નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Category Archives: પ્રેરણાત્મક

‘થોડામાં ઘણું’ સમાવતી નાનકડી ‘મોટી’વેશનલ વાતો…

063-Paperback-Book-Small-Spine-Mockup-COVERVAULT copy

લ્યો એમેઝોન કિન્ડલ પર વધુ એક નાનકડી ઈ-બૂકી ‘થોડામાં ઘણું’ કહેવા માટે હાજર છે. બે દિવસ માટે સાવ મફતમાં મૂકી છે.

(મેરેકુ લગતાહ કે હવે મેં ખરેખર કિન્ડલકે લવમેં ઔર પડ રહા હૂં. કેમ કે અવનવાં આઈડિયાઝની પેટી પણ તેના નેક્સ્ટ ખાનામાં ગોઠવવા માટે તડપી રહી છે. થોડાં અરસામાં એ પણ આવી જ સમજો.)

એટલે ખાસ કહેવાનું કે આજે જ તમારા મોબાઇલ કે કોમ્યુટરમાં કિન્ડલની એપ ડાઉનલોડ કરી દેશો તો ઘણી બધી બૂક્સનું ટેસ્ટિંગ સહેલાઈથી થઇ શકશે. (આ લિંક પરથી: https://www.amazon.com/kindle-dbs/fd/kcp )

અને આ લિંક પરથી “સોજ્જી અને નહલ્લી” બૂક બી મલી જહસે ડોસ્ટ! :

ભારતમાં રહેતા હોવ તો આ લિંક: https://www.amazon.in/dp/B07DRNS33N

ને ભારતની બહાર રહેતા હોવ તો આ લિંક: https://www.amazon.com/dp/B07DRNS33N

Advertisements

I Love You ! : સુખ અને સ્વીકારની શોધ -A Book By કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય

