નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Category Archives: સમાચાર

“કેમકે…હવે તું રેસમાં નહિ, પણ ‘રેશમા’ છે.”

Ruta_Desai

જસ્ટ ઈમેજીન!…..જે યુનિવર્સિટીમાંથી…

જાવા લેન્ગવેજના શોધક જેમ્સ ગોસ્લિંગ, ખાંટુ ગણિતજ્ઞ જોહન નેશ, ફોટોશોપ સોફ્ટવેરના સ્થાપક ચાર્લ્સ ગેશ્ક અને પેલો જગવિખ્યાત ‘ધ લાસ્ટ લેક્ચર’ બુકનો ઇમોશનલ વક્તા પ્રોફેસર રેન્ડી પોશ નીકળ્યા હોય…

એવી અમેરિકાની કાર્નેગી-મેલોન યુનિવર્સિટીમાં ગુજ્જુ છોરી (ફોટોમાં) ઋતા દેસાઈ જ્યારે રોબોટિક ટેકનોલોજી સાથે કાંઈક ઈનોવેટિવ કરી બતાવે ત્યારે માત્ર અનાવિલ જ્ઞાતિનું જ નહિ, પણ આખા ગુજરાતનું, પુરા દેશનું માર્કેટિંગ આપોઆપ થઇ જાય.

અમદાવાદ અને સુરતમાં પ્રાથમિક શિક્ષણ લીધા પછી ઋતાએ તેની ટેરેફિક ટેક્નિકલ સ્કિલ્સ વડે ગૂગલ- સાયન્સ જીનિયસની સ્કોલરશિપ મેળવી. તેના જોર પર કાર્નેગી-મેલોન યુનિવર્સિટી (CMU)માં બિન્દાસ્ત એન્ટ્રી લઇ રોબોટનું એડવાન્સ લેવલનું જ્ઞાન મેળવવાનું શરુ કર્યું.

સર્ચ-રિસર્ચના દરિયામાં ડૂબકી મારી ખુદના પેશનને રોબોટ જેવું હાઈપર બનાવી દીધું. અને એટલે જ લેટેસ્ટ સમાચારકે અનુસાર તેણે તેની ટિમવર્કથી રોબોટિક-ડેવેલોપમેન્ટ કીટ તૈયાર કરી છે. જે રોબોટિક્સ-ટેકને ઘણી સિમ્પલ બનાવી શકવાનો પાવર ધરાવે છે.

તેના દ્વારા આપણને ગમે એવો રોબોટ પળવારમાં ડિઝાઈન કરી શકીએ છીએ. (જાણે કોમ્પ્યુટરની કોઈ ગેમ રમતા હોઈએ તેમ). તે કેવી રીતે ચાલશે-ફરશે-અડશે-દોડશે કે વિભિન્ન કાર્યો કરશે એ બધું જ આપોઆપ તે સોફ્ટવેર જ સમજી જાય અથવા સમજાવતું જાય.

(ટૂંકમાં પ્રાથમિક શાળાના બાળકોને પણ પોતાનો નાનકડો રોબોટ બનાવવામાં કોઈ મધર-સિસ્ટર ન રોકી શકે એવો અલ-મસ્ત પ્રોગ્રામ છે.)

એનું એક સિમ્પલ કારણ છે કે: “સમસ્યાને હલ કરવાની કુતુહલ વૃત્તિ અને કામ પ્રત્યેની ફનાગીરીના સ્વભાવને લીધે જ બાહોશ અનાવિલ રત્નો પાકે છે.” -આવું મુરબ્બા જેવાં મારા પ્રિય દોસ્ત Amit Desai તેમના ઉજાશ મેગેઝિનમાં જણાવે છે.

આપણે ઋતાને ઝાડ પર ચડાવવી નથી. કારણકે એ પણ એવા જ જીનિયસ લોહીથી પાકેલી છે જે તેને સતત એક્ટિવ રાખે છે. તમે ઋતાની લાંબી પ્રોફાઈલ તો જુઓ યાર! એવી છે કે મને તો આપોઆપ બોલવાનું મન થઇ આવ્યું કે:

બકુડી, તું જ્યાં છે ત્યાં જ ઠીક છે. તારામાં રહેલા રોબોટીક્સ કીડામાંથી રેશમ પેદા કરતી રહેજે. વખત આવ્યે એનો રેશમી લાભ બીજાં બાળકોને પણ આપજે. જે રીતે ‘કોઈકે’ તને આપ્યો છે. કેમકે હવે તું રેસમાં નહિ, પણ ‘રેશમા’ છે.

(આંસુ વિનાનો) મમતા મોરલો:

“દિકરી….એ પોતાના માતા-પિતા માટે માતૃત્વ લઈને જન્મતી સ્ત્રી છે.” –

ઋતાની પ્રોફાઈલ લિંક: http://www.cs.cmu.edu/~rutad

વિડીયો લિંક: https://youtu.be/PGpTsQtznw4 

#IndianGirl #Innovation #Robotics #Technology

Advertisements

કેશ-કીર્તન કલાકાર: નાસિર સુબ્હાની

streets-barber (image Credit: Quartz Media)

નાસિર સુબ્હાની: ૨૮ વર્ષનો આ ‘ટેટુ શોખીન છોકરો થોડાં જ વર્ષ અગાઉ ઈરાકથી ઇમિગ્રન્ટ બની ઓસ્ટ્રેલિયામાં આવ્યો. તેનો દેશ છૂટ્યો, દોસ્તો છૂટ્યા, યાદો-ફરિયાદો છૂટી. પણ એક બાબત કેમે કરીને ન છૂટી. અને તે હતી તેનામાં રહેલી ઈન્સાનિયત.

દુઃખ જ દર્દની દવા બને છે, એનું ભાન તેને ત્યારે થયું જ્યારે મેલબોર્નની ગલીઓમાં તેને ઘણાં દિવસો સુધી ભટકવું પડ્યું…ઘર વિના, ખોરાક વિના. એટલે ફૂટપાથી ભૂખી ઝિંદગીએ તેને લાઈફના ઘણાં ઊંડા પાઠ ભણાવી દીધા.

ત્યારે એક દિવસે એક માણસ મૂફલિસી હાલતમાં, વધી ગયેલાં માથાના અને દાઢીના લાંબા વાળ લઈને પાસે આવી ઉભો રહ્યો. અને નાસિરને કહેવા લાગ્યો: “દોસ્ત, ડ્રગ્સના બંધનથી મુક્ત થવાને આજે એક મહિનો થયો છે. અને મારી પાસે પૈસા નથી. તું મને મારા વધી પડેલા લાંબા વાળ કાપી આપીશ?

અને બસ, નાસિરને કિક મળી, હજ્જામી કામ શરુ કરવાનો ધક્કો મળ્યો. અસ્ત્રો, વસ્ત્રો, કાતર લઇ શરુ કર્યું હજામનું કામ કરવાનો ધંધો મળ્યો. એવાં દરેક ફૂટપાઠી દોસ્તોને સાવ મફતમાં ‘મેક-ઓવર’ કરી આપવાનું કામ મળ્યું.

જ્યારે મનગમતું કામ ખૂટે નહિ એટલું મળતું જાય ત્યારે પેટનો ખાડો પણ પૂરવાની જવાબદારી એ કામ ખુદ પોતાના હાથમાં લઇ લે તો રોટી, કપડાં ઔર મકાનનું સોલ્યુશન આપોઆપ સામે આવી જાય છે.

