નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Category Archives: નિલાંબર

Film Review: Hector in Search For Happiness….

Hector in Search of Happiness...

એનું નામ ડૉ. હેક્ટર.

વિસ્તારના નામે તેની પાસે લંડનમાં થેમ્સ નદીને કિનારે આવેલ એક બંગલો જેમાં એટ લિસ્ટ ૨૦ જણા આરામથી રહી શકે. જ્યારે વસ્તારના નામે માત્ર તે એકલો જીવ. એટલા માટે કે તે અનાથ છે.

રોટીના નામે તેનો વ્યવસાય: સાય્કાઈટ્રિસ્ટ
અને રોઝીના નામે તેના સુખ-દુઃખમાં સહભાગી બનતી એક માત્ર ગર્લ-ફ્રેન્ડ: ક્લારા.

કમાણીના નામે તે વર્ષનાં લાખો પાઉન્ડ કમાય છે. કેમ કે તેની ‘સાયકોલોજીકલ અને પ્રોફેશનલ સલાહ’ તેના કરોડપતિ ક્લાયન્ટ્સને ખુશ રાખે છે એટલે એ સૌ પણ આ સુખીજીવને ખુશ રાખે છે.

તેની પાસે આવતા લગભગ દરેક ક્લાયન્ટને આ ડોક્ટર હેક્ટર પાસેથી એક સોલ્યુશન જોઈએ છે. શારીરિક, માનસિક, સામાજીક કે ધાર્મિક રીતે સતત સુખ કેમ મેળવવું?-

આ મસ્તમૌલા જીવ બહારથી બધાંને ખુશ દેખાય છે.

પણ…પણ…પણ…અંદરથી સાવ નિરાશ છે. સુખ આપતો ડોક્ટર ખુદ પોતે જ દુઃખી હોય તો તેના જેવી બીજી દુઃખી બાબત શું? – તેની સમજુ ગર્લ-ફ્રેન્ડ ક્લારાને હેક્ટરના આ હાલની ખબર છે. છતાંય તે તેના વ્હાલાને કારણ વિના કોઈ સલાહ આપતી નથી.
પીઢ થઇ ચુકેલો હેકટર એક દિવસ સામેથી જ નાનકડો ધમાકો કરે છે:

“ક્લારા, હું આ પ્રોફેશનથી કંટાળી ગયો છું. મારે એક બાળક બનીને દુનિયા ભમવી છે. મને સાચું સુખ જોવું છે, જાણવું છે, માણવું છે.”

ને બસ પછી લાંબો વિચાર કર્યા વિના એક નાનકડી બેગ, ડાયરી-પેન અને ‘To- See’ લિસ્ટ સાથે વર્ષોથી માંહ્યલામાં સંતાયેલું-દબાયેલું બાળપણ લઇ એ સફર શરુ કરે છે.

તેની લાઈફનું રિમોટ કંટ્રોલ થેમ્સમાં પધરાવી એક બાળક જેવી કુતુહલતા સાથે તે ચાઈના, આફ્રિકા, અમેરિકા જઈ (ગાલાના પેલાં અપેક્ષિત પ્રશ્ન સંગ્રહો) જેવાં ૨૧ બિન્દાસ્ત અનુભવો કરે છે ! દરેક અનુભવ તેને સુખની નવી જ વ્યાખ્યા આપે છે.

સફરમાં મળતી અને ખોવાતી દરેક વ્યક્તિનો તે ખુદ ક્લાયન્ટ બનીને સુખની ભૂખ મીટાવે છે. અને આખરે એ બધાં આનંદોની યાદગીરીનું પોટલુ લઇ (શાં માટે) સુપર-સ્પિડે ઘરે પાછો ફરે છે, ત્યારે તેને શું અને કેવું સુખ મળ્યું છે?

એ બધું જાણવું હોય તો બરોબર એક વર્ષ અગાઉ ૨૦૧૪માં આવેલી બે કલાકી ફિલ્મ: Hector in Search For Happiness જોવી આપણા સૌના સ્વાસ્થ્ય અને સુખાકારી માટે સારી છે.