i-love-you-kajal-oza-vaidya

લગ્‍ન વિશેના ખ્યાલો આપણા દેશમાં ખાસ્સા દૃઢ અને પરસ્પર વિરોધી માન્યતાઓ ધરાવતાં રહ્યાં છે. અંગ્રેજીમાં જેને પેરાડોક્સ (વિરોધાભાસ) કહીએ છીએ એવું સામાન્ય બુદ્ધિ કે સાદી સમજથી વિપરીત લાગે તેવું અથવા બે પરસ્પર વિરોધી બાબતોનું સમર્થન કરતી આ સંસ્થા છે. કેટલાક લોકો માને છે કે લગ્‍ન માણસને બાંધે છે અને બંધાયેલો સંબંધ ગંધાઈ પણ ઊઠે છે. લગ્‍ન સાથે માલિકીભાવ પ્રવેશે છે.
એક સમયે જે બે વ્યક્તિ એકબીજાંને ખૂબ ચાહતાં હતાં અને એકબીજાં વિના જીવી શકે એમ નહોતાં એ બે વ્યક્તિઓ લગ્‍ન પછી એકબીજાંની સાથે રહી શકે એમ પણ નથી હોતાં… નાની નાની વસ્તુઓમાં ઊભા થતા ઝઘડા, અપેક્ષાઓ, શંકાકુશંકા અને બીજી કેટલીયે સમસ્યાઓ લગ્‍નજીવનને તહસનહસ કરી નાંખે છે. સપ્તપદીના સાત મંત્રો જે એકબીજાંનો હાથ પકડીને બોલાયા હોય છે એમાંનું કશુંય માણસને યાદ રહેતું નથી.
એકબીજાં પરત્વે ઊભા થયેલાં – થતાં જતાં મનદુઃખ અને એની સાથે વધતું જતું અંતર લગ્‍નને એક પરાણે ઊંચકવો પડતો બોજ બનાવી બે વ્યક્તિઓની સાથે સાથે સમગ્ર કુટુંબ માટે ભયાનક પીડા ઊભી કરે છે. મિત્રો, સગાંવહાલાં કે બીજા હિતેચ્છુઓ સલાહ તો આપે છે, પણ એની પાછળ એમના પોતાના અનુભવો અને માન્યતાઓનો પડછાયો દેખાયા વિના રહેતો નથી. લગ્‍ન માત્ર દુઃખ, પીડા કે સમસ્યા છે એવું પણ નથી જ. લગ્‍ન સાથે જોડાયેલી અનેક કવિતાઓ કે લગ્‍ન શબ્દ સાથે ઊભી થતી રોમૅન્ટિક કલ્પનાઓ આજે પણ યુવાનોને આકર્ષે છે.
પ્રેમમાં પડેલી દરેક વ્યક્તિ લગ્‍નને જ જીવનનું અંતિમ ધ્યેય સમજે છે. પ્રેમમાં પડેલી દરેક વ્યક્તિ એમ માને છે કે રોમાન્સની અથવા પ્રેમની આ મનોદશા કાયમ રહેશે. અત્યારે જે દિવાનગી અથવા ઘેલછા છે એ જ હંમેશાં એમની વચ્ચે ધબકતી રહેશે. બીજા લોકોના અનેક લગ્‍નો જોયા પછી પણ પ્રેમમાં પડેલી બે વ્યક્તિઓ એમ જ વિચારે છે કે, ‘અમારાં લગ્‍ન બીજા કરતા જુદાં જ હશે!’ પરંતુ લગ્‍નના એક વર્ષથી શરૂ કરીને સાત વર્ષના ગાળા સુધીમાં લગભગ તમામ લગ્‍નો સામાન્ય લગ્‍નો જેવા જ થઈ જાય છે.
રોમાન્સની અને ‘આદર્શ લગ્‍ન’ની બધી જ કલ્પનાઓ, બધા જ વચનો અને પ્રતિજ્ઞાઓ ધીરે ધીરે ઓગળતી-પીગળતી દેખાય છે. એકબીજા પર આક્ષેપ કરવાની શરૂઆત થાય છે અને લગ્‍નજીવન ભાંગી પડવા માટે એકબીજાને જવાબદાર ઠેરવતા પતિ-પત્ની ધીમે ધીમે એકબીજાથી વિરુદ્ધ દિશામાં પ્રવાસ કરવા લાગે છે.
જો સમાજે જ આ લગ્‍નની સંસ્થા ઊભી કરી હોય તો છેક પુરાણકાળથી શા માટે લગ્‍નને એક બંધન તરીકે જોવામાં આવે છે? જે લગ્‍નો આદર્શ લગ્‍ન ગણાયાં છે એવાં લગ્‍નોમાં પણ શા માટે સમસ્યા ઊભી થતી જ રહી છે? રામ-સીતાનાં લગ્‍ન જો આદર્શ ગણાતાં હોય તો રામ શા માટે સીતાની અગ્નિપરીક્ષા કરે છે? અને એમાં પણ નિર્દોષ પુરવાર થયેલી સીતાનો શા માટે ત્યાગ કરે છે?
વૃશાલીને પરણેલો કર્ણ શા માટે દ્રૌપદીને ઝંખે છે? ભાનુમતીનો પતિ દુર્યોધન શા માટે દ્રૌપદીના સ્વયંવરમાં જીતવાનો પ્રયાસ કરે છે? પતિનું છદ્મરૂપ લઈને પત્નીની સાથે ‘જારકર્મ’ કર્યાના દાખલા પુરાણોમાં ઓછા નથી. લગ્‍નેતર સંબંધ શા માટે આટલો આકર્ષક શબ્દ છે? સંબંધ વગરનું લગ્‍ન સમાજને સ્વીકાર્ય છે, પરંતુ લગ્‍ન વગરનો સંબંધ સમાજની સંસ્કૃતિના પાયા કેમ હચમચાવે છે? ડબલ્યુ જે. ટર્નરનું એક વાક્ય આપણને વિચલીત કરી મૂકે એવું છે, “મૅરેજ ઇઝ બટ રનિંગ હાઉસ શેરિંગ, ફૂડ ઍન્ડ કંપની વૉટ હેઝ ધીસ ટુ ડુ વીથ લવ ઓર ધ બૉડીઝ બ્યુટી?”
(લગ્‍ન એટલે શું? ઘર ચલાવવું, સાથે જમવું અને સાથે શ્વાસ લેતા રહેવું, પ્રેમ, રોમાન્સ કે શરીરના સૌંદર્ય જેવા અદ્‌ભુત આનંદ સાથે આવા સામાજિક લગ્‍નને શી લેવાદેવા હોઈ શકે?) જ્યારે બર્નાડ શૉએ કહ્યું છે કે, “મૅરેજ ઇઝ ઘાસ્ટલી પબ્લિક કન્ફેશન ઑફ સ્ટ્રિક્ટલી પર્સનલ ઇન્ટેનશન.” (અંગત ઇચ્છાઓ અને જરૂરિયાતો સંતોષવા માટેનું એક તદ્દન બેશરમ જાહેર એકરારનામું એટલે લગ્‍ન.) રજનીશ કહે છે કે, “માણસ બધું જ શીખી ગયો. ખાતા-પીતાં કે સમાજમાં જીવતા, બે પગે ચાલતા અને વિકાસની તમામ પ્રક્રિયાઓમાંથી પસાર થઈ ગયો, પરંતુ આજ સુધી એ લગ્‍ન સંસ્થાને સ્વીકારી શક્યો નથી, કારણ કે એ સંસ્થા કોઈ રીતે કુદરતી કે માણસની પ્રકૃતિને અનુકૂળ નથી.”
જર્મન લેખક ફ્રાન્ઝ કાફ‌્કાએ લગ્‍ન વિરોધી ઘણાં વિધાનો કર્યાં છે. વારંવાર સગાઈ કરીને લગ્‍ન સમયે ગુમ થઈ જતા આ વિચારક અને લેખક લગ્‍નથી ડરતાં હતા. એમણે લખ્યું છે કે, ‘લગ્‍નનો વિચાર જ મને ડરાવે છે. પ્રેમમાં પડવું મને ગમે છે, પરંતુ એક જ સ્ત્રી સાથે આખી જિંદગી રહેવાનો વિચાર ભય પ્રેરે છે. મેં જોયું છે કે મોટાં ભાગનાં લગ્‍નો થોડોક જ સમય વીતતાં ડરામણાં બની જાય છે. હું મારા પ્રણયને બિહામણો બનાવવા માગતો નથી, પણ મારા જીવનની સ્ત્રીઓ આ વાત સમજી શકતી નથી… એમને માટે લગ્‍ન જ દરેક વાતનો ઉકેલ છે એવું હવે મને લાગવા માંડ્યું છે.’
મારિયા રિલ્કે, બર્નાર્ડ શૉ અને રવીન્દ્રનાથ ટાગોર જેવા લોકોએ પણ લગ્‍નસંસ્થામાં પોતાના અવિશ્વાસની વાત ખૂબ દૃઢતાથી કહી છે. બર્ટ્રાન્ડ રસેલે ડોરા બ્લેક સાથે છૂટાછેડા લેવા માટે એમણે હીન કક્ષાના આક્ષેપો મૂક્યા હતા. એમની પહેલી પત્ની ઍલિસ સાથે પણ એમનાં લગ્‍ન ખૂબ જ દુઃખ સાથે પૂરાં થયાં હતાં. ૩૫ વર્ષની ઉંમરે ચાર્લી ચૅપ્લિને પોતાની ૧૬ વર્ષની પ્રેમિકાને બીજા સાથે લગ્‍ન કરવાની સલાહ આપી હતી. લીટાએ ચૅપ્લિન સાથે જબરજસ્તી લગ્‍ન કર્યા, બે સંતાનો પછી પણ એ લગ્‍ન ટકી શક્યું નહીં.
આવા સમર્થ વિચારકો અને પોતાની આગવી માન્યતા ધરાવતા અનેક લેખકો, વિચારકો, ફિલસૂફો, સાધુઓ કે સ્ટાર અને સેલિબ્રિટઝ પણ લગ્‍ન વિશે બહુ ઊંચો અભિપ્રાય રાખતા નથી. ત્યારે એક સવાલ ઊભો થાય છે કે શું ખરેખર લગ્‍ન કોઈ પીડાદાયક પરિસ્થિતિ છે? જો ખરેખર એમ છે તો સમાજ શા માટે લગ્‍ન વિશે આટલો આગ્રહ ધરાવે છે? સમાજની વ્યવસ્થા કે સંસ્કૃતિ શું ફક્ત લગ્‍નના પાયા પર ટકી છે? જો હા, તો પછી એમાં આટલી પીડા શા માટે થાય છે? દરેક વ્યક્તિ ઇચ્છે છે કે એના લગ્‍ન આદર્શ હોય. પોતાના જીવનસાથી સાથે સુખ અને આનંદથી જીવવાની દરેકને ઇચ્છા હોય છે. આ જગતની કોઈ પણ વ્યક્તિ એવી નહીં હોય જે પોતાના લગ્‍ન તોડી નાખવા કે કુટુંબને વેરવિખેર કરી નાખવા માટે તૈયાર હોય. તેમ છતાં, લગ્‍ન સંસ્થાના પાયા હચમચી રહ્યા છે…
બે વ્યક્તિ જ્યારે લગ્‍ન કરે છે ત્યારે એક કલ્પના હોય છે સાથે જીવવાની, સંઘર્ષ કરવાની, ઘર વસાવવાની, સંતાનોને જન્મ આપવાની, સંતાનોને ઉછેરવાની, સાથે સાથે ઘરડા થવાની, સંતાનોનાય સંતાનોને ઉછેરવાની… દરેક લગ્‍ન લાંબો સમય સાથે રહેવા માટે જ સ્વીકારવામાં આવતું હોય છે. કોઈ પણ સંબંધને – લગ્‍ન સિવાયના સંબંધને પણ સાદી માવજતની જરૂરિયાત હોય છે, પરંતુ લગ્‍ન એ એક એવો વિશિષ્ટ સંબંધ છે જે માવજતના અભાવે જ તદ્દન ભાંગી પડતો હોય છે. આ માવજતની કોઈ વ્યાખ્યા નથી. લગ્‍નને ‘આદર્શ’ બનાવવા માટેની કોઈ અકસીર ફૉર્મ્યુલા નથી.
ગણિતના દાખલાની જેમ નિશ્ચિત જવાબ મેળવવા માટે કરવામાં આવતી કોઈ નિશ્ચિત રીત લગ્‍નની બાબતમાં કામ લાગતી નથી. તેમ છતાં લગ્‍ન સફળ બનાવી શકાય છે. બે વ્યક્તિઓ સુખ અને સંતોષથી સાથે જીવી શકે છે.
સ્નેહ જીવનભર અખૂટ અને અવિરત રહે એવી શક્યતા છે જ! ભાંગી ગયેલા, તૂટી ગયેલા લાગતા, મૃતઃપ્રાય થઈ ગયેલા લગ્‍ન પણ ફરીથી નવપલ્લવિત થઈ શકે છે. જરૂર છે થોડી સમજદારીની, થોડા સ્વીકારની, થોડા પ્રયત્નની અને થોડાં સમાધાનની. આ ‘થોડા’નું પ્રમાણ દરેક લગ્‍નમાં, દરેક વ્યક્તિની જરૂરિયાત અને પ્રકૃતિ મુજબ બદલાતું રહે છે.
પરંતુ જો આ ચાર જ બાબતોને યોગ્ય રીતે, યોગ્ય સમયે અને યોગ્ય પ્રમાણમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવે તો જગતનું કોઈ પણ લગ્‍ન દુઃખી, બંધનકર્તા, બોજારૂપ કે મુશ્કેલ ન રહે એવો મારો અનુભવ છે. આ પુસ્તકનાં પ્રકરણો વાચકને ધીમે ધીમે એક નવી દુનિયામાં લઈ જશે. અહીં તમને તમે કરેલી ભૂલો સમજાશે. તમે ક્યાં અને કઈ રીતે ખોટા હતા એ પણ તમારું મન સમજશે, પરંતુ ત્યાંથી અટકી ન જતા. માત્ર ભૂલ સ્વીકારી લેવાથી પરિસ્થિતિ બદલી શકાતી નથી. એ ભૂલમાંથી બહાર નીકળવાનો પ્રયાસ પણ કરવો જ પડે છે. ગઈ કાલ સાંજ સુધીની તમામ ભૂલોને ઓળખી લઈને આજ સવારથી એ ભૂલોની તમારા જીવનમાંથી બાદબાકી કરશો તો જ તમને એક આદર્શ સંબંધ મળશે.
લગ્‍નેતર સંબંધમાં સમાધાનો કરવાં, જૂઠું બોલવું, જાતને અને બીજાને છેતરવા… અસલામતીની પીડામાંથી પસાર થવું અને સાથે સાથે સમાજની નજરમાં નીચા પડવું, બાળકોની નજરમાં પણ ગુનેગાર સાબિત થવું…. આ બધું સહન કરવાને બદલે જે સંબંધ તમે તમારા મનથી સમાજની સામે સ્વીકાર્યો છે તે સંબંધમાં રહેલી ઊણપોને શોધીને દૂર કરવાથી કદાચ વધુ શાંતિમય અને સુખમય જીવન મળી શકે છે. આ પુસ્તક ગીતા, કુરાન, બાઇબલ કે ગ્રંથસાહેબ નથી જ! આ પુસ્તક વાંચવાથી કોઈ જાદુઈ લાકડી નહીં ફરે.
આ પુસ્તક વાંચી લેવાથી તમારાં લગ્‍ન બગડ્યાં હશે તો સુધરી નહીં જાય અને થવાના હશે તો આદર્શ પુરવાર નહીં થાય. આ પુસ્તકમાં કેટલાક એવા અનુભવો છે, કેટલીક એવી માહિતી અને વૈજ્ઞાનિક પદ્ધતિ છે જેને તમારે સમજી, ઓળખીને અપનાવવી પડશે. તમારે જો તમારું લગ્‍ન સુખમય બનાવવું હોય તો તમારી પોતાની ફૉર્મ્યુલા પુસ્તકમાં આપેલી વિગતો, માહિતીઓ અને અનુભવોના આધારે શોધી કાઢવી પડશે. ટૂંકમાં આ એક પીરસેલી થાળી છે. તમારે કઈ રીતે, શું અને કેટલું જમવું છે એ તમારે નક્કી પણ કરવું પડશે, તમારા પોતાના હાથથી જમવું પણ પડશે અને કોળિયા ચાવીને ગળે ઉતાર્યા બાદ પચાવવા પણ પડશે.
જે સંબંધ તમારે જીવવાનો છે એ સંબંધ કઈ રીતે જીવવાથી શાંતિ અને સુખ મળે એ દિશા કોઈ બતાવી શકે, પરંતુ એ દિશામાં પગ ઉપાડીને જવાનું તો તમારે પોતે જ રહે છે. તમારે બદલે કોઈ પ્રવાસ કરે, તમારે બદલે કોઈ જમી લે, તમારે બદલે કોઈ દવા લે કે તમારે બદલે કોઈ તમારું લગ્‍ન સુધારી શકે એ શક્ય નથી. માણસમાત્રને સુખ અને સ્વીકારની શોધ હોય છે. શાંતિ એનું પરમ ધ્યેય હોય છે.
આ મેળવવા માટે ક્યાંય બહાર જવાની, ભટકવાની કે શોધ કરવાની જરૂર નથી હોતી. આ ત્રણેય તત્ત્વો તમારી અંદર જ છે. તમારી ત્વચા, લોહી અને માંસની જેમ તમારા અસ્તિત્વનો ભાગ છે. તમારી અંદરથી એને શોધી કાઢીને એને તમારા રોજિંદા જીવનનો ભાગ બનાવવો એ તમારી ફરજ છે.
ઈસુ ખ્રિસ્તે કહ્યું હતું એમ, “જેણે પાપ ના કર્યું હોય એ પહેલો પથ્થર મારે.” આપણે સહુ આ વાક્યને યાદ રાખીને જીવવાનો પ્રયાસ કરીશું તો કદાચ કોઈ એકબીજાને પથ્થર નહીં મારે!
I Love You ! : સુખ અને સ્વીકારની શોધ -A Book ની પ્રસ્તાવના By કાજલ ઓઝા-વૈદ્ય