આજે બે પાંદડે વધી ગયેલો ‘કેશ-કીર્તન’ કરતો નાસિર સુબ્હાની મેલબોર્નની કોઈક ગલીમાં હજુયે હોમ-લેસ લોકોને મફતમાં જ વાળંદી કામ આનંદી બનીને માનવતાનું માર્કેટિંગ કરતો જોવા મળી શકે છે.

દુનિયામાં આવાં નાસિર અઢળક હશે. જેમની ઈન્સાનિયત હજુયે મગજથી નહિ, પણ વાળથી ટકી રહી છે. સલામ છે એ સૌ સ્ટ્રીટ-સુખીઓને!

“દુ:ખીના દુ:ખની વાતો સુખી ના સમજી શકે,
સુખી જો સમજે પૂરું તો દુઃખ ના વિશ્વમાં ટકે”

(Image Credit: Quartz Media)

‘આફત વખતે આવું પણ કરી શકાય!’….

Glory of Achievement- Reward By Ellen De'generas

(Photo Credit: Ellen De’Generas Show)

.

સુખનો પાસવર્ડ – Aashu Patel 13/11/16- મુંબઈ સમાચાર

આફત આવી પડે ત્યારે મોટા ભાગના માણસો ડઘાઈ જતા હોય છે. કોઈ બીજા પર આફત આવી પડે ત્યારે ઘણા માણસો સ્વસ્થ રહીને સેલ્ફી લેતા જોવા મળતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત આવી પડે ત્યારે ભલભલા માણસો હેબતાઈ જતા હોય છે.

ઘણા માણસો તો કુદરતી આફત વખતે સાવ પડી ભાંગતા હોય છે, પણ કેટલાક માણસો આફત વખતે ભાંગી પડવાને બદલે ટકી રહેવાનો રસ્તો શોધી લેતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત ત્રાટકી હોય ત્યારે તેની વીડિયો ક્લિપ બનાવવાની સ્વસ્થતા કોઈ જાળવી શકે?

આવું અમેરિકામાં બન્યું છે. બે યુવતીઓએ એવું કરી બતાવ્યું છે અને તેમની એ વીડિયો ક્લિપને કારણે તે બન્નેને આફતમાંથી બહાર આવવા માટે ચોતરફથી મદદ મળી ગઈ.

ઈજિપ્તવાસી મિત્ર મુર્તઝા પટેલે આ કોલમ માટે આ રસપ્રદ કિસ્સો મોકલાવ્યો એ વાચકો સામે મૂકું છું.

* * *

અમેરિકાના લુસિયાના રાજ્યનું ન્યુ ઓર્લિયન્સ શહેર.

બીજાં રાજ્યો કરતા વાવાઝોડા-હરિકેનના હુમલા આ શહેર પર થોડાંક વધારે જોર બતાવે છે. એમાંય ખાસ કરીને સુપર-પાવર કેટરિનાએ તો આ શહેર પર મોટો વિનાશ વેર્યો હતો. થોડાક મહિનાઓ પહેલા પણ ફરી એક વાર હરિકેને આ શહેરમાં કાળો કેર વર્તાવ્યો હતો. લાખો લોકો તેની અસર હેઠળ આવ્યા.

જેમણે ઘરબાર-સામાન સાથે સ્વજનો પણ ગુમાવેલા એવા, ન્યુ ઓર્લિયન્સના લોકો હવે કુદરત સામે બાથ ભીડવાની હિંમત કેળવી રહ્યા છે. તેનું તાજેતરમાં બનેલું એક મજાનું ઉદાહરણ જાણવા જેવું છે.

વર્ષોથી ન્યુ ઓર્લિયન્સમાં જ રહેતી જોનેટા બેનેટ અને નતાલી થોમસ પણ લાખો નાગરિકોમાંથી બે એવી બહેનો છે જેને પણ કેટરિના હરિકેને બે વાર પજવી છે. પહેલી વાર તો સમજ્યા કે બીજાની જેમ ઘરવખરીની સાથેસાથે આંસુઓ પણ વહેવડાવવા પડ્યા.

પણ થોડાં અરસા પહેલા ફરીવાર કુદરતે બીજી વાર અતિવૃષ્ટિનો કેર વર્તાવ્યો ત્યારે આ બહેનોનું ઘર આખું પાણીમાં વહેવા લાગ્યું. હજારો ડોલર્સની ઘરવખરી તેમની નજરની સામે સેકંડ્સમાં ધોવાઈ ગઇ. બંને બહેનો પાસે એક-બીજાંનું મોં વકાસી રહેવા સિવાય બીજો કોઈ ચારો પણ ક્યાં હતો?

પણ આ વખતે બંને મહિલાઓએ નક્કી કર્યું કે… ‘કઈ પણ થાય, અમે ઘરવખરી સાથે અમારી આંખોમાંથી આંસુ નહીં વહેવા દઈએ.’

એટલે બેમાંથી એકે તેનો મોબાઈલ ઉપાડ્યો અને ચાલુ કર્યું ટ્વીટ નામની વીડિયો એપ્લિકેશન પર તેનું વીડિયો રેકોર્ડિંગ. ત્યારે બીજીએ જાણે રિપોર્ટિંગ કરતી હોય એમ બોલવા માંડ્યું:

” અમારી ઉપર અત્યારે પડી રહેલી કુદરતી આફત ટકી રહેવા માટે સામે બે પસંદગી છે: કયાં તો અમે હાર માનીને, નિરાશ થઈને રડતાં રડતાં તમને અમારી પરિસ્થિતિનો ક્યાસ આપીએ અથવા તો આ જ પરિસ્થિતિને સાવ હળવે હૈયે લઇ, હસતા મનથી મુકાબલો કરી તમારા સૌની સાથે અમારું દુ:ખ પણ વહેંચી લઈએ.

અમને ખબર છે કે સુખી રહેવા માટે હસતા રહેવું જ જરૂરી છે એટલે અમે બીજી પસંદગી કરી છે. અને આ વીડિયો જ એ વાતનો પુરાવો છે. તો જોનાર દરેકને વિનંતી કે અમે બંને બહેનો આ દુ:ખને સુખમાં ટ્રાન્સફોર્મ કરી શકીએ એવી અમને હિંમત મળે એવી પ્રાર્થના કરશો.”

બસ પછી શું?- વીડિયો બન્યો વાઈરલ. અને મીડિયાને મળ્યો મોટીવેશનલ મસાલો. એ પણ ખિલખિલાટ હાસ્યના બોનસ સાથે.

હજારો-હજારો લોકોએ જોનેટા અને નતાલીની નાનકડી વીડિયો ક્લિપ જોઈ, શેર કરી. પેલું વાવાઝોડું તો ઊડીને ગાયબ થયું. પણ વાઈરલ બનેલી આ બહેનોની ક્લિપની અસર ત્યાંના કાંઈ કેટલાંય લોકોને અસર કરી ગઇ. ધોવાયેલાં ડોલર્સ, ઘરવખરી ફરી પાછાં આવી ગયા. ગિફ્ટ રૂપે!

સદાય હસતી-હસાવતી રહેતી અમેરિકાની પ્રખ્યાત ટોક-શો હોસ્ટ એલન ડિ’જનરસે આ બંને બહેનોને પોતાના પ્રોગ્રામમાં બોલાવી એક લાખ ડોલર્સનો ચેક ગિફ્ટ કર્યો. એટલું જ કહીને કે તમારું કુદરતી હાસ્ય આવું જ ખુશીઓ ભરેલું રાખજો. તેને કુદરતી આફત સામે ધોવાઇ ન જવા દેશો.