હેક્ટર તરીકે સાફ-દિલવાળો સાયમન પેગ અને ગુલાબી-ગાલવાળી રોઝામંડ પાઈકે ખુશીના આંસુ સાથે હસાવ્યા હોય, ત્યારે હેપ્પિનેસની વ્યાખ્યા મેળવવા ‘ડીલ’દારી દોસ્ત સાથે આ ફિલ્મ જોવી એ પણ હેપ્પિનેસનો એક હિસ્સો જ છે. જો કે એવું ક્યાંય કહેવાયું નથી. એ તો જાતે જ સમજી જવાનું હોય ને?

મનો’Way’જ્ઞાનિક મોરલો:

“જિસે હમ ઢૂંઢતે થે ગાંવ-શહર ગલી-ગલી
કમબખ્ત વોહ હમારે ઘરકે પીછવાડે મિલી.”

(Photo Credit: hitfix.com)

એક સાયન્ટીફિક ઓલિયાની કથા ૭૦ મિનીટમાં…

જે કોઈ વ્યક્તિ અગાઢ જ્ઞાન (વેદ-પુરાણ-બાઈબલ-કુરાન જેવાં અનેક ગ્રંથો)નું એનાલિસિસ કરી સરળ ભાષામાં લોકો સમક્ષ મુકે તેના માટે અરેબિકમાં શબ્દ છે: બાકિર (અહીં ‘કિ’ ને જીભના તાળવેથી બોલવો).

આવી ‘બાકિર’ વ્યક્તિ જો તેની ઝિંદગી તેણે શીખેલા જ્ઞાનને વહેંચવામાં ખર્ચી બીજાંવને પણ આબાદ કરે, ત્યારે તેની આગળ બીજો એક અરેબિક શબ્દ ‘અબ્દ’ (સેવક) લાગે છે. અને નામ બને છે. ‘અબ્દુલ બાકિર’.

હવે આવી વ્યક્તિ આવો જ્ઞાનયજ્ઞ તેની આખી ઝીંદગી ચાલુ જ રાખે ત્યારે તેનો ચહેરો (વ્યક્તિત્વ) કેવો બને તે માટે અરેબિક શબ્દ છે: ‘ઝૈન-ઉલ-આબેદિન’

આ બધાં શબ્દોનું કોમ્બો-પેક નામ એટલે: ‘અબ્દુલ બાકિર ઝૈન-ઉલ-આબેદિન’

દક્ષિણના રામેશ્વરમમાં જન્મી ઉત્તરનાં શિલોંગમાં ગુઝરી જનાર આવા સાયન્ટીફિક ઓલિયાની કથા ગુલઝાર સાહેબે તેમના મધ ભરેલા અંદાઝમાં યુ-ટ્યુબ પર સાવ મફતમાં આપી દીધી છે.

આજે બીજું કાંઈ પણ ન કરશો તો ચાલશે. ‘RIP’, ‘So Sad’ કે નિર્જીવ શાયેરીઓ ઠોકવાની કાંઈ જરૂર નથી. સિર્ફ ૭૦ મિનીટ હી કાફી હૈ…..લાઈફ કો કુછ બહેતરીન કરને કે લિયે….

મધ ખુદ પોતે સામેથી ચાલી આવી કાનમાં ‘એન્ટ્રી’ લે ત્યારે, સમજવું કે તેની એક્ઝીટ આંસૂ દ્વારા જ બહાર આવે.