જો તમને એમ લાગવા માંડે કે…

શું તમને પણ એવાં લોકોને ‘ખુલ્લા પાડવા’ ગમશે?

friends

જે રીતે અત્યારે આપણા દેશમાં બધી રીતે ‘કપડાં-ઉતાર, ‘ચિર-હરણ’, ‘નાગાઈપણું’ ભજવાઈ રહ્યું છે, તે જોતા મને પણ મારા નિકટતમ અને કમીના દોસ્તોને ખુલ્લા પાડવા છે.

એ દોસ્તો એવાં પ્યારા છે અને નજીક છે કે જેઓ…

👉 સોશિયલ મીડિયાથી દૂર જ વસવાનું પસંદ કરે છે.

👉 સખત મહેનત કરી સાવ લૉ-પ્રોફાઈલથી બહાર આવી હાયર પ્રોફેશનલ લેવલ બનાવે છે.

👉 પારકી પંચાતમાંથી ‘પંચાત’ કાઢીને દિલદારી ‘ચેટ’ કરવું પસંદ કરે છે.

👉 બેશરમ બનીને મને પણ મદદ કરવા તૈયાર હોય છે.

👉 તેમના બૈરાં (આઈ મીન એક જ બૈરુ હોં!) છોકરાંવને કદાચ સ્વિટ્ઝર્લેન્ડ તો ના લઇ જઇ શકે પણ સિદ્ધપુરની જાત્રા ય જલસાપૂર્વક કરાવી શકે છે.

👉 ખુદા કરતા પણ પહેલા ખુદ પર ‘સખ્ખત’ ભરોસો રાખે છે.

👉 જરૂર પડે ત્યારે કેશની ગોઠવણ પણ કરી આપે છે, ને પછી “ક્યારે પાછા આપીશ?” એવું બોલવાનું સાવ ભૂલી જ જાય છે.

👉 મોબાઈલી વાતચીત ડાયરેક્ટ દિલમાં જ રેકોર્ડ કરે છે એ પણ ઝેડ સિક્યોરિટી સાથે.

👉 ભેંટ આપવામાં સાવ કંજુસાઈ કરે પણ ‘ભેંટી પડવામાં’માં બંને હાથોનો ખજાનો ખુલ્લો મૂકી દે છે.

👉 “તું તારું કરને બકા!” નું ધોરણ અપનાવી અલ-મસ્ત લાઈફ જીવવામાં અને જીવડાવવામાં માનતા જીવડાં છે.

👉 કદાચ લાઈફમાં બહુ મોટ્ટું અચિવમેન્ટ ન કરી શક્યા હોય પણ ‘બીજાંને આગળ કરવામાં પાછળ પડી જાય’ એવાં છે.

મને તો એવાં સંતાયેલા, કમીના અને ડાર્લિંગ દોસ્તોને ‘નાગા કરવા કરતા, ખુલ્લા પાડવું’ જ ગમશે.

શું તમને પણ ગમે?- તો તેમને ટેગવામાં શરમ શેની હેં ?

ક્યાં છે આવાં ‘રામા-ક્રિષ્ના’?

TR-MAX

જેમ ‘ફૂટ’પાથ સાહિત્યના ઢગમાંથી કેટલાંક પુસ્તકો ‘સોલ પાઠ’ રૂપે મળી આવે છે એ જ રીતે સિરિયલ્સના ઢગલાંની વચ્ચે તેનાલીરામા સિરિયલે તેની મજેદાર ઓળખ બનાવી છે.

મન-મગજ, મસ્તી-મનોરંજન, માહિતી, મહોબ્બત, મહારાજી, મંત્રી-મૈત્રી મંડળ, માતૃભાવના જેવાં કેટલાંય ‘મમ’ તત્ત્વોનું બ્રાન્ડિંગ કરતા પંડિત રામા-ક્રિષ્ના, મહારાજ ક્રિષ્ણ દેવરાય, રાજગુરુ તથાચાર્ય, મંત્રી તિમારૂશુના પાત્રોએ વિજયનગર સામ્રાજ્યનું સુપર્બ રી-પ્રેઝેન્ટેશન કરી બતાવ્યું છે.

ગમે તેવી પરિસ્થિતિમાં પણ સતર્કતા, પ્રોટોન જેવો પોઝિટિવ એટીટ્યુડ, હિમાલય કરતા પણ ઊંચું લક્ષ્ય, માલિક પ્રત્યેની સંપૂર્ણ વફાદારી, કામ કરીને બતાવાતો દેશપ્રેમ તેમજ આ બધાથી પણ બુલંદ ‘ખુદની અંદર રહેલા ખુદા પર પુરેપુરો ભરોસો’ રાખતો સાવ લો-પ્રોફાઇલી ભોળો તેમજ સુપર ચતુર રામાક્રિષ્ના….બીરબલ જેવાં રત્નોમાં સ્થાન પામી આપણને ઘણું બધું શીખવી રહ્યો છે.