આ બંને બહેનોને ક્યાં ખબર હતી કે તેમની એક (દુ:ખ છુપાવેલા આંસુઓની) નાનકડી વીડિયો ક્લિપ સુખનો આટલો મોટો પાસવર્ડ ખોલી આપશે!

ગળાને મળતો નાનકડો ગળ્યો એવોર્ડ એટલે…કાક !

kahk-An Egyptian Sweet

સૌથી પહેલા તો અહીં જે ફોટોગ્રાફ મુક્યો છે એને બરોબર જોઈ લો અને પછી આગળ વાંચો કે વસ્તુ શું છે?

હમ્મ્મ ! તો હવે જાણો કે…પ્રસ્તુત દેખાતી વસ્તુ માટે ‘ઘણાં થોરાંમાં ઘન્નું’ કહી દઉં…..

” મેંદો, બેકિંગ પાવડરના મિક્ષ્ચરને અસલી ઘી + અસલી બટરમાં લોટ બાંધી તેને તેની વચમાં કાજુ+બદામના પાવડર+અસલ મધમાં મેળવેલું અરેબિક ખજૂરનું પેસ્ટ બનાવી તેને ગોળો આકાર આપી ઓવનમાં બ્રાઉન બેકિંગ કરી, ઠંડા પાડી તેની પર પાકી સાકરનો લિસ્સો પાવડર ભભરાવી ખુદને પહેલા અને પછી આખી ફેમિલીને ખવડાવવા આવતી આ કુકીઝ (દેશી બિસ્કીટ)ને ‘કાહ્ક (ચાલો, પેલી મંજરી વગરનો) ‘કાક’ પણ બોલશો તો ચાલશે.

અહીં ઈજીપ્તમાં ફાતેમીદ સમયથી વર્ષો વર્ષોથી ખાસ રમઝાન મહિનાના છેલ્લાં દિવસોમાં ટ્રેડિશ્ન્લી કાક બનાવવાનો અને ખાવાનો બહુ મોટો મહિમા છે.

ઈદના મૌકા પર અહીં મિસરીઓ એકબીજાંને આવી મિસરી-યુક્ત કાહ્ક ખવડાવવામાં, ગિફ્ટ આપવામાં મોટા એવોર્ડ જેવું સન્માન ગણે છે.

જો કે અહીંના ઘી-મધ-ખજૂરનું જોર એવું છે કે મારા જેવો અમદાવાદી તો માંડ બે કાકમાં જ ‘બેક’ થઇ જાય છે. એટલે જ સાહેબ ! લખવાની બાબતમાં પણ મેં આજે થોડું મોણ ઓછું જ રાખ્યું છે. આફ્ટરઓલ રોઝા અભી બાકી હૈ…ઈદ અભી આગે હૈ…મેરે દોસ્ત! “

(ફોટો-ક્રેડિટ: thesweetexplorer)

કંકુ, ચોખા અને પાસપોર્ટ !!!

News Clip- Indian Passport Rejected

જે દેશનું કલ્ચર, સિવિલાઈઝેશન, માયથોલોજી આખા આલમમાં મશહૂર છે, એ જ દેશનો ચોખા યુક્ત કંકુનો પાવડર સામે બીજાંની આંખ લાલ કરે ત્યારે થાય છે કે શ્રદ્ધાની આંખે આટાપાટા કેમ?

હજુ તો ગયા નવેમ્બરમાં જ અમેરિકન કોન્સ્યુલેટમાં ફૂલ ફટાકડી ઓફિસરે જ્યારે બે મિનીટ્સમાં મારો ઈન્ટરવ્યું લીધો ત્યારે ફ્લેશ-બેકમાં એક અમેરિકન દોસ્તને પૂછેલો સવાલ યાદ આવી ગયો:

એ લોકો વિઝા આપતી વખતે સૌથી મહત્વ કયું ફેક્ટર જુએ છે?”
બોડી-લેન્ગવેજ…મેન ! – કાચી સેકંડમાં એ બાર્બી-ડોલ દોસ્તે રિપ્લાય આપ્યો ‘તો.

ત્યારે થાય છે કે…આપણે ત્યાં નવું સ્કૂટર આવે કે મર્સિડીઝ, બાબાનો પરીક્ષા પ્રવેશ હોય કે બેબીનો સાસરે ગ્રહપ્રવેશ. ત્યારે બચારું કંકુ એમને માથે પડીને ચુપચાપ (ગાલને નહિ, પણ કપાળને) લાલ શાં માટે રાખતું રહે છે, એનું કારણ શું?

સેક્સી લૂક સાથે અપડેટ થઇ રહેલાં આપણા ઇન્ડિયન પાસપોર્ટને કંકુની જરૂર છે કે ‘ચોખા’ઈની?

મોરલો: “શ્રદ્ધા ક્યારેય અંધ નથી હોતી. આપણે જ બેન્ડ-એઇડની આદત પાડી છે.”

“પાસપોર્ટ જ મારી લઇ ગઇ મંજિલ ઉપર મને,
શ્રદ્ધા રાખવું ભૂલી ગયો તો GPSએ ફેરવ્યો મને.”

-‘હની’ કર્ડવાળા

(ફોટો ક્રેડિટ: ગુ.સ.)

દિલ સાફ, તો દુનિયા આબાદ !

Small Rocky Stones

 

અરેબિકમાં ‘મૌકા’ શબ્દનો અર્થ ‘ખાસ જગ્યા’ થાય છે. આ મૌકા પરથી એક શબ્દ એ પણ છે ‘મક્કા’ જેના રહેવાશીઓને મુક્કીમ કહેવામાં આવે છે. અસલ નામ: ‘મક્કા મુકર્રમા’

(આપણે હિન્દી/ગુજરાતીમાં તેનો અર્થ ‘તક’ તરીકે લઈએ છીએ. હવે પેલું પોસ્ટકાર્ડ પર લખવામાં આવતું ‘મુકામ-પોસ્ટ’ નુંય કનેક્શન મળ્યું ને?)

એજ રીતે અરેબિક શબ્દ ‘મદીના’નો અર્થ એટલે ‘શહેર’. આ શહેરનું અસલ નામ: મદીના મુનવ્વરા (રોશનીથી ભરાયેલું શહેર)

એક મુસ્લિમ તરીકે બાળપણથી મને પણ આ બંને શહેર જોવાની ઈચ્છા. જ્યાં નબી સાહેબ (સ.અ)ના પરિવારની સુગંધ હજુયે એવી બરકરાર છે, જ્યાં ‘અલ્લાહકે સબ બંદે એક હો જાતે હૈ’ એવી જગ્યાને જાણવા, જોવા માટેની ખ્વાઈશ તો હોય જ ને !

અને આખરે એ લગની અને મુહબ્બતની લાગણી મને બરોબર બે વર્ષ અગાઉ આ બંને શહેરોની (હજ તો નહિ પણ) ઉમરાહ સફરના ભવ્ય મોકા રૂપે ફેમિલી સાથે ત્યાં ખેંચી લાવી હતી.