તોરશી: એક તમતમતું મસાલેદાર અરેબિયન અથાણું

Torshi- An Arabic Vegiterian Salad

Torshi- An Arabic Vegetarian Salad

રસદાર લીંબુ, ગાજર-કાકડી-સલગમના ઉભા કાપેલાં ટુકડાં, આખેઆખા ઓલિવ (જેતુન) , બહુ તીખા ન હોય એવા મરચાં અને અરેબીક મોટી કોથમીરનાં બારીક ટુકડાં તેમજ લાલ મરચાંની અધ-કચરી ભૂકીનાં મસાલેદાર કોમ્બિનેશનને……

…..નમક અને થોડા સરકા (વિનેગર)વાળા પાણીમાં મિનીમમ ૨૪-૪૮ કલાક સુધી પચાવી રાખી જે રેસિપી તૈય્યાર થાય તેને આપડી દેસી ભાસામોં લીલું અથાણું કહી શકાય. પણ અહીં અરેબિક જમાત તેને ‘તોરશી’ કહે છે.

આમ તો અસલમાં ‘તોરશી’ એટલે પેલું સફેદ અને ખાટું સલગમ છે. પણ વધુ ભાગે લોકો તમતમતા આ મિશ્રણને જ તોરશીથી ઓળખી અરેબિયન્સ લગભગ દરરોજ ટેસડા લઇ ખાય છે.

જેઓ અથાણાં-સલાડના શોખીનો છે, તેઓ મારી જેમ શરૂઆતમાં ચાખે ત્યારે ‘ઓહ્ફ્ફ…નો ભાવે આ તો બાપલ્યા’ બોલી શકે. પણ જો એક વાર જીભે ચડી જાય પછી ‘ઓહ્ફ્ફ…આના વગર તો જમવાનું કેમ હાલે બાપા’ બોલાઈ ચ જાય.

ભલેને પછી દિવસો રમઝાનનાં હોય કે…….’તૈણ મહિના લાગી ગ્યા’વાળા હોય. 🙂

આને શું કહેવું, સમયનું સાયકલિંગ કે સંજોગોનું રી-સાયકલિંગ?

Re-Cycling Of Time Or Situation?

recycling bins Re-Cycling Of Time Or Situation?

મારી નજરની સામે સમયાન્તરે આખો ઘટનાક્રમ બન્યો છે, લાંબો છે. પણ તેમાં રહેલી સમજણ ટૂંકાવી લખું છું. ધ્યાનથી વાંચશો તો તમારામાંથી કોઈકને જીવનનો રાહ મળી આવશે. સવાલ ફક્ત આટલો થાય છે કે: આને શું કહેવું, સમયનું સાયકલિંગ કે સંજોગોનું રી-સાયકલિંગ?
— — —
એક મસ્ત મજાની દિલદારી છોકરીના દસ વર્ષ અગાઉ લગ્ન થાય છે. લગભગ બે વર્ષ પછી દિકરો જન્મે છે. ત્યારે છોકરીને શંકા જાય છે કે ‘પતિની નજર એક બીજી સ્ત્રી પર છે અને કાંઈક ચક્કર ‘ચાલુ’ છે. છોકરી ચુપ રહે છે. બીજાં ત્રણ વર્ષ બાદ દિકરી જન્મે છે.

છોકરીના પતિની ‘ફક્ત ફ્રેન્ડ જ છે યાર’ વાળી વાતનું ‘લફરું’ ખુલ્લું પડી ‘મજબૂત માશૂકા’ બની ચુકી છે. પતિને બાળકોમાં બહુ રસ રહ્યો નથી, ને પત્ની માટે તો ‘જરા પણ’ કસ રહ્યો નથી.

છોકરી એ ત્રણની વચ્ચે ‘સાવ બિચારી’ બની છે. તેના પછીના ૩ વર્ષ માથાકૂટવાની અંદર વીતવા અને વીંટવામાં ગયા છે. પતિ તરફથી અપાતી ઘરખર્ચીતો ક્યારનીય બંધ થઇ ચુકી છે. પણ આ છોકરીમાં એક સજ્જડ પ્લસ પોઈન્ટ એ છે, કે તે ભણાવવામાં પણ ખૂબ હોંશિયાર છે એટલે જાણીતી સ્કૂલમાં અરેબિક ટિચર તરીકે જોબ કરી ઘરખર્ચ ચલાવે છે.