ભલેને અલગ-અલગ (જૂની) ઘટનાઓનું ક્રિયેટિવ કોમ્બિનેશન કરી રી-પેકેજીંગ કરવામાં આવ્યું છે, છતાં તેને પણ હળવું ફૂલ અને હટકે બતાવી ડાયરેક્ટર અભિમન્યુસિંઘે તેની ટેલેન્ટને જાળવી રાખી છે.

અને એટલે જ રામાયણ, મહાભારત, ભારત એક ખોજ, ટીપું સુલતાન સિરિયલ્સ પછી આજે તેનાલીરામા પ્રાઈમરી ટેક્સ્ટ બૂકની ગરજ સારે છે. બેશક! કપિલ શર્માના ‘પાસ્ટ’ એપિસોડ્સ, અને તેનાલીરામાના ‘કરંટ’ એપિસોડ્સ મારા મતે મનોરંજનની બેસ્ટ દવા છે.

અત્યારે દેશને ક્રાઇમ ‘પેટ્રોલ’ની નહિ, પણ તેનાલીરામના તેલની ઘણી વધારે જરૂર છે. ‘ચોટી બાંધવા’ ! 👳‍♀️

(Photo Credit: YouTube)

बापू, सेहतके लिए तू तो HONEYकारक है !

Haanikaarak-Bapu-Dangal

“વોહ તો હમે બાદમેં માલૂમ હુવા કે અસલી ‘સેહત’ કે હોવે હૈ.
ઉન્હોને હમકો સિખાયા. હમારે અંદર પડા હુવા થા ના વોહ ડર…ઉસી કો બાર નીકાળ કે. બસ! ઇસીલિયે હમારે પાપ્પા પર સબસે જ્યાદા વિસ્વાસ હોવે હી હોવે હે.”

ગીતા-બબીતા ફોગટ સિસ્ટર્સના બચપણની જો કંડીશન જ એવી હોય કે જેમાં તેમને ખુદની અંદર રહેલી કસ્તુરીની મહેક તેમને ન સુંઘી શકાતી હોય ત્યારે મહાવીર જેવાં હિરા-પારખું બાપને ન મળેલા ‘ગોલ્ડ મેડલ’ને ગોલ બનાવી સોનામાં સુગંધ ભેળવેલી દિકરીઓ દ્વારા જીંદગીનું કંડીશન કરવાની પહેલ કરવી જ પડે છે.

બેશક! આમીરખાન મલ્ટી-ટેલેન્ટેડ આર્ટીસ્ટ છે, માર્કેટર છે. એનામાં એ આવડત છે જ કે તેની ફિલ્મો જોનારમાં ‘કાંઈક કરવાનું બીજ’ તો રોપવું જ. માત્ર ફિલ્મો દ્વારા ‘સંદેશો’ આપીને બેસાડી રાખવા કરતા તેનો દર્શક સીટ પરથી ઉભા થઇ કાંઈક ન થયેલું કરવા મંડી પડે ત્યારે ‘ઉઠો જાગો’નું વિવેકાનંદી આહવાન પ્રેક્ટિકલ સાબિત થયેલું દેખાય છે.

એની પાછલી ફિલ્મો હજુ પણ જોઈએ તો તાજી ને તાજી જ લાગે છે. અને હવે આવતા મહીને બોનસ પેક તરીકે તેની ‘સિક્રેટ સુપરસ્ટાર’ પણ મળવાનું છે.

દંગલ ફિલ્મ માટે એક વર્ષ પછી કહેવાનું મન એટલા માટે થયું કે મારા માટે તેની અસર એક વર્ષિય નથી રહી. આવનારાં વર્ષોમાંય ખુદની અંદર આઈડિયાનું, પેશનનું દંગલ સતત ચાલતું જ રહે એવી માસ્તરી કંટીન્યુટી આ ફિલ્મ દ્વરા મળી છે.

આપણા દેશમાં સંદિપ માહેશ્વરી, જયભાઈ, સ્નેહ દેસાઈ, હિમીશ મદાન જેવાં મસ્ત-મજ્જના મોટીવેટર્સ યંગિસ્તાનને તેમના કન્ટેન્ટ દ્વારા દિમાગી દંગલ કરાવતા રહે છે. આવનારાં દશકમાં એક પાવરફૂલ અને યંગ-માઈન્ડ ઇન્ડિયાનું પ્રોડક્શન તૈયાર થઇ રહેલું દેખાય છે.

बापू, सेहतके लिए तू तो HONEYकारक है !

મહાવીરા મોરલો:

“જે ખુદને ‘ટોર્ચર’ કરી બીજાં માટે ‘ટોર્ચ’ બની પાવર પૂરો પાડે છે એ વ્યક્તિ ‘મહાવીર’ જ હોય છે.”

(Photo Credit: BollywoodHungama.com)

“મ્હારી છોરી કિસી છોરે સે કમ હે કે!!?’

Sapne-Huve-Badey

એક નાનકડા શહેરના ઘરમાં બે ભાઈઓ સાથે રહે છે. મોટોભાઈ નાનકડી વિચારધારા વાળો છે, જ્યારે નાનોભાઈ મોટી વિચારધારા વાળો.

મોટા ભાઈની પાસે તો એક નાનકી દિકરી છે. પણ જ્યારે નાના ભાઈને પણ પહેલું બાળક દિકરી તરીકે જન્મે છે. મોટાભાઈને ખચકાટ તો થાય છે. પણ નાનો ભાઈ એ જન્મેલી દિકરીને એમ કહીને ઉછેરે છે.: “તું મેરા બેટા બનેગી.”

નાના ભાઈને નસીબમાં બે દિકરાની દૌલત વધારે મળે છે. તોયે પહેલી દિકરીને ભણતરની કમાણી સાથે પિતાનો પ્યાર બોનસમાં થોડો વધારે મળ્યો છે, એટલે ચહેરો, દિલ અને દિમાગ એકદમ મસ્ત રીતે ખીલ્યા છે.

સમયનું વહાણ વર્ષો પછી આગળ સરકયું છે. દિકરીનું દિમાગ હવે ટેક્નિકલ બન્યું છે. તેની થિયરીને ધાર નીકળે એ માટે તેને હાર્ડવેરનું પ્રેક્ટિકલ જ્ઞાન લેવાની સલાહ અપાય છે. પણ ઘરના મોભી હોવાને લીધે મોટાભાઈની પરવાનગીમાં નન્નો મળે છે. છતાંય નાનોભાઈ કુનેહ વાપરી દિકરીને ટેક્નિકલ ઇન્સ્ટીટયુટમાં મોકલી દે છે.

થોડાંક મહિના પછીનું ફાસ્ટ ફોરવર્ડ! …

દિકરી ટેક્નિકલ કોર્સ કમ્પ્લીટ કરી ચુકી છે. ઘરના લગ્ન-પ્રસંગમાં લાઈટ જાય છે. ફ્યુઝ-બોર્ડમાં ખોટ વર્તાય છે. ત્યારે એક ટેકનિશિયનની છટા અને અનુભવથી દિકરી અંધારિયા પ્રસંગને (અને ખુદને પણ) ‘પ્રદિપ’ કરી બતાવે છે.

ત્યારે મોટાભાઈ, તેની દિકરી, નાનોભાઈ અને તેના દિકરાંવ મો વકાસી જોયા કરે છે. અલબત્ત દરેકની જોવાનો અંદાઝ ‘સેમસંગી’ બન્યો છે.

મોટોભાઈ નાનાભાઈને કહે છે: “તારી પાસે ખરેખર ૩ દિકરાઓ છે.”- ત્યારે નોનોભાઈએક મોટી વાત કહે છે: “ના રે, દિકરી તો દિકરી જ હોય છે. મારી પાસે તો બે દિકરા છે પણ એક પ્યારી દિકરી છે.” 👸

‘મોતી-વેટિંગ’ મોરલો: “મ્હારી છોરી કિસી છોરે સે કમ હે કે!!?’
——

સેંકડો કન્ઝ્યુમર્સ પ્રોડકટ્સ તૈયાર કરતી સેમસંગ બ્રાંડે ભારતીય કલ્ચરને ધ્યાનમાં રાખી આ આખી ઘટનાની એડવર્ટાઇઝમેન્ટ દ્વારા ‘મહિલા સશક્તિકરણ’ની નસ બરોબર પકડી છે.