આ શહેરોમાં ક્યાં, કેવું, શું, કઈ રીતે, શાં માટે, ક્યારે ક્યારે કેટલું જોવું એની પણ જતા પહેલા અમને ટ્રેઈનિંગ આપવામાં આવે, ત્યારે વાત આમ નથી રહેતી.

એટલા માટે કે જે રાજ્ય વ્યવસ્થા વર્ષો અગાઉ પયગંબર સાહેબ (સ.અ) સ્થાપી ચુક્યા હતા, તેને માત્ર ફરવાને બહાને ન જોઈ શકાય. પણ દિલમાં એક મુહંમદી શ્રદ્ધાની ટોર્ચ જલાવી જોવું પડે.

મારા નસીબ કે તે વેળાએ કમ્પ્લિટ થયેલી હજની મૌસમ પછીનો ઔસમ માહોલ મેં જાતે જોયો, અનુભવ્યો. અત્યારે તો માત્ર એટલું જ કહું કે…સઉદી અરેબિયન સરકાર દર વર્ષે હજની વ્યવસ્થા માટે જે સહુલીયાતો આપે છે, પહેલા તો તેનો જોઇને જ સલામ કરવાનું મન થઇ જાય છે.

મક્કા-મદીના, મીના-મુઝ્દલેફા શહેરોનાં રોડ, ગલીઓ, મસ્જીદની (અંદર અને બહારનાં) પ્રાંગણ, એટલાં ચોખ્ખા અને સારી રીતે વિકસાવવામાં આવ્યા છે, કે કોઈ ધમાલ સર્જાય એ પહેલા જ ત્યાંની સ્થાનિક પોલિસ મોડર્ન સાધનોનો ઉપયોગ કરી મિનીટ્સમાં કંટ્રોલ કરી શકે છે.

પણ પછી સવાલ થાય છે કે: જ્યાં આવનાર લાખો મુસલમાનો માટે સોફિસ્ટિકેટેડ રહેવાની, ચાલવાની, બેસવાની, આવવા-જવાની સરળતા મળતી હોય તેની સુપર્બ સિસ્ટમમાં અંધાધૂંધીધી (સ્ટેમ્પેડ) શાં માટે સર્જાય છે?

સવાલ જેટલો ઉંડો હતો, જવાબ મને એટલો જ મૂળ કારણ સાથે મળ્યો: ઉતાવળ + લોભ-લાલચ.

બીજાં લાભ જલ્દી લઇ જાય અને પોતે કેમ બાકાત રહી જાય?”-

બાબત કોઈપણ હોય. જ્યાં દરેકને ‘રોટલો અને ઓટલો’ હાજીઓ માટે તૈય્યાર કરી આપવામાં આવ્યો હોય એમાં પણ બીજાંનું પડાવી લેવાની લોભિયા-વૃત્તિ આવાં સ્ટેમ્પ-પેડિયા સંજોગો સર્જે છે.

આ બધું જ હું જાતે જોઈ આવ્યો, સમજી આવ્યો. અને એટલે જ તાજેતરમાં મીના શહેરમાં થયેલી એ મગજમારીનાં ન્યુઝે લખવાનો મોકો આપ્યો છે. જેને નાસમજુ મીડિયા-લોકોએ ધર્મનાં નામે બળાપા રૂપે કાઢ્યો છે.

જે સાચા સંતોએ સમજુ સમાજ વિકસાવવા સુચારુ સિસ્ટમ સ્થાપી તેને ફોલો કરવાનું આહ્વાન કર્યું હોય, તેને બરોબર સમજ્યા વિના કાંકરીચાળો કરનાર ‘શયતાન’ જ હોય.

સાચો મુસ્લિમ આવાં શયતાનોને કાંકરાં ‘મારતો’ નથી, પણ તેની શયતાનિયત પર કંકર ‘ફેંકે’ છે.

દિલ સાફ તો દુનિયા આબાદ.

મક્કા-મદીના મોરલો:

“હજ કરવા તો લાખો લોકો આવતાં હોય છે. પણ એમાંથી બસ ચંદ લોકો જ હાજી બનીને જાય છે.” – નબી મુહંમદ, રસુલ-એ-ખુદા (સ.અ)

સાચો ‘રફી’ હોય કે ‘સઈદ’ એ તો સદાય ‘આસપાસ’ જ રહેવાનો….

Fans of Rafi

આમ તો આફ્રિકાના કોઈક ગામમાં, અમેરિકાના ટાઉનમાં કે મિડલ-ઇસ્ટનાં કોઈક મોહલ્લામાં જાઓ ‘અમિતાપ્પચ્ચન’ના નામે લોકો ઇન્ડિયન કે ઇન્ડિયાને ઓળખે. અહીં કેરોમાં પણ નાનકડા ડ્રાઈવરથી માંડી કોર્પોરેટ ડાયરેક્ટર્સમાં પણ બચ્ચનબાબુ બવ ‘વાલા.

પણ થોડાં મહિના પહેલા મારા ઘરની જ સામે આવેલી મોટી સ્ટેશનરી-બૂકશોપમાં જવાનું થયું, ત્યારે પાછળથી અવાજ આવ્યો: “ઇન્તા હિન્દી?” (તમે ઇન્ડિયન છો?)- ત્યારે ફરીને હસતા મોંએ મેં હા ભણી. તો તુરંત બીજો સવાલ થયો. “Do You know Muhammad Rafi? I’m big fan of him.” ને બસ મારું શોપિંગ ત્યાં જ અટક્યું.

મુહંમદરફી સાહેબના નામે ઓળખે એવો પહેલો બંદો એટલે (ફોટોમાં દેખાતો) આ મુહંમદ સઈદ ચાચા.

શરૂઆતમાં થયું કે ‘રફી ફેન’ના નામે કદાચ એમના ૨-૪ ગીતોની ઓળખ આપી બાપુ મને એમની ફેનગીરી બતાવશે. પણ કાચી સેકન્ડ્સમાં જ એમના મોબાઈલમાં રહેલું પાકું રફીકી કલેક્શન……..

હમભી અગર બચ્ચે હોતે નામ હમારા હોતા”..(ફિલ્મ: દૂરકી આવાઝ)

દિલકે આઈનેમેં તસ્વીર તેરી રહેતી હૈ”.. (ફિલ્મ: આઓ પ્યાર કરે)

કૌન હૈ જો સપનોમેં આયા, કૌન હૈ જો દિલમેં સમાયા (ફિલ્મ: ઝૂક ગયા આસમાન),….

જેવાં સોંગ્સ જોયા- જાણ્યા પછી મને વાત થોડી સિરિયસ લાગી. ને મારાથી પણ એક સોંગ નીકળી ગયું: “આ ગલે લગ જા મેરે સપને મેરે અપને મેરે પાસ આ….”

ચાલો ગીત-સંગીત તો સમજ્યા પણ કયા હીરો પર ફિલ્માવવામાં આવ્યું છે એની પણ ડીટેઇલ્ડ વિગતો આપી શકે તો બેશક આ મોહબ્બતીને એવા મોહમ્મદી તરફ માન કેમ ન ઉપજે?- એટલે ચાર દિવસ પહેલા નક્કી કર્યું કે આ પોસ્ટ લખવાનું મોટિવેશન મેળવવા જ્યારે એમને પાછો મળું ત્યારે એમની સાથે સેલ્સમેની ફોટો પણ પાડી લઉં.