જે પતિ પાસેથી સુખ-સંભાળ, સેક્સ, સિક્યોરીટી જેવાં તત્વો ન જ મળે ત્યારે એ બધું જ મૂકી સાંત્વના માટે મા-બાપ પાસે આવે જ. ને પછી તો….ફેમિલી-વોર…ડાયવોર્સની સાંકળઘટનાઓ…..બાદ છોકરી મા-બાપ પાસે ને બાળકો એમના પિતા પાસે સેટ થાય છે. છોકરીના વાલીડા દુઃખીતો છે જ પણ “જે થાય છે તે સારું જ થાય છે.” બોલી સમયને સમયનું કામ કરવા દેવાની સલાહ આપે છે.

એક અંગત કુટુંબી સ્નેહી તરીકે હું તેમની આ આખી ઘટના ત્રણ વર્ષથી જાણું અને જોઉં છું. અને મારા મોંમાંથી પણ માત્ર એટલું જ નીકળે છે: “જે થવાનું છે તે બેસ્ટ થવાનું છે. બસ તું એ ‘બેસ્ટ’ નામની મોટી બસની રાહ જો બૂન.”

….ને ત્યાંજ ગઈકાલે મને સમયના ગોઠવાયેલાં ચોકઠાંમાંથી નીચે મુજબ સમાચાર મળે છે.

આ ડાયવોર્સી છોકરીનાં પતિની બીજાં શહેરમાં બદલી થઇ છે. જ્યાં તેની સાથે રહેતી બાળકીને જરાય ફાવતું નથી એટલે તે તેની દાદીમા પાસે પાછી જુના શહેરમાં આવે છે. દાદી તેને ત્યાંની એક મશહૂર સ્કૂલમાં ફરીથી રિ-એડમિટ કરે છે, જ્યાં એ પહેલા ભણતી હોય છે. જ્યારે દિકરાને તો ક્યારનોય બોર્ડીંગમાં મુકી દેવાયો છે.

થોડાં જ દિવસ બાદ સ્કૂલનાં ટ્રસ્ટીનો આ ડાયવોર્સી છોકરી પર ફોન આવે છે કે: “બેટા ! તારી માસૂમાને તું જ સંભાળી શકે એમ છો. એટલે અમે ચાહિયે છીએ કે આ જ સ્કૂલમાં શ્રેષ્ઠ અરેબિક ટિચર તરીકે તું જ યોગ્ય છે. બોલ સ્કૂલ ક્યારે જોઈન કરે છે?”

હવે આ ડાયવોર્સી છોકરીની એક આંખમાં તેની ‘માસૂમા’ પાછી મેળવવાના હર્ષિલા આંસુઓ તો છે જ પણ સાથે-સાથે ફરીથી ગમતું મેળવવાનો અને ગમ દૂર થયાનો અનેકગણો આનંદ બીજી આંખમાંથી નીકળી રહ્યો છે.
— — —
બોલો દોસ્તો, ત્યારે સવાલ થાય ને કે: આને શું કહેવું, સમયનું સાયકલિંગ કે સંજોગોનું રી-સાયકલિંગ?

સાયકલિંગ શોટ:

“આંખોમે રોક લે અપને ઇન આંસુઓકા તુફાન,
લેતી હૈ ઝિંદગાની હર કદમપે એક ઇમ્તેહાન.”
.
.
(Photo-Credit: dreamstime.com)

સેક્સ અંગે મારા અંગેઅંગમાંથી નીકળેલાં અંગત મંતવ્યો….

SEX-Logo

એક દોસ્તે સુપર પણ સેન્સિટીવ સવાલ કર્યો: “સાહેબ, સેક્સ વિશે તમારું શું મંતવ્ય છે, તમારી સ્ટાઈલમાં ચર્ચા કરી શકો?” – મેં કહ્યું: “બકા ! આ વિષય બહુ લાંબી ‘ચર્ચા’નો નહિ પણ ટૂંકમાં સમજીને ‘અમલ’માં મુકવાનો છે.”