#Women #Empowerment #India #SamsungAd

“કેમકે…હવે તું રેસમાં નહિ, પણ ‘રેશમા’ છે.”

Ruta_Desai

જસ્ટ ઈમેજીન!…..જે યુનિવર્સિટીમાંથી…

જાવા લેન્ગવેજના શોધક જેમ્સ ગોસ્લિંગ, ખાંટુ ગણિતજ્ઞ જોહન નેશ, ફોટોશોપ સોફ્ટવેરના સ્થાપક ચાર્લ્સ ગેશ્ક અને પેલો જગવિખ્યાત ‘ધ લાસ્ટ લેક્ચર’ બુકનો ઇમોશનલ વક્તા પ્રોફેસર રેન્ડી પોશ નીકળ્યા હોય…

એવી અમેરિકાની કાર્નેગી-મેલોન યુનિવર્સિટીમાં ગુજ્જુ છોરી (ફોટોમાં) ઋતા દેસાઈ જ્યારે રોબોટિક ટેકનોલોજી સાથે કાંઈક ઈનોવેટિવ કરી બતાવે ત્યારે માત્ર અનાવિલ જ્ઞાતિનું જ નહિ, પણ આખા ગુજરાતનું, પુરા દેશનું માર્કેટિંગ આપોઆપ થઇ જાય.

અમદાવાદ અને સુરતમાં પ્રાથમિક શિક્ષણ લીધા પછી ઋતાએ તેની ટેરેફિક ટેક્નિકલ સ્કિલ્સ વડે ગૂગલ- સાયન્સ જીનિયસની સ્કોલરશિપ મેળવી. તેના જોર પર કાર્નેગી-મેલોન યુનિવર્સિટી (CMU)માં બિન્દાસ્ત એન્ટ્રી લઇ રોબોટનું એડવાન્સ લેવલનું જ્ઞાન મેળવવાનું શરુ કર્યું.

સર્ચ-રિસર્ચના દરિયામાં ડૂબકી મારી ખુદના પેશનને રોબોટ જેવું હાઈપર બનાવી દીધું. અને એટલે જ લેટેસ્ટ સમાચારકે અનુસાર તેણે તેની ટિમવર્કથી રોબોટિક-ડેવેલોપમેન્ટ કીટ તૈયાર કરી છે. જે રોબોટિક્સ-ટેકને ઘણી સિમ્પલ બનાવી શકવાનો પાવર ધરાવે છે.

તેના દ્વારા આપણને ગમે એવો રોબોટ પળવારમાં ડિઝાઈન કરી શકીએ છીએ. (જાણે કોમ્પ્યુટરની કોઈ ગેમ રમતા હોઈએ તેમ). તે કેવી રીતે ચાલશે-ફરશે-અડશે-દોડશે કે વિભિન્ન કાર્યો કરશે એ બધું જ આપોઆપ તે સોફ્ટવેર જ સમજી જાય અથવા સમજાવતું જાય.

(ટૂંકમાં પ્રાથમિક શાળાના બાળકોને પણ પોતાનો નાનકડો રોબોટ બનાવવામાં કોઈ મધર-સિસ્ટર ન રોકી શકે એવો અલ-મસ્ત પ્રોગ્રામ છે.)

એનું એક સિમ્પલ કારણ છે કે: “સમસ્યાને હલ કરવાની કુતુહલ વૃત્તિ અને કામ પ્રત્યેની ફનાગીરીના સ્વભાવને લીધે જ બાહોશ અનાવિલ રત્નો પાકે છે.” -આવું મુરબ્બા જેવાં મારા પ્રિય દોસ્ત Amit Desai તેમના ઉજાશ મેગેઝિનમાં જણાવે છે.

આપણે ઋતાને ઝાડ પર ચડાવવી નથી. કારણકે એ પણ એવા જ જીનિયસ લોહીથી પાકેલી છે જે તેને સતત એક્ટિવ રાખે છે. તમે ઋતાની લાંબી પ્રોફાઈલ તો જુઓ યાર! એવી છે કે મને તો આપોઆપ બોલવાનું મન થઇ આવ્યું કે:

બકુડી, તું જ્યાં છે ત્યાં જ ઠીક છે. તારામાં રહેલા રોબોટીક્સ કીડામાંથી રેશમ પેદા કરતી રહેજે. વખત આવ્યે એનો રેશમી લાભ બીજાં બાળકોને પણ આપજે. જે રીતે ‘કોઈકે’ તને આપ્યો છે. કેમકે હવે તું રેસમાં નહિ, પણ ‘રેશમા’ છે.

(આંસુ વિનાનો) મમતા મોરલો:

“દિકરી….એ પોતાના માતા-પિતા માટે માતૃત્વ લઈને જન્મતી સ્ત્રી છે.” –

ઋતાની પ્રોફાઈલ લિંક: http://www.cs.cmu.edu/~rutad

વિડીયો લિંક: https://youtu.be/PGpTsQtznw4 

#IndianGirl #Innovation #Robotics #Technology

રમઝાન એટલે એવો મહિનો…

Ramadan Kareem

રમઝાન એટલે એવો મહિનો…

🌟 જે આપણા ઘરે માત્ર ૩૦ દિવસ માટે ‘મહેમાન’ બનીને આવે છે, પણ જાય છે ત્યારે બાકીના ૩૨૪ દિવસના રેન્ટની પ્રેઝેન્ટ બોનસમાં આપી જાય છે.

🌟 જે આપણે ત્યાં એક ‘એજન્ટ’ રૂપે આવે છે, અને આપણા ‘ખુદને ખુદાની સાથે’ ‘ડીલ’ ફિક્સ કરાવી જાય છે.

🌟 જે આપણી પાસે એક એવા સ્પેશિયલ માર્કેટર તરીકે આવે છે, જે આપણે કરેલાં દરેક અમલના ઇન્વેસ્ટમેન્ટનું ૭૦ ગણું રિટર્ન ’30 Days પ્રોમોશનલ-ઓફર રૂપે આપે છે.

🌟 જે આપણા માટે ‘ટિચર’ બની ૩૦ દિવસમાં અંદર રહેલું ચિટરપણું બહાર કાઢી આપવાનો ક્રેશ-કોર્સ આપી જાય છે…..એ પણ સાવ મફ્ફત !!!

🌟 જે આપણે ત્યાં એક ડોક્ટર તરીકે સામેથી વિઝીટ કરી ‘કુછ લમ્હે’ ભૂખ-તરસ દ્વારા ખાલી રાખે છે, પણ પછી લાંબો સમય સુધી સુખ-સમૃદ્ધિની દવાઓ ભરી જાય છે.

🌟 જે આપણા માઈન્ડનું એક મહિના માટે ‘હેકિંગ’ કરી અંદર ભલાઈનો વાઈરસ ઇન્સ્ટોલ કરી નાખે છે. ને પછી બાકીના દિવસો અપડેટ કરતા રહેવાની જવાબદારી સોંપી જાય છે.

🌟 જે આપણને ‘રૂઠે હુવે ચંદ અપને હી લોગ કે સાથ’ ફરીથી મેળ કરાવી આપે છે.

🌟 જે આપણને ‘રૂઠે હુવે હૈ ઉન સબકો મનાકર ઈદ પહેલા જ ઈદ કરાવી બતાવે છે.

🌙 રમઝાની રમઝટ:

એક દોસ્તનો મેસેજ આવ્યો કે: “ભાઈ, રોઝા કરતી મારી બીબીને વધારે તકલીફ ના પડે એ માટે હવે રોજ સવારે વાસણ-કપડાં હું ધોઉ છું….(દરરોજની જેમ !)” 😛 😉

કેશ-કીર્તન કલાકાર: નાસિર સુબ્હાની

streets-barber (image Credit: Quartz Media)

નાસિર સુબ્હાની: ૨૮ વર્ષનો આ ‘ટેટુ શોખીન છોકરો થોડાં જ વર્ષ અગાઉ ઈરાકથી ઇમિગ્રન્ટ બની ઓસ્ટ્રેલિયામાં આવ્યો. તેનો દેશ છૂટ્યો, દોસ્તો છૂટ્યા, યાદો-ફરિયાદો છૂટી. પણ એક બાબત કેમે કરીને ન છૂટી. અને તે હતી તેનામાં રહેલી ઈન્સાનિયત.