તો જાણે મારા દિલની વાત સમજી ગયા હોય એમ ચાચાએ બે દિવસ પહેલા સામેથી ડિમાંડ મૂકી કે “દોસ્ત, મને રફીસાહેબનું એક મોટું પોસ્ટર આપીશ, જેથી હું મારા રૂમમાં કાયમી લટકાવી શકું અને એમના દીદાર દરરોજ કરી શકું?.….” – હવે ફોટો જોયા પછી પૂરાવાની શી જરૂર?

હું માનું છું કે આ મુહંમદ સઈદચાચા જેવાં બીજાં ઘણાં મિસરી ચાહકો હશે જેઓ આપણા હિન્દુસ્તાની સંગીત પાછળ ડોલતા હશે. વાત માત્ર રફીસાહેબની જ નથી. બીજાં અનેકાનેક સંગીત રત્નો છે, જેઓના સુપર્બ-મધુર સૂરોએ બીજાં છેડા પર સૂરાવલીઓ છેડી છે.

આવા Fan કરતા પણ વધારે ‘AC’ જેવાં સાંગીતિક ચાહકો જોંઉ છું ત્યારે થાય છે, કે દિલથી કરેલા કોઈપણ કામનાં વેવ્ઝ ધીમધીમે આખા આલમમાં વગર વિઝાએ તેના ચાહક સુધી પહોંચી જ જાય છે.

(પોસ્ટર આપી નીકળતી વખતે મસ્તી સૂઝી: “ ચાચા, ફિલ્મ સંગમનું રાજ કપૂર પર ફિલ્માયેલું ‘બહારોં ફૂલ બરસાઓ મેરા મહેબૂબ આયા હૈ… સાંભળ્યું જ હશે ને?- તો ચાચુ બોલી ઉઠ્યા ‘હે ભાઈ ! એ તો રાજેન્દ્રકુમારે સૂરજમાં ગયું છે.)

સાચો ‘રફી’ હોય કે ‘સઈદ’ એ તો સદાય ‘આસપાસ’ જ રહેવાનો.

આજની આ મુહંમદ રફી-જુલાઈ, ‘સઈદ’ને અર્પણ….

મિસરીમુગન્ની મોરલો:

“ટંગસ્ટનનાં કે ગ્રાફેનનાં તાર કરતા પણ અનેકગણા મજબૂત સૂરીલાં તારો દિલમાંથી નીકળી ‘ટંગ’ દ્વારા પ્રસરેલાં હોય છે. અને એવાં જ સૂર વ્યક્તિને ‘તારો’ (સ્ટાર) બનાવે છે.”

એક સાયન્ટીફિક ઓલિયાની કથા ૭૦ મિનીટમાં…

જે કોઈ વ્યક્તિ અગાઢ જ્ઞાન (વેદ-પુરાણ-બાઈબલ-કુરાન જેવાં અનેક ગ્રંથો)નું એનાલિસિસ કરી સરળ ભાષામાં લોકો સમક્ષ મુકે તેના માટે અરેબિકમાં શબ્દ છે: બાકિર (અહીં ‘કિ’ ને જીભના તાળવેથી બોલવો).

આવી ‘બાકિર’ વ્યક્તિ જો તેની ઝિંદગી તેણે શીખેલા જ્ઞાનને વહેંચવામાં ખર્ચી બીજાંવને પણ આબાદ કરે, ત્યારે તેની આગળ બીજો એક અરેબિક શબ્દ ‘અબ્દ’ (સેવક) લાગે છે. અને નામ બને છે. ‘અબ્દુલ બાકિર’.

હવે આવી વ્યક્તિ આવો જ્ઞાનયજ્ઞ તેની આખી ઝીંદગી ચાલુ જ રાખે ત્યારે તેનો ચહેરો (વ્યક્તિત્વ) કેવો બને તે માટે અરેબિક શબ્દ છે: ‘ઝૈન-ઉલ-આબેદિન’

આ બધાં શબ્દોનું કોમ્બો-પેક નામ એટલે: ‘અબ્દુલ બાકિર ઝૈન-ઉલ-આબેદિન’

દક્ષિણના રામેશ્વરમમાં જન્મી ઉત્તરનાં શિલોંગમાં ગુઝરી જનાર આવા સાયન્ટીફિક ઓલિયાની કથા ગુલઝાર સાહેબે તેમના મધ ભરેલા અંદાઝમાં યુ-ટ્યુબ પર સાવ મફતમાં આપી દીધી છે.

આજે બીજું કાંઈ પણ ન કરશો તો ચાલશે. ‘RIP’, ‘So Sad’ કે નિર્જીવ શાયેરીઓ ઠોકવાની કાંઈ જરૂર નથી. સિર્ફ ૭૦ મિનીટ હી કાફી હૈ…..લાઈફ કો કુછ બહેતરીન કરને કે લિયે….

મધ ખુદ પોતે સામેથી ચાલી આવી કાનમાં ‘એન્ટ્રી’ લે ત્યારે, સમજવું કે તેની એક્ઝીટ આંસૂ દ્વારા જ બહાર આવે.

લોખંડી મન અને મીણ જેવું દિલ ધરાવતી બ્રાઝિલની ‘સિક્યોરીટી મોમ’

Security Mom in Brazil

Security Mom in Brazil Football Stadium

બ્રાઝિલ એટલે ફૂટબોલમાં જીવતો દેશ. ત્યાંના જન્મેલાં બાળકને તેની મા ગળથુથીને બદલે દૂધની સાથે ફૂટબોલની કિકનું રસપાન કરાવે છે.

ત્યાંના નાગરિકો ખેલાડીઓ ભલે ટિમ બ્રાઝિલ માટે જાંબાઝ બનતા હોય છે. પણ અંદરોઅંદર પોતાની કાઉન્ટી ટિમ્સ માટે એવી જાંફેસાની પણ કરી નાખે છે, કે વિરોધી ટિમ સાથે મરણીયા બની લોહીયાળ જંગ પણ ખેલે છે. ફૂટબોલ માટે એક આવો જઝ્બો અને જોશ કદાચ બીજાં દેશમાં હશે કે કેમ એ સવાલ છે.

ખૈર, તેમનાં આવા સુપર લડાયક-લોહીયાળ પેશનને એક નવો જ સોફ્ટ ટચ આપવા ત્યાંના શહેર રિયો દે જાનેરીયોની ફૂટબોલ એસોસિએશને તાજેતરમાં એક મમતાભર્યો રસ્તો અપનાવ્યો. – ” સિક્યોરીટી મોમ.”

ફૂટબોલ માટે કિલર-ઇન્સ્ટીન્કટવાળી પણ મીણ જેવું દિલ ધરાવતી પાવરફૂલ અને ક્વોલીફાઈડ માતાઓ ને પસંદ કરી તેમને સિક્યોરીટીની પ્રોફેશનલ તાલીમ આપી ત્યાંના સ્ટેડિયમમાં સિક્યોરીટી તરીકે મુકવામાં આવી.

– શું કામ? – એટલાં માટે કે જે ટોળું આક્રમક બને એમને આખરે મા જ શાંત પાડી શકે છે. એવું સભ્યોએ માન્યું અને પ્રયોગ અમલમાં પણ મુકાયો.

ફૂટબોલની ગેમ દરમિયાન વારંવાર થતી હિંસાની આગને ટાળવા આવી માતાઓ આખરે ‘મોમ’ બનીને વ્હારે આવી. જ્યાં ‘પાંડુ કી લાઠી’ કામમાં ન આવી ત્યાં આ મોમે ખભા પર માત્ર હાથનો સ્પર્શ આપી નવલોહિયાઓને શાંત પાડી દીધા.