પણ પછી થયું કે બરોબર છે. દરેકને ગમતા આવા ‘સોજ્જા’ વિષય બાબતે મેં કેમ હજુ કાંઈ ‘કર્યું’ નહિ?!?!?

તો પેશ એ ખિદમત ! એ દોસ્તને (અને તમને સૌને પણ) સેક્સ અંગે મારા અંગેઅંગમાંથી નીકળેલાં શરૂઆતી મજ્જેદાર લિજ્જતદાર સાત સ્વાદવાળા અંગત મંતવ્યો….
— — —
૧. જે વ્યક્તિ…..‘સેક્સ વર્જિત છે.’, ‘બ્રહ્મચારી બનો’, ‘દિલમાં ખારા અને ખાટા વિચારો ન લાવો’ જેવા ઉપદેશ ઠોકે તો એને એવો અમ્પાયર સમજવો કે જે ક્યારેય ક્રિકેટ રમ્યો નથી. – (આવું એક વાર બાબા આમ્ટેએ વિનોબા ભાવેજીને સંભળાવી દીધું હતું.)

૨. સેક્સથી સંબંધને ઉજાળવો કે ઉજાડવો એ દરેકની અંગત ચોઈસ છે. પણ તેની કિંમત ચૂકવવી જ પડે છે. (મફતનું કાંઈ ન મળે…મનીયા.)

૩. જે વ્યક્તિમાં એક બાળકને પણ સંભાળવાની તાકાત ન હોય તો સમજવું તે એક ‘ઈમ્પોટેન્ટ’ વ્યક્તિ છે. (તેની દયા ખાજો બા !!!!)

૪. વિશ્વનો સૌથી પહેલો ધર્મ સેક્સ છે. (બાકી બધાં તેના Ex. છે.)

૫. ‘ધર્મનો ભ’ઈ’ કે ‘ધરમની બેન’ એવાં ટેગ્સ છે, જે ‘સમાજને ‘મામા બનાવવા’ માટે વપરાય છે. માટે હે “મિત્રવર્ય ! આવું ટેગવાનું અને સ્વીકારવાનું બંધ કરી સરળ રસ્તે ચાલ્યા આવો.” (ગુજરાતની વસ્તી આમેય ‘કૂદકે ને ભૂસકે’ વધી રહી છે.)

૬. જો સેક્સ એ તમારો મુખ્ય ધ્યેય ન હોય તો લગ્ન બાદ ‘આદિવાસીઓની આંતરરાષ્ટ્રીય પંચ-વર્ષિય વિકાસ યોજના’ વિશે જાણવું તદ્દન બંધ કરવું. (નહીતર એકેય પ્રોજેક્ટ પાર નહિ પડે.)

૭. દુનિયાને કામસૂત્રની જેટલી જરૂર છે એટલી જ જરૂર ડોટ.કૉમસૂત્રની પણ છે. (જેને એ સમજી લે છે તેના માટે ૧ + ૧ = ૦ સૂત્ર સાચું સાબિત થાય છે.)
— — —
બીજાં સાત સ્વાદવાળા જોઈએ છે?

(ધ્યાન રહે “પહેલા બચ્ચાં અભી નહિ, દૂસરા તુરંત નહિ, ઔર તીસરા….કભી નહિ હોં !!!)