દુઃખ જ દર્દની દવા બને છે, એનું ભાન તેને ત્યારે થયું જ્યારે મેલબોર્નની ગલીઓમાં તેને ઘણાં દિવસો સુધી ભટકવું પડ્યું…ઘર વિના, ખોરાક વિના. એટલે ફૂટપાથી ભૂખી ઝિંદગીએ તેને લાઈફના ઘણાં ઊંડા પાઠ ભણાવી દીધા.

ત્યારે એક દિવસે એક માણસ મૂફલિસી હાલતમાં, વધી ગયેલાં માથાના અને દાઢીના લાંબા વાળ લઈને પાસે આવી ઉભો રહ્યો. અને નાસિરને કહેવા લાગ્યો: “દોસ્ત, ડ્રગ્સના બંધનથી મુક્ત થવાને આજે એક મહિનો થયો છે. અને મારી પાસે પૈસા નથી. તું મને મારા વધી પડેલા લાંબા વાળ કાપી આપીશ?

અને બસ, નાસિરને કિક મળી, હજ્જામી કામ શરુ કરવાનો ધક્કો મળ્યો. અસ્ત્રો, વસ્ત્રો, કાતર લઇ શરુ કર્યું હજામનું કામ કરવાનો ધંધો મળ્યો. એવાં દરેક ફૂટપાઠી દોસ્તોને સાવ મફતમાં ‘મેક-ઓવર’ કરી આપવાનું કામ મળ્યું.

જ્યારે મનગમતું કામ ખૂટે નહિ એટલું મળતું જાય ત્યારે પેટનો ખાડો પણ પૂરવાની જવાબદારી એ કામ ખુદ પોતાના હાથમાં લઇ લે તો રોટી, કપડાં ઔર મકાનનું સોલ્યુશન આપોઆપ સામે આવી જાય છે.

આજે બે પાંદડે વધી ગયેલો ‘કેશ-કીર્તન’ કરતો નાસિર સુબ્હાની મેલબોર્નની કોઈક ગલીમાં હજુયે હોમ-લેસ લોકોને મફતમાં જ વાળંદી કામ આનંદી બનીને માનવતાનું માર્કેટિંગ કરતો જોવા મળી શકે છે.

દુનિયામાં આવાં નાસિર અઢળક હશે. જેમની ઈન્સાનિયત હજુયે મગજથી નહિ, પણ વાળથી ટકી રહી છે. સલામ છે એ સૌ સ્ટ્રીટ-સુખીઓને!

“દુ:ખીના દુ:ખની વાતો સુખી ના સમજી શકે,
સુખી જો સમજે પૂરું તો દુઃખ ના વિશ્વમાં ટકે”

(Image Credit: Quartz Media)

વેલેન્ટાઇનની એક વ્હેલી, વ્હાલી અને વહેલી વાર્તા…..

old-couple-hands

Love…Connected ! 

.
એ જુવાન-ડોસા નસલી ઈરાનીની શારીરિક ઉમ્ર હશે: 80 વર્ષ. પણ માનસિક રીતે તો હજુયે તેઓ 18 વર્ષમાં જ હતા. રોમાન્ટિક મૂવિ જોતા-જોતા સીટી પણ વગાડી શકે એવાં સૂરીલા અને રંગીલા.

(હવે નસલીની આવી શરૂઆતી ઓળખ આપું ત્યારે એ માણસ ‘પારસી પોઈરો’ જ હોય એમ સમજી આગળ ચાલીયે.)

હા, તો નસલીબાપાનો ૮૦માં વર્ષે બાથરૂમમાં થોડોક પગ લપસ્યો. એમાંતો તેમના પગની ઢાંકણીએ તેનું સ્થાન ડોલાવી ડોસાને દવાખાને ભેગો કરી દીધો.

આપણને એમ થાય કે એમની બૈરી રતનબાઈ (એ પણ ફક્ત 60 વર્ષની જ) કદાચ “ઓહ મારા માયજી ! ઓહ મારા ખોદાયજી! આંય ટમુને શું થયું?” જેવાં ડઝનેક સવાલો કરીને ડોસાને થોડો વધારે ગભરાવી ‘નાઈખો’ હસે.

પણ એના બદલે ખાલી “ઓહ્ફ ! આ ઉમ્મરે બી લપ્સો ચ્ચ, જરીક ધ્યાન રાખોની !” નો એકાદ ડાયલોગ સાંભળી લઇ ડોસાએ તેમનો જમણો હાથ રતનની પીઠ પર, અને રતનનો ડાબો હાથ તેમની કમરમાં ભેરવી દઈ ડૉ. ભમગરાની ક્લિનિકમાં આવી ગયા.

નસીબે ડૉ. ભમગરા સંબંધમાં નસલીનો જુનો સાળો. મગજથી એય ભમરો એટલે સાળા-બનેવીએ “ઘન્ના ડા’રે મલીયા, સાહેબજી !!!” કહીને ક્લિનિકમાં હસતાં-હસતાં એકબીજાંવનું સ્વાગત કરી નાઇખું.

“રતન ! ટુ ત્હારે ચુચાપ ઘેર જા. આંને ટો હું જોઈ લેવસ.”- કહી એ રાતે એક તરફ ડૉ. ભમગરાએ નસલીના ઢાંકણ પર પાટાપીંડી વડે ઘાને બંધ કર્યો. અને બીજી તરફ બ્રાંડીનું ઢાંકણ ખોલીને નસલીનું પણ પેઈન દૂર કરી નાઈખું.

આપણને હવે એમ થાય આ બંનેની ધમ્માલ લાંબી ચાલવાની. પણ બીજા દિવસની રાતે નવ વાગ્યે નસલીઅંકલ બેડ પરથી ઉઠવા ગયા ત્યારે નજીક બેસેલી ક્લિનિકની ‘એવન્ની ડાલ્લિંગ નર્સ-સિસ્ટરે’ પૂછ્યું “અંકલ શું થયું?”.

“ટુ અબ્બી હાલ ટારા સાહેબને બોલાવ. ની રેવું મારે અહિયાં.” નર્સે તેનો આગળનો સવાલ અંદર જ રાખી ડૉ. ભમગરાને વેલ્લી તકે બોલાવી દીધા. સાળાજી પણ આવી ગયા સીધા બનેવી પાસે. 

“ભોમિ, મારી રતનને બોલાવ હમના જ. બસ મને બીજું કાંઈ નય જોયે.” – અને ‘બાર વાગી’ જાય એ પહેલા રતનબીબી એમના નસલી પાસે આવી ગયા.

“એકાએક શું થયું ટમુને, ભાઈ કઇ બોલિયો? મને કે’વ તો.” – રતનબાઈએ મીઠ્ઠી ઇન્ક્વાયરી કરી.
“આ ‘સાલ્લો’ શું ધૂર બોલવાનો? અરે એની બ્રાંડીમાં મજા નઠ્ઠી. મારે એનાથી જીવ નથી ખોવો. હું ટો ટા’હરી આંખો જોઈને બીજો ડસકો નીકારવા માંગુ ચ્ચછ. ચાલ મને ઘરે લઇ જા જોવ.”

તે રાતે ડૉ. ભમગરાએ તેમના બેન-બનેવીને, તેઓના ‘દવા-દારુ’ના બિલને… બધાંને માફ કરી દીધા. કેમ કે મોડે મોડે એમને પણ એમને સમજાઈ અને દેખાઈ ગયું કે…

નસલી મોટ્ટી ઉંમરે પણ શું કામ એની રતનને લઇ ‘આવીયો’ તો…અને એ ખુદ હજુયે કેમ તેની ડાલ્લિંગ ‘ધન’ વગરનો જ રહી ગયેલો….આંખોમાં અટકી ગયેલાં તેના આંસુઓની જેમ….સાવ કોરો કટ્ટ જ !