જેમાંથી કેટલાંક જુવાનીયાઓને તો ત્યાં જ ખબર પડી કે…”આઈલા!! અપૂન કી મા ઇધર પુલિસ બનકે કૈસે આ ગઈલી રે?!?!?!- પછી થાય શું? કયા ‘બાપા’ની તાકાત કે અફડાતફડી મચાવી શકે?!?!?!

આ પ્રયોગ એટલો સફળ થયો કે હવે નિયમિત ધોરણે ત્યાં આવી મોમ્સને જોબ્સ માટે સિક્યોર કરવામાં આવશે.

આપણે ત્યાં એવી કઈ રાષ્ટ્રીય ‘ધમાલ’ થાય છે, કે જેમાં આપણી ‘પટેલ છાપ’ મા પણ સેવા આપી શકે? – હુ કેવુંસ ભ’ઈ?

નવું જોર, જોશ, જોબ અને જલસાંવાળો દિવસ એટલે સમ્મુલ નસીમ…

Sammul Nasim

 

.“સમ્મુલ નસીમ ” – મિસર અને મિસરીઓનો સૌથી મોટો ખુશહાલી ભર્યો આજનો દિવસ. અરેબિકમાં સમ્મુલ એટલે બનવાની શરૂઆત અને નસીમ એટલે મીઠો પવન, વાયરો.

જેમ ભારતમાં વસંતનો વાયરો ફૂંકાય અને વસંત પંચમીનો રોમાન્સ શરુ થાય એમ અહીં અરેબિક વસંતપંચમી ‘સમ્મુલ નસીમ’ને આજના દિવસે આખું ઈજીપ્ત સર આંખોથી લઇ દિલ-દિમાગના-ડીલના દરેક ભાગેથી ઉજવે છે.

એક અજીબ એહસાસ છે, લીલા છે…આજના દિવસમાં!!!

પાછલાં બે-ત્રણ મહિનાથી ઠુંઠા પડી ગયેલાં વૃક્ષોમાં રિફ્રેશિંગ હરિયાળી આવી ચુકી છે. (આ ફોટોમાં દેખાતી મારા ઘરની ગેલેરી પાસેનું ગુલમહોરી ઝાડ એ ઘટ્ટ લીલીછમ સાબિતી)

લગભગ બધી જ મિસરી સ્ત્રીઓ વહેલી સવારે ઉઠી પહેલા ટ્રેડીશનલી લીલું પ્યાજ સૂંઘે છે, ને મિસરી પુરુષ ઘરની બહાર નીકળી બે હાથે અંગડાઈ લઇ ‘નસીમ’ને બાંહોમાં ભરી લે છે…ને પછી અડધો કલાક સ્પેશિયલ મોર્નિંગ વોક કરી એ તાજો બને છે.

દિવસ દરમિયાન પરિવારોનાં ટોળા બાળકોને કાં તો બોટિંગ માટે નાઈલમાં લઇ જાય છે…કે સીધાં છબછબિયાં કરાવે છે. ને કોઈ એક ટાણું (કાં બપોરે અથવા રાતે) સૌ ભેગાં મળી માછલી, મીઠાઈ અને ફ્રુટ્સની જયાફત ઉડાવે છે.

બીજી તરફ આરબી (ગામડિયા) લોકો નવો હળવો ગલબૈય્યા (લાંબી બાંયનો પહોળો જાડો ઝબ્બો) બદલે છે અને ત્રીજી તરફ પોલિસ તેનો યુનિફોર્મ કાળામાંથી સફેદ ધારણ કરે છે.

બસ…નવું જોર, જોશ, જોબ અને જલસાંવાળો દિવસ અહીં ગમ અને ગીની ભુલાવીને સૌને એક બનાવે છે.

” આવો તહેવાર વારંવાર મનાવાય તો કેવું ‘નસીમ’ !!!
મારું-તારું ને બદલે, એકમેકમાં સમાય એ જ ખરું નસીબ.” –

– મુર્તઝાચાર્ય- ઈ.પૂ.૨૦૧૫, નાઈલને કિનારેથી…

“બર્ગર-કિંગનાં અનોખા લગ્ન !”

Mr Burger-Ms. King

“ઇસ તસ્વીર કો ધ્યાન સે દેખિયે !”…….ફોટોમાં દેખાતા આ બે ચહેરાંઓની પ્રેમ-કહાની આમ તો બાળપણની છે. પણ આલમને તેની મેચ્યોરિટી પાછલાં અઠવાડિયામાં જ દેખાઈ છે. વાત કાંઈક આવી બની છે…..

અમેરિકાના ઈલિનોઈસ રાજ્યમાં આવેલા ન્યુ બર્લિન ટાઉનના આ જાડિયા જોએલ બર્ગર અને તેની પાકી પ્રેમિકા એશલી કિંગનું પ્રેમ-ચક્કર આમ તો પ્રાઈમરી સ્કૂલથી ચાલતું આવ્યું. પછી સેકન્ડરી અને કોલેજમાં તેનો રંગ પાકો થયો. જાણે-અજાણે બેઉની જોડી ‘બર્ગર-કિંગ’થી ઓળખાવા લાગી.

થોડાં દિવસો અગાઉ જ્યારે બેઉ જણાએ લગ્ન કરવાનું નક્કી કર્યું ત્યારે એક તરફ એશલી એટલી ભાવુક બની કે લગ્નની પાર્ટી ગોઠવવા (ને પ્રમોટવા) સીધી ફાસ્ટ-ફૂડ કંપની બર્ગર-કિંગની ઓફિસે જઈ પહોંચી. BK વાળાઓ એ ઓર્ડર પર પૂરતું ધ્યાન તો આપ્યું, પણ સાવ સામાન્ય ભાવે. જ્યારે બીજી તરફ જોએલ ભ’ઈએ સોશિયલ મીડિયામાં જાહેરાત કરી.

પણ ગયા જ અઠવાડિયે આ વાત બની વાઈરલ. અને ત્યાંના લોકલ ન્યુઝપેપર ‘સ્ટેટ જર્નલ રજીસ્ટર’નાં કોઈક રિપોર્ટરને સૂઝ્યું ગતકડું. ને બનાવ્યા ન્યુઝ કે “બર્ગર-કિંગનાં અનોખા લગ્ન !”.

બર્ગર કી બાત કુછ ઔર ક્રિયેટીવ ગરબડ હો કે આગે બઢી…

ત્યાંના બર્ગર-કિંગ કંપનીની PR એજન્સીએ આ વાતને ‘બેક’ થયેલી જોઈને આ બંને જોડીનો ડાયરેક્ટ સ્કાય્પ પર કોન્ટેક્ટ કર્યો. પછી સરપ્રાઈઝ આપી કે “જાવ મેરે બચ્ચોં…તમારા લગ્નમાં આવનાર દરેક મહેમાનને અમારા બર્ગર-કિંગ તરફથી ટોટલ જમણવાર….મફત !”

બોલો હવે, તમારામાંથી કોના લગ્ન થવાના છે?- જો તમારા બંનેનાં નામમાં કાંઈક અનોખું હોય તો શોધી કાઢો એવી બ્રાંડ, ને મેળવો માનુની સાથે મેરેજનું મેનુ………સાવ મફ્ફત !