…તો એ નાનકડી ઘટના કાંઈક આ રીતે મોટો મોડ લે છે…

Google-Reunion Story

મુંબઈથી દિલ્હી આવેલી સેન્ટીમેન્ટલ સુમન તેના દાદાજી પાસે ઘરમાં પીળા પડી ગયેલાં પાનાંની એક જૂની ડાયરી લઇ આવી બેસે છે. દાદા તેમાંથી એક સેપિયા-ટોનવાળો ફોટો કાઢી બતાવે છે. જેમાં એક ઈમેજ એમની છે, ને બીજી વર્ષો પહેલા ભારત-પાકનાં પાર્ટીશન વખતે છુટ્ટા પડી ગયેલા બાળપણનાં દોસ્ત યુસુફની…

દાદા તો ફોટાની આગળ બનેલી ઘટના વર્ણવે છે, પણ સુમન ફોટા પાછળ રહેલી ઘટનામાં ડોકિયું કરવાની કોશિશ કરે છે. દાદાના એ બાળપણની યાદોમાં રહેલાં કેટલાંક કિ-ફેકટર્સને પકડે છે. પાકિસ્તાન, ભાગલાં, લાહોર, પત્થરનું મકાન, પતંગબાજી, મીઠાઈની ચોરી, મસ્તીવાળી સાંજ….
સુમન આવી સોનેરી સ્મૃતિને રિ-એક્ટીવેટ અને સંબંધોને રિ-યુનિયન કરવાનું નક્કી કરે છે. એટલે તેનું દિમાગ દોડાવવા ગૂગલ મહારાજના શરણે જાય છે.

ગૂગલ સર્ચિંગ દ્વારા એ જાણી લે છે કે યુસુફચાચા હજુયે હયાત છે, અને લાહોરમાં એમની એક મીઠાઈની દુકાન છે. “ફઝલ સ્વીટ્સ”
આવી ગૂગલિંગ કર્યા પછી સુમન એ ફઝલ સ્વીટ્સનો નંબર મેળવી ત્યાં ડાયરેક્ટ ડાયલિંગ કરે છે. અને પકડી પાડે છે સફેદ દાઢીવાળા યુસુફચાચાને……પછી ?- થોડાં અરસા પછીનું ફાસ્ટ ફોરવર્ડ દિલ્હીમાં…

…..યુસુફચાચા તેના પૌત્ર સાથે હાથમાં બેગ લઇ દાદાજીના ઘરના દરવાજે ઉભા છે.
એક તરફ યુસુફચાચાનાં મોંમાંથી “હેપ્પી બર્થડે યારાં” !!!! ને પછી હાથમાંથી બર્થડે ગિફ્ટ નીકળે છે, જ્યારે બીજી તરફ સુમન અને દાદાજીની આંખોમાંથી આંસુઓ…

ને બસ એ બધાં જ…બહાર પડી રહેલાં વરસાદ સાથે અંદરથી પણ ભીંજાઈ રહ્યાં છે. છે ને સ્વિટ કરતા પણ ‘સ્વિટેસ્ટી’ ઘટના!!!?!?!?!…

દોસ્તો, ગૂગલ માટે ભલેને આ દોઢ વર્ષ પહેલાની એક બ્રાંડ-સ્ટોરી-એડ હોઈ શકે. પણ આપણા સૌ માટે તો ‘સોલ-સર્ચિંગનો ધક્કો જ રહેવાનું છે.

મીઠાઈક મોરલો:

” જે નોખું >સર્ચે< છે, તે અનોખું <સર્જે > છે.” મુર્તઝાચાર્ય (ઈ.પૂ. ૨૦૦૭).

દુનિયાનાં સૌથી પાવરફૂલ શબ્દોમાંનો એક શબ્દ…

Change of Money To Give...

ગઈકાલે એક સુપર-માર્કેટમાં સુપર્બ ઘટના જોઈ.

ત્યાંના કેશ-કાઉન્ટર પર મારી આગળ એક જુવાનીયો હાથમાં અડધો લિટર દૂધનું પેકેટ લઈને ઉભો હતો. (પીઠ પર ભરાવાતી હેવસેક બેગમાંથી નીકળતી લાંબી ફૂટપટ્ટીથી કદાચ એમ કહી શકું કે એ સ્ટુડન્ટ આર્કીટેક્ટનો હશે.) કેશિયરે ચુપચાપ તેનું પેકેટ સ્કેન કરી બિલનાં સાડા ચાર પાઉન્