્રિક્સનું સર્ચિંગ કરશો જ એવું હુંયે એડવાન્સમાં જણાવી શકું છું.

પણ મને હવે શંકા થાય છે કે ટિકી-ટિકીને જોતા આ બંનેના ફોટોને આપણે ‘એન્જોયા’ કરશું અને કદાચ આપણા મનની અંદર અને ‘અન્ડર’ રહેલું બધ્ધુંયે જાણી લેશે તો?!?!?! પછી આપડે કોહને મોઢું બતાઈશું લ્યા હેં ! 😛

(Image Credit: agt.wikia.com.)

…અને એ બહેરો દેડકો વરસાદ આવતા ફરીથી લપસીને ખાડામાં પડ્યો….

Frog-Rain

…અને એ બહેરો દેડકો
વરસાદ આવતા ફરીથી લપસીને ખાડામાં પડ્યો….

પણ આ વખતે તે લાંબો સમય
નિરાશ થઇ ને
એ ખાડાની અંદર જ
બેસી રહ્યો.

કેમકે તેને ઉપર રહેલાં
એ સૌ દેડકાંઓની
ખોટ વર્તાતી ‘તી.
જેઓ એ પહેલી વખતે
“તું બહાર નહિ નીકળી શકે.” એવાં
‘મૂક-મોટિવેશન’ વડે
તેને ઉપર ચડાવ્યો ‘તો.

ખાસ્સો સમય વીત્યો,
ઉપર કોઈ ન દેખાયું.
બહેરા દેડકાંએ હવે જાતે જ
મનને સવાલ કર્યો,
“તને બહાર આવવું છે ને?”

ને ‘અંદર’થી જ આવેલા
‘હા હા હા હા હા હા’ અવાજના
મૂક-મોટીવેશનલ પડઘાઓએ
તેને ધક્કો મારી ‘બહાર’ કાઢ્યો.

દેડકો હવે
વારંવાર ખાડે પડતો નથી.
અરે તેનાથી ડરતોય નથી.
વરસાદથી બનતા પાણીના
ખાબોચિયાથી પણ નહિ.

એ તો નજીકના સરોવરની પાસે
રહેલા વડ નીચે બેસી
જલસા કરે અને કરાવે છે.
પેલા મનમોજી પોપટની જેમ જ સ્તો…

(Photo Credit: storyista.com)

તમને એવી સ્કૂલ ગમે કે જેમાં….

From-Child-to-Adult

જે સ્કૂલ પ્રાઈમરીથી લઇ સેકન્ડરી (કૉલેજમાં આવતા પહેલા) નીચે મુજબનાં સબ્જેક્ટ્સ/ટ્રેઈનિંગને Must Be Compulsory કરી શકે તેને સાચા અર્થમાં મંદિર-મસ્જીદ-‘ગુરુ’દ્વારા-ચર્ચ ગણવું એવું મારું માનવું છે.

૧. યોગ અને મેડિટેશન– (બેઝિકથી એડવાન્સ. બોડી આડું કર્યું હશે તો માઈન્ડ પણ ટટ્ટાર ઉભું રહી શકશે. કૉલેજ પછી પણ.)

૨. સ્પોર્ટ્સ– (દરેક પ્રકારના. જેમાં આગળ વધતા ધોરણે કોઈ એક સ્પોર્ટ્સમાં માસ્ટરી આપોઆપ કેળવાઈ શકે)

૩. સેલ્ફ-ડિફેન્સ– (યેસ ! માનસિક અને શારીરિક કોન્ફિડેન્સનો ધોધ વહેતો થાય એવાં દરેક પહેલું શીખાય પછી ‘દેશભક્તિ’ શું છે એવું કહેવાની પણ જરૂર જ ‘ની પડે’)

૪. આઉટ-સાઈડ એડવેન્ચર્સ– (સાહસિકતા માત્ર ટ્રેઈન કે પ્લેનની મુસાફરીથી નહિ પણ ભોમિયા સાથે ડુંગરા ભમવાથી આવે છે. બચ્ચાએ પેઈન ખમ્યું હશે તો ગેઇન મેળવવાનો આનંદ પણ માણી શકશે.)