(ખૈર, આવું જાણ્યા પછી હવે તો મનેય જવાબ મળ્યો છે કે ખાસ કરીને બર્ગરની બાબતે મેક-ડોનાલ્ડ કરતા આ કેમ ‘કિંગ’ છે.)

વિદેશી ભાષામાંય દેશી ક્રિયેટીવીટીનું નામ એટલે ‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’…

 

Project Akshar

“કોણ કહે છે કે મને અંગ્રેજી બોલતા નથી આવડતું?- આ જુવો ‘ઈંગ્લીસ’ હું કેવું ‘કિલીયર’ બોલી શકું છું !”

આવું વાક્ય આત્મવિશ્વાસ સાથે ઇંગ્લિશ ન બોલી શકનારા ઘણાંઆઆઆઆઆઆ લોકો મળી આવશે. પણ મૂળમાં શબ્દ-ભંડોળની કમીને લીધે આવું ‘સ્પીકવું’ વધુ ભાગના લોકોની બેઝિક સમસ્યા બની જાય છે.

આ પ્રોબ્લેમમાં તક જોઈ દુબઈની એક ભારતીય સામાજિક સંસ્થા સ્માર્ટલાઈફ ફાઉન્ડેશને મસ્ત મજાનો તોડ શોધી કાઢ્યો છે. જેની પાછલાં કેટલાંક દિવસથી આખા વર્લ્ડના મીડિયામાં ‘સાવ મફતના ભાવે’ ચર્ચા થઇ રહી છે, સિમ્પલી, ફ્રિ પ્રોમોશન યુ સી !!!

દુબઈમાં રહેતાં સેંકડો (ખાસ કરીને ભારતીય) કારીગરો, ગીરમિટયા, મજૂરવર્ગનું અપ-લિફ્ટમેન્ટ કરવા માટે આ સ્માર્ટલાઈફ સંસ્થાએ રોજીંદા જીવનમાં વપરાતાં એવા ‘ફ્રિક્વન્ટલી યૂઝડ’ શબ્દોનો ‘લોટ’ ભેગો કર્યો, જેમાં નાખ્યું ગ્રાફિક-ડિઝાઈનનું મોંણ અને તૈય્યાર કરી પૂરણપોળી જેવી સીધી-સરળ અને સ્વિટ અંગ્રજી ભાષાની દેશી ઓળખ. (આ ફોટો-ઈમેજને જરા ‘ઝૂમ કરકે દેખો’.)

‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’ તરીકે ઓળખાયેલા આ મિશનને મજૂરવર્ગનો એવો રાપ્ચિક રિસ્પોન્સ મળ્યો છે કે લર્નિંગ બ્લ્યુ-કોલર્સ કારીગરો હવે…જોબ માટે પ્રમોશન સાથે ઉંચો પગાર મેળવવા વ્હાઈટ-કોલર્સમાં ટ્રાન્સફોર્મ થઇ રહ્યા છે. કેમ કે…પહેલા તેમને ‘અંગ્રેજી કા અભાવ’ ફેકટર જ આડે આવતો હતો. (ક્યાં બાતાંઆ કર રએલાએ ભીડુ !?!?!)

સ્માર્ટ-લાઈફના આ મિશનમાં હવે તો દુબઈની ગવર્ન્મેન્ટ-મ્યુનિસિપાલિટી, સેમી-NGOs, દુબઈ બેઝ્ડ અમેરિકન કંપનીઓ-સંસ્થાઓનો પણ સુપર સહકાર મળી રહ્યો છે. વિદેશી ભાષામાંય દેશી ક્રિયેટીવીટીનું નામ એટલે ‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’. બોલો હવે, આવાં ‘એડ્યુકેટેડ મિશનમાં પહેલા તન-મન મળે પછી…..ધન બાકાત રહે ખરું? એ તો આવવાનું જ.

દોસ્તો, આપણા જ દેશના ‘મેક ઇન ઇન્ડિયા’ અભિયાનને ધક્કો મારવા આવા આઈડિયા દ્વારા “શીખે અને શીખવે ભારત” પ્રોજેક્ટ શરુ કરી શકાય, ખરું ને? છે કોઈ શૈક્ષણિક સંસ્થા કે વ્યક્તિ જે તેને ‘તક-ઓફ’ કરી શકે?

મિશન મોરલો:

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime.” – સ્માર્ટલાઈફનો મંત્ર.

તમને આપવું ગમે કે…લેવું?

Joy Of Giving

.

અમેરિકાના મશહૂર ચેઈન સ્ટોર જે.સી.પેનીમાં બસ હજુ થોડાં દિવસો પહેલા જ એક મસ્ત મજાની એક ઘટના બને છે…

તેનો માર્કેટિંગ સ્ટાફ સ્ટોરમાં ખરીદી માટે આવતા કેટલાંક કસ્ટમર્સને સર્વે કરવા સવાલ કરે છે: “તમને આપવું ગમે કે…લેવું?”– (ટૂંકમાં, તમે દેના બેંક કે…લેણા બેંક?)

લગભગ બધાં જ જવાબ આપે છે કે: “અમને આપવું ગમે.” – બસ!!! આ સાંભળી તેનો મેનેજર એવાં કેટલાંક ‘ઉત્સાહી આપકો’ને એક ઓફર આપે છે.

“જાવ, આ સ્ટોરનાં કોઈ ડીપાર્ટમેન્ટમાં જઈ એક અજાણ્યા બીજા કસ્ટમરને પસંદ કરો અને એમને જઈને કહો કે તમને આ સ્ટોરમાંથી જે કાંઈ પણ લેવું હોય તે લઇ લ્યો. અમારા તરફથી તમને એ ક્રિસમસ ગિફ્ટ. બોલો કરી શકશો?”

શરૂઆતમાં ભાવુક થયેલાં આપકોને વાત તો માનવામાં ન આવી પણ ઈજ્જત સાચવવા ‘આપનાર હોવાનું’ એક સર્ટીફિકેટ બતાવવાનો સાચેસાચ સમય આવી ગયો હતો અને કસોટી સામે હતી.

પછી શું? એ લોકો તો દોડ્યા અને સાવ અજાણ્યા લોકોને પકડી તેમની કોઈપણ ખરીદીનું બિલ પોતાને નામે કરી નાખવાની સેવા કરી બતાવી. જેમાં…

=> એક નાનકડું બાળક તેનું મનભાવન રમકડું મેળવે છે…

=> એક યુવાન જે તેની સગાઇની વીંટી લેવા આવ્યો છે ત્યારે કોઈક અજાણ્યા તરફથી જ તેને કિમતી વીંટી ભેંટ મળે છે…

=> એક પ્રૌઢને તેનાં જરૂરી હોમ એપ્લાયન્સ ગિફ્ટ મળે છે….