પ્યારો પારસી પંચ:

“શરમને પણ બેશરમ થવા ‘બે’નો સહારો જ જોઈએ છે. ચૌદમી તારીખો તો આવશે અને…’ભમ્મ’ કરતી ચાલી જાશે…!!! ”

– મુર્તઝાચાર્ય (ઇ.સ.પૂ. ૨૦૧૭, વેલેન્ટાઇનના વહેણમાં…)

(Image Credit: ‘i.huffpost.com)

‘આફત વખતે આવું પણ કરી શકાય!’….

Glory of Achievement- Reward By Ellen De'generas

(Photo Credit: Ellen De’Generas Show)

.

સુખનો પાસવર્ડ – Aashu Patel 13/11/16- મુંબઈ સમાચાર

આફત આવી પડે ત્યારે મોટા ભાગના માણસો ડઘાઈ જતા હોય છે. કોઈ બીજા પર આફત આવી પડે ત્યારે ઘણા માણસો સ્વસ્થ રહીને સેલ્ફી લેતા જોવા મળતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત આવી પડે ત્યારે ભલભલા માણસો હેબતાઈ જતા હોય છે.

ઘણા માણસો તો કુદરતી આફત વખતે સાવ પડી ભાંગતા હોય છે, પણ કેટલાક માણસો આફત વખતે ભાંગી પડવાને બદલે ટકી રહેવાનો રસ્તો શોધી લેતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત ત્રાટકી હોય ત્યારે તેની વીડિયો ક્લિપ બનાવવાની સ્વસ્થતા કોઈ જાળવી શકે?

આવું અમેરિકામાં બન્યું છે. બે યુવતીઓએ એવું કરી બતાવ્યું છે અને તેમની એ વીડિયો ક્લિપને કારણે તે બન્નેને આફતમાંથી બહાર આવવા માટે ચોતરફથી મદદ મળી ગઈ.

ઈજિપ્તવાસી મિત્ર મુર્તઝા પટેલે આ કોલમ માટે આ રસપ્રદ કિસ્સો મોકલાવ્યો એ વાચકો સામે મૂકું છું.

* * *

અમેરિકાના લુસિયાના રાજ્યનું ન્યુ ઓર્લિયન્સ શહેર.

બીજાં રાજ્યો કરતા વાવાઝોડા-હરિકેનના હુમલા આ શહેર પર થોડાંક વધારે જોર બતાવે છે. એમાંય ખાસ કરીને સુપર-પાવર કેટરિનાએ તો આ શહેર પર મોટો વિનાશ વેર્યો હતો. થોડાક મહિનાઓ પહેલા પણ ફરી એક વાર હરિકેને આ શહેરમાં કાળો કેર વર્તાવ્યો હતો. લાખો લોકો તેની અસર હેઠળ આવ્યા.

જેમણે ઘરબાર-સામાન સાથે સ્વજનો પણ ગુમાવેલા એવા, ન્યુ ઓર્લિયન્સના લોકો હવે કુદરત સામે બાથ ભીડવાની હિંમત કેળવી રહ્યા છે. તેનું તાજેતરમાં બનેલું એક મજાનું ઉદાહરણ જાણવા જેવું છે.

વર્ષોથી ન્યુ ઓર્લિયન્સમાં જ રહેતી જોનેટા બેનેટ અને નતાલી થોમસ પણ લાખો નાગરિકોમાંથી બે એવી બહેનો છે જેને પણ કેટરિના હરિકેને બે વાર પજવી છે. પહેલી વાર તો સમજ્યા કે બીજાની જેમ ઘરવખરીની સાથેસાથે આંસુઓ પણ વહેવડાવવા પડ્યા.

પણ થોડાં અરસા પહેલા ફરીવાર કુદરતે બીજી વાર અતિવૃષ્ટિનો કેર વર્તાવ્યો ત્યારે આ બહેનોનું ઘર આખું પાણીમાં વહેવા લાગ્યું. હજારો ડોલર્સની ઘરવખરી તેમની નજરની સામે સેકંડ્સમાં ધોવાઈ ગઇ. બંને બહેનો પાસે એક-બીજાંનું મોં વકાસી રહેવા સિવાય બીજો કોઈ ચારો પણ ક્યાં હતો?

પણ આ વખતે બંને મહિલાઓએ નક્કી કર્યું કે… ‘કઈ પણ થાય, અમે ઘરવખરી સાથે અમારી આંખોમાંથી આંસુ નહીં વહેવા દઈએ.’

એટલે બેમાંથી એકે તેનો મોબાઈલ ઉપાડ્યો અને ચાલુ કર્યું ટ્વીટ નામની વીડિયો એપ્લિકેશન પર તેનું વીડિયો રેકોર્ડિંગ. ત્યારે બીજીએ જાણે રિપોર્ટિંગ કરતી હોય એમ બોલવા માંડ્યું:

” અમારી ઉપર અત્યારે પડી રહેલી કુદરતી આફત ટકી રહેવા માટે સામે બે પસંદગી છે: કયાં તો અમે હાર માનીને, નિરાશ થઈને રડતાં રડતાં તમને અમારી પરિસ્થિતિનો ક્યાસ આપીએ અથવા તો આ જ પરિસ્થિતિને સાવ હળવે હૈયે લઇ, હસતા મનથી મુકાબલો કરી તમારા સૌની સાથે અમારું દુ:ખ પણ વહેંચી લઈએ.

અમને ખબર છે કે સુખી રહેવા માટે હસતા રહેવું જ જરૂરી છે એટલે અમે બીજી પસંદગી કરી છે. અને આ વીડિયો જ એ વાતનો પુરાવો છે. તો જોનાર દરેકને વિનંતી કે અમે બંને બહેનો આ દુ:ખને સુખમાં ટ્રાન્સફોર્મ કરી શકીએ એવી અમને હિંમત મળે એવી પ્રાર્થના કરશો.”

બસ પછી શું?- વીડિયો બન્યો વાઈરલ. અને મીડિયાને મળ્યો મોટીવેશનલ મસાલો. એ પણ ખિલખિલાટ હાસ્યના બોનસ સાથે.

હજારો-હજારો લોકોએ જોનેટા અને નતાલીની નાનકડી વીડિયો ક્લિપ જોઈ, શેર કરી. પેલું વાવાઝોડું તો ઊડીને ગાયબ થયું. પણ વાઈરલ બનેલી આ બહેનોની ક્લિપની અસર ત્યાંના કાંઈ કેટલાંય લોકોને અસર કરી ગઇ. ધોવાયેલાં ડોલર્સ, ઘરવખરી ફરી પાછાં આવી ગયા. ગિફ્ટ રૂપે!

સદાય હસતી-હસાવતી રહેતી અમેરિકાની પ્રખ્યાત ટોક-શો હોસ્ટ એલન ડિ’જનરસે આ બંને બહેનોને પોતાના પ્રોગ્રામમાં બોલાવી એક લાખ ડોલર્સનો ચેક ગિફ્ટ કર્યો. એટલું જ કહીને કે તમારું કુદરતી હાસ્ય આવું જ ખુશીઓ ભરેલું રાખજો. તેને કુદરતી આફત સામે ધોવાઇ ન જવા દેશો.

આ બંને બહેનોને ક્યાં ખબર હતી કે તેમની એક (દુ:ખ છુપાવેલા આંસુઓની) નાનકડી વીડિયો ક્લિપ સુખનો આટલો મોટો પાસવર્ડ ખોલી આપશે!

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે….

life-saving-movies

“અપની મરઝીસે કહાં અપની સફરકે હમ હૈ,
રુખ હવાઓં કા જીધર કા હૈ, ઉધરકે હમ હૈ!”
– નિદા ફાઝલી

•••> ઝિંદાદિલી શીખવતી ફિલ્મ ‘આનંદ’ આવી ‘તી….ને સૌના દિલો પર “આહ !” કરાવીને ચાલી ગઈ.

•••> સ્વ-એહસાસ કરાવતી ફિલ્મ ‘જબ વિ મેટ’ આવી…ને સૌના મોંમાં “મૈ અપની સબસે ફેવરિટ” બોલાવીને ચાલી ગઈ.

•••> ખુલ્લા-દિલી દાખવતી ફિલ્મ ‘ઝિંદગી ના મિલેગી…દોબારા’ આવી…ને “અપને અંદર રહે અંતરાત્મા કો જગાઓ”નું ટીકલ કરીને ચાલી ગઈ.