૫. સેલ્સ-માર્કેટિંગ– (પિનથી લઇ પિયાનો કેમ વેચી શકાય એની ટ્રેઈનિંગનું બેઝિક શીખવા મળ્યું હશે તો બહાર આવતી વખતે એડવાન્સ મોડમાં પ્લેન વેચવું પણ સામાન્ય થઇ જશે તમારા ‘બાબા’ને)

૬. લખવાના લખ્ખણ– (પોપટના નિબંધથી લઇ પ્રેમ-પત્ર સુધી કેમ પહોંચવું એની આવડત સ્કૂલમાં જ આવડે પછી કૉલેજમાં આવતા સુધી પ્રાઈમ-મિનીસ્ટર અને પ્રેસિડેંટને પણ કેમ પર્સનલ લેટર લખી મળી શકાય એવું ચુટકીમાં આવડશે. પછી જો કાકા કે મામાય સામેથી તમારી મદદ મેળવવા આવશે એની ગેરેંટી)

૭. વાંચવાની ટેવ: (દેશી હિસાબથી અને રંગીન જોડકણાથી લઇ ગુજરાત અને ભારતના મુખ્ય દરેક લેખકોની બેસ્ટ સેલર્સ સ્કૂલમાં જ વંચાયેલી હોય તેવો અનુભવ કેવો કૂલ લાગે!!! – જેટલી વધુ બૂક્સ/મેગેઝિન્સ વાંચી હશે એટલા ગ્રેડ વધારે, સિમ્પલી દેશી હિસાબ પાછો છેલ્લે પણ)

૮. બોલવા-સાંભળવાની પાકા ઘડા જેવી ટ્રેઈનિંગ– (બાળક સાથે કઈ રીતે ‘વાત’ કરવી અને બાબાજી સાથે કઈ રીતે ‘ચેટ’ કરવી એ આવડી જાય પછી કોલેજમાં આવતી દીપિકા-પ્રિયંકા-સ્કારલેટને કાંઈ બી ચોપડી દેવામાં કોઈની બા પણ નહિ ખીજાય એવો વાતચીતનો આત્મવિશ્વાસ લોહીમાં ભરાયેલો હશે.)

૯. જોવાનો અનુભવ: (દુનિયાની બેસ્ટ બચ્ચેલોકકી ફિલ્મ્સથી લઇ બડે લોગોકી ડોક્યુમેન્ટરીઝ જોઈ લેવાય પછી ઈલોન મસ્ક, ઝકરબર્ગ કે સુંદર પિચાઈની જોડે કૉફીકપ કેમ પીવો એ માટે……..જાવ યાર કશુંયે નહિ કે’વું.)

૧૦. પ્રોગ્રામિંગ-કોડિંગ– (ડેસ્કટોપથી લઇ મોબાઈલ એપ બનાવવાનું તો બીજાં ઘણાં દેશોમાં ગ્રાઇપવોટર પીવડાવી દીધા પછીના સ્ટેજથી જ શરુ થયું છે. હજુયે મોડું નથી થયું. ‘મોદી’ફાય ફોર્સ આવે ઈ પહેલા જ… અત્યારે આ જ ફ્યુચર છે.)

પટેલીક પંચ:
“આજે જાતે ‘પુસ્તક ડે’ ના બદલે કોઈકના માટે ‘પુસ્તક દે’ મનાવીએ તો?”

(Image Credit: healthyadolescence.com)

પૂત્ર-પૂત્રીને પરીક્ષા માટેનો પત્ર…

Letter Writing

“પ્યારા બચ્ચા,

અત્યાર સુધી જે રીતે તું પરીક્ષા આપતો આવ્યો છે, બસ એજ રીતે આ વખતે પણ આપજે. હા, ફર્ક માત્ર એટલો જ છે કે દર વરશે તું તારી સ્કૂલમાં બેસીને આપે છે અને આ વખતે તારે બીજી સ્કૂલમાં બેસવું પડશે.

દિલમાં કોઈ પ્રકારનો ડર ન રાખીશ. જવાબ ન સૂઝે ત્યારે એટલિસ્ટ ૨-૩ મિનીટ્સ શાંતિથી બેસી રહેજે અને પછી ચિત્ત પર નાનકડો ટકોરો મારી લખવાની શરૂઆત કરજે. છતાંય ન લખાય તો એક ડોક્ટરની અદાથી ‘નેક્સ્ટ’ બોલી બીજાં સવાલ પર ફોકસ કરજે.

પાસ થવું જરૂરી છે, પણ નાપાસ બી થઈશ તો કોઈ ગુનો નહિ થાય એવાં વિશ્વાસ સાથે તારા દિલથી લખીને આવજે. દિમાગથી તું આખું વર્ષ ભણ્યો જ છે ને એની મને પણ ખબર છે.

આ કાંઈ તારી લાઈફની કોઈ લાસ્ટ એક્ઝામ નથી. આ તો તું વર્ષ દરમ્યાન કેટલું શીખ્યો બસ એની એક નાનકડી પોસ્ટ-પ્રેક્ટિસ છે. જે તને તારા માટે ચકાસવાની છે, બીજાં શું વિચારશે, શું કહેશે એવું વિચારવું તારું કામ નથી…બેટા!