=> એક વૃદ્ધાને તેનું મનપસંદ સ્વેટર મળે છે…

જ્યાં એક તરફ….મારું….મારું…બસ મારું ની મારામારી ચાલે છે ત્યારે, બીજી તરફ ‘તારું…તમને…તમારા માટે’ની પણ ઘટનાઓ સંબંધોની આવી અનોખી બેલેન્સશિટ બનાવે છે.
———————————————————–
દોસ્તો, શક્ય છે કે આવું આપણે પણ કરી શકીએ છે…કોઈપણ મોલમાં, સુપર-સ્ટોરમાં..કોઈક એવી વ્યક્તિ માટે જ માત્ર ‘વિન્ડો શોપિંગ’ જ કરી આનંદ મેળવે છે.
આપણે પણ ‘શાંતા’ બની કોઈક અજાણ્યા માણસને ‘ક્લોઝ’ કરી આનંદ આપી શકીએ છે, ખરું ને? –
‪#‎merrychristmas‬ ‪#‎Happyholidays‬

બની શકે તો આ ‘Give’ કોન્સેપ્ટને અહીં વધુ શેર કરશો. અને પછી આ ઘટનાનો વિડીયો જોવો હોય તો…:

શું તમે પીઓ છો…., આ ગટરનો સૂપ????

 

Soup of Gutter
તમને ખબર છે?

આપણા ઘરની અંદર દરરોજ સવારે એક રેસ્ટોરન્ટ-કૉફીહાઉસ ખોલવામાં આવે છે. જેમાં ચાહ કે કૉફી પીતા પહેલા સાવ મફ્ફત…એક ગરમાગરમ સૂપનો પ્યાલો પીરસાય છે.

જેને ‘જેહાદ, ધર્માંતરણ, બળાત્કાર, ટાંટિયા-ખેંચ, ખૂના-મરકી, લૂંટફાટ…જેવાં દેશનાં (વધારે)-વિદેશનાં(થોડાં ઓછાં) મરી મસાલા અને તેજાનાથી રસપ્રચુર બનાવાય છે. જેથી પીનારને પણ કાં તો કહેવાનું મન થઇ જાય કે ‘વાહ ! મજ્જા આવી ગઈ હો’ કે પછી ‘આહ ! મૂડ અને દિવસ બંને બગાડી નાખ્યો આ મફતિયા સૂપે…થૂંઉઉ!!!’

પહેલા આંખોથી કાનમાં પછી મગજમાં ને પછી સીધી દિલ-દિમાગ પર અકસીર અસર કરતા આ સૂપને પીવા લોકો એટલી બધી તો પડાપડી કરે છે કે નાં પૂછો વાત !!!

શોધનારે પણ જુઓને તેને પીધા વિના સાલું કમાલનું દિમાગ દોડાવ્યું છે…એવું ટેસ્ટી કે…નાસ્તો, બાથરૂમ, બૈરી-બચ્ચાં બા-બાપુ સાથે વાતચીત…અરે બિઝનેસ પણ બે ઘડી ભૂલી જવાય છે…..બોલો!!!!!

આવાં મફતિયા સૂપની અસરથી તારણ એવું આવ્યું છે કે..તે સૂપ માણસને પશુ બનાવવામાં મદદ કરાવે છે…..વાઉ !!! કેવું મેજિકલ સૂપ કેહવાય ને??!!!

જો ભ’ઈ એક માર્કેટર તરીકે મેં તો માત્ર થોડું ચાખીને આ સૂપનું બ્રાંડ નેમ આપ્યું છે: —-> ‘ગટરનો સૂપ.’

હવે તમને જો એની ‘અંદરની અસર’ લાગી જ હોય તો પ્લિઝ…..એટલીસ્ટ ‘નામાંતરણ’ ન કરતા..આજ નામ રે’વા દેજો. બાકી એની અસર બવ ભારે છે હોં!!

“અપની લાઈફમેં હમ સબ લોગ બેવકૂફ હૈ !!!”

Murtaza Patel with Johnny Lever

Murtaza Patel with Johnny Lever

Murtaza-Johnny_Lever-Abbas_Hirapurwala

Murtaza-Johnny_Lever-Abbas_Hirapurwala

બાઝીગરનો ‘બાબુલાલ’, ઈશ્કનો ‘મી. લોવાલોવા’, આવારા પાગલ દિવાનાનો ‘છગન છત્રી’, ખિલાડીનો ‘નારીયેલવાળો મદ્રાસી’ અને ક્યાંક વળી ‘ગફૂરભાઈ’ જેવા કેટલાંય અભૂલક રોલ્સ કરી લોકોના કોમેડી દિલો પર રાજ કરી દિલખુશકર જોહની લિવર સાથે મારી સાંજ Truly Unforgettable રહી.

આ તો મારા અઝીઝી Facebook દોસ્ત અબ્બાસભાઈ હીરાપુરે મને કૉફી હાઉસમાં ખેંચી લાવ્યા. હવે તેમની ફિલ્મી સ્ક્રિપ્ટ-રાઈટિંગ કેરિયરની વાતોની ચૂસ્કી સાથે કાપુચિનો કૉફી ભળી જાય, અને વાતોમાં સંતાયેલા તેમના ખૂબ નીકટના જીગરી જોહનીભાઈનો ઉલ્લેખ થાય ત્યારે ‘બ્રેક’ સર્જાય એમ કોઈ શક ખરો?

તાબડતોબ ફોન લગાવ્યો. જોહનીભાઈની એપોઇન્ટમેન્ટ અમારા હાથમાં આવી અને પગ લોખંડવાલાના ‘ઓક્સફર્ડ આર્કેડ’ના ૧૫માં માળે જઈ અટકી ગયા. થોડી જ સેકંડમાં વગર મેક-અપમાં પણ એમની જેમ આંખો ફાડી જોવો ગમે એવો બિન્દાસ ચડ્ડીદાસ વ્હાલો જોહની અમારી સામે આવી ગયો. ને પછી અમારાથી વાતોનું ‘લિવર’ એવું દબાવાઈ ગયું કે બે કલાક પછી ભાન થયું કે હવે અમને પણ ‘લીવર’ બનવું જોઈએ.

તેમના અંગત અનુભવોને પણ એક્સપ્રેશન્સ સાથે અડોઅડ બેસી સાંભળવા મળે ત્યારે એમના વાઈફ સુજાતાબેનને મોકલાવેલા કૉફી-બિસ્કીટ પર ‘એશ’માં જ જાય એમાં કોઈ શક ખરો? જોહનીભાઈ સાથે ગાળેલી આ નાનકડી સાંજ પર ખૂબ મોટો લેખ લખી શકુ. પણ વળી એ જ આદત મુજબ ‘થોરામાં ઘન્નું’ કરી એમના કેટલાંક કૉફી –ક્વોટસથી કામ પતાવીએ.

=> “સબકું તીન ઘંટે તક હસાતે રહેના સચમેં બો’ત સિરિયસ કામ હૈ બાવા !”

=> “મેરે શો કો સબસે ઝ્યાદા પસંદ ઔર એન્જોય કરને વાલી પબ્લિક પૂરે ભારતમે સિર્ફ ‘ગુજરાતી’ લોગ હૈ.”

=> “અપની લાઈફમેં હમ સબ લોગ બેવકૂફ હૈ. સમજ હોતી હૈ, ફિર ભી નાસમજ બનકર પૂરી ઝિંદગી સમજદાર’ બનને કી કોશિશ કરતે રહેતે હૈ.”

=>“જો લાઈફ હંમે આજ, અભી મિલી હૈ, વો હી સબસે ખૂબસૂરત હૈ. બાકી સબ વહમ હૈ.”

જોહનીભાઈ સલામ છે આપ જેવા મસ્ત મજાના માણુસને! અને અબ્બાસભાઈ સલામ તમને પણ તમારી આ માનવતાવાળી દોસ્તી પર…બોસ!- દિમાગ કી બત્તી કા પૂરા પાવર જલા ડાલા….ભાય!