•••> શ્રેષ્ઠત્તમ બનવાનું શીખવતી ફિલ્મ ‘૩ ઇડીયટ્સ’ આવી…અને “એકસેલન્સી”ની આંગળી ચીંધીને ચાલી ગઈ.

•••> આઝાદી અને નિજાનંદ કેળવતી ફિલ્મ ‘ક્વીન’ આવી…અને “બિન્દાસ્ત બનો” નો બોધ આપીને ચાલી ગઈ.

•••> અને…હવે પ્યારી, વહાલી, લાડલી લાઈફ જેવાં લેસન્સ શીખવતી ‘ડીયર ઝિંદગી’ આવી છે….અને એ ય “વાઉં સુપર્બ !” જેવાં મજેદાર મોરલ્સ આપીને ચાલી જશે.

આપણે સૌ કાં તો એવી હજુ અનેક ફિલ્મ્સ જોઈશું, જાણીશું, માણીશું, વાંચીશું કે સાંભળીશું. અને છેલ્લે પાછા ‘કોમ્પ્રોમાઈઝ’ની પોઝિશનમાં આવી જાશું.

અમિતાભ, અભય, અક્ષય કે આલિયા આવે…આપણી લાઈફ તો એવી ફિલ્મ્સમાંથી નીકળતાં ૨-૩ કલાકના સોડા-વોટર જેવાં જોશમાં છબછબિયાં મારી નીકળી જશે અને

એક દિવસે….આપણે ય આપણી ફિલ્મ ઉતારી ‘ચાઈલા જાશું’. ને કોઈક એવી ક્ષણે આપણા શરીરની ૩૬૦ દિશાઓમાંથી છેલ્લે એક જ અવાજ આવશે:

“શું લાઈફ જીવ્યા?”

મિની-મેગા મોરલો:

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે ઝિંદગી.” – મુર્તઝાચાર્ય

(ફોટો ક્રેડિટ: TheBetterIndia.com)

૧૦ બાબતો માટે ‘Thank You’ કહેવું ગમશે….

2-hands-Love

આમ તો વારંવાર ‘અલ-હમ્દુલિલ્લાહ’ બોલતા રહેવાની આદત છે એટલે દરરોજ Thanks Giving Day‘ ઉજવાઈ જાય છે. પણ આજે થયું કે…દુનિયાકે સાથભી ચલ શકતે હૈ તો…ચલે !!! તો પેશ-એ-ખિદમત…..

આ ૧૦ બાબતો (મારા ખુદાને, ને પછી ખુદને) માટે ‘Thank You’ કહેવું ગમશે….

1. ‘પેલ્લામાં પેલ્લું’…..મા-બાપજીએ મને માણસ તરીકે પેદા કરાવ્યો….Thank GOD!

2. આ ખુદને અને ખુદાને સમજવા માટે ‘સમજણ’ આપી.

3. એ સમજણને રાખવા માટે મસ્ત મજ્જાનું જમણ આપ્યું.

4. જમણની સાથે આખા બોડીને ખુલ્લું ફેલાવી શકું એટલી જગ્યાવાળું, હવા-ઉજાશવાળું ઘર આપ્યું.

5. ઘરમાં પણ ‘બિન્દાસ્ત રીતે નાડુ ઢીલ્લું રાખી રહી શકું એવાં લેંઘા-ઝભ્ભા અને ચેઈન-રિએક્શનવાળી પેન્ટ-શર્ટ જેવાં પોશાક બોનસમાં મળ્યા.

6. આ બધું એકલા-એકલા ‘ઉજવી’ને બોર ન થઇ જાઉ એટલા માટે સોજ્જા સગાં-વ્હાલાં આપ્યા. અને એમાંય મેગા-બોનસ પેક અને મેઇડ-ઇન-મોમેન્ટ્સ જેવાં મજ્જેદાર મિત્રો મળ્યા.(આમાં બૈરી, બચ્ચાં, બૂન બધ્ધા આવી ગ્યા)

7. નવી-નવી ટેકનોલોજી સાથે હાથ મિલાવી શકીએ એ માટેનું મન-મગજ અને મિજાજ મળ્યા.

8. નંબર-૭માં રહેલાં અઢળક પોઈન્ટ્સને સમજી તેને ‘એક્સપ્રેસ’ કરવા માટે લખવા-વાંચવા, જોવાં-સાંભળવાની સ્કિલ્સ આપી.

9. નંબર-૮ને વિકસાવવા માટેના વિવિધ હાર્ડવેર-સોફ્ટવેર અને પ્લેટફોર્મ્સ મળ્યાં. (એ પણ ‘ઓટો-અપડેટ’ની સુવિધા સાથે)

10. વાહ !!…વાઉ !!! માત્ર ૧૦ પોઈન્ટ્સમાં ‘Thank You’ કહી શકું એટલી વાઈબ્રન્ટ મોમેન્ટ્સ પણ આપી…..

Oh! My GOD! LOVE YOU !!!

મહેરબાની મોરલો:

” ચહેકતા આંગન, મહેકતા ધંધા,
ઔર ક્યા માંગે અલ્લાહકા બંદા !”

દુનિયાનું સૌથી સિરિયસ, સુપર, સદગુણી અને સંતકામ…..

Laughter-the-Best-Medicine

Photo Credit: selfimprovement.help

– મારું માથું સખત દુઃખતું હોય…
– શરીરમાં ઠંડીને લીધે કળતર થતી હોય…
– ઘરવાળી કંટાળીને બહાર જતી રહી હોય (આઈ મીન ખરીદી કરવા)…
– લખવાનું કામ (કરજની જેમ) વધી ગયું હોય…
– વાંચનનો ક્વોટા (પેલી પરીની વયની જેમ) વધતો જ જતો હોય….
– ક્લાયન્ટનું પેમેન્ટ ન આવ્યું હોય કે પછી ક્લાયન્ટ ખુદ પોતે ચાલ્યો ગયો હોય….

ટૂંકમાં, દિમાગની ‘સિસ્ટર મેરેજાઈ’ ગઈ હોય ત્યારે હું એક જ દવા લઉં છું. કપિલ શર્મા શો અને એલન-શોના એપિસોડની.

આ માટે કોઈક ક્રિટીસીઝમ નથી કરવું, કોઈ બણગાં નથી ફૂંકવા, કોઈ કસીદા નથી પઢવા, કોઈ ચરણ નથી રચવું. કોઈ ચર્ચા કે ખર્ચા નથી કરવા.

દેસી માર્કેટમાં કપિલ અને વિદેશી માર્કેટમાં એલન ડી’જેનરસ ઘણાં દર્દીઓને મસ્તીના મરહમથી સાજાં કરે છે. તેમની હાસ્ય-ક્રિયેટિવીટીથી. ખુલ્લાં-દીલીથી, સોશિયલ-મદદથી.

(યાર ! ગાલને પણ દર્દ થાય કે નહિ?!?!) છતાં ગાલનેય ગાળ બોલીને ચુપ કરી લેંઘાનું નાડુ ઢીલ્લું કરીને આ લોકોને માણવાની મઝ્ઝા એટલે…આહથી વાહની સફર !!!

આ કપિલ સાચે જ ‘હાસ્યદેવ’ બની ચુક્યો છે. લગાતાર ફટકાબાજી કરતો જાય છે. મને તેના વિશે ઘણું કહેવાનું, જાણવાનું અને માણવાનું મન થયા કરે છે. અને કેમ ન થાય?! – આ માણસ માજીનેય સાજી કરી નાખે છે. ડોસીનેય ડ્રેસી કરી નાખે છે. દવાખાને ગયા વિના તેના ટીખળી સ્વભાવની ટીકડી આપતો જ જાય છે…..

એ જ રીતે અમેરિકામાં વર્ષોથી એલન ડી-જેનરસ પણ તેના અખૂટ-હાસ્ય ડોઝ દ્વારા પ્યુનથી લઇ પ્રેસિડેન્ટને ગાંડા બનાવે છે. તેની વાત આવનારાં કોઈક પોસ્ટમાં કરીશ. અત્યારે માત્ર એટલું જ કે… ક્રિયેટીવીટીનો અલીબાબી ખજાનો એટલે એલેન.

મેડીકેશન મોરલો:

“દુનિયાનું સૌથી સિરિયસ, સુપર, સદગુણી અને સંતકામ…કોઈકને હસાવવું.”