ધ્યાન રહે કે તારા ભણતર પાછળ જેટલો ખર્ચો થયો છે તેનું વળતર મેળવવાનો કોઈ સવાલ અમે તો તને નથી જ પૂછવાના. પણ આવનારા દિવસોમાં એમાંથી તારી વેલ્યુ તું જ જાતે બનાવીશ એટલું એક્સ્પેક્ટેશન તો અમારા બંનેનું ખરું…

માર્ક્સ, રેન્ક, પર્સન્ટેજ કે પરસન્ટાઇલ જેવાં બકવાસી શબ્દોને મેં મારી ડિક્શનેરીમાંથી કાઢી નાખ્યા છે. તારા પપ્પા તો રાખી મુકવાની વાત કરતા’તા પણ….મેં જ એમને કહ્યું કે એને જેટલું અને જે રીતે અચિવ કરવું હોય એની એને છૂટ મળવી જરૂરી છે.

એટલા માટે કે જેમ અત્યારે અમને અમારી ગ્રેજ્યુએશનની માર્ક્સ-શિટ બૂલશિટ લાગે છે, એમ તને પણ લાગવી જોઈએ.

તું મસ્ત મજાનાં અનુભવોનું કન્ટેનર ભરે અને એનો લાભ બીજાં લોકોને પણ આપે એવી ઈચ્છા રાખી છે.બાકી આવનારા દિવસોમાં તને ઇન્ફોર્મેશનના જ દરિયામાં તરતા રહી નોલેજના મોતીડાં વીણવાનું કામ કરવાનું છે.

તો હવે માર છબછબિયાં અને કૂદી પડ તારી અંદર રહેલાં તું ને બહાર કાઢવા માટે. અમારા બંનેના બ્લોસમ બ્લેસિંગ્સનો ફ્લો ક્યારેય ઓછો થવાનો નથી. જા ફતેહ કર….”

(મારા ગ્રોઈંગ-અપ દિકરાઓ હાશિમ અને હુસૈન માટે એમની મા (ને મારી પત્ની રશીદાએ)એ એડવાન્સ્ડ મોડમાં લખી રાખેલો પ્રિ-પરીક્ષા પત્ર….જે ખરેખર તો મારી મા લખવા માંગતી ‘તી…)

કંકુ, ચોખા અને પાસપોર્ટ !!!

News Clip- Indian Passport Rejected

જે દેશનું કલ્ચર, સિવિલાઈઝેશન, માયથોલોજી આખા આલમમાં મશહૂર છે, એ જ દેશનો ચોખા યુક્ત કંકુનો પાવડર સામે બીજાંની આંખ લાલ કરે ત્યારે થાય છે કે શ્રદ્ધાની આંખે આટાપાટા કેમ?

હજુ તો ગયા નવેમ્બરમાં જ અમેરિકન કોન્સ્યુલેટમાં ફૂલ ફટાકડી ઓફિસરે જ્યારે બે મિનીટ્સમાં મારો ઈન્ટરવ્યું લીધો ત્યારે ફ્લેશ-બેકમાં એક અમેરિકન દોસ્તને પૂછેલો સવાલ યાદ આવી ગયો:

એ લોકો વિઝા આપતી વખતે સૌથી મહત્વ કયું ફેક્ટર જુએ છે?”
બોડી-લેન્ગવેજ…મેન ! – કાચી સેકંડમાં એ બાર્બી-ડોલ દોસ્તે રિપ્લાય આપ્યો ‘તો.

ત્યારે થાય છે કે…આપણે ત્યાં નવું સ્કૂટર આવે કે મર્સિડીઝ, બાબાનો પરીક્ષા પ્રવેશ હોય કે બેબીનો સાસરે ગ્રહપ્રવેશ. ત્યારે બચારું કંકુ એમને માથે પડીને ચુપચાપ (ગાલને નહિ, પણ કપાળને) લાલ શાં માટે રાખતું રહે છે, એનું કારણ શું?

સેક્સી લૂક સાથે અપડેટ થઇ રહેલાં આપણા ઇન્ડિયન પાસપોર્ટને કંકુની જરૂર છે કે ‘ચોખા’ઈની?

મોરલો: “શ્રદ્ધા ક્યારેય અંધ નથી હોતી. આપણે જ બેન્ડ-એઇડની આદત પાડી છે.”

“પાસપોર્ટ જ મારી લઇ ગઇ મંજિલ ઉપર મને,
શ્રદ્ધા રાખવું ભૂલી ગયો તો GPSએ ફેરવ્યો મને.”

-‘હની’ કર્ડવાળા

(ફોટો ક્રેડિટ: ગુ.સ.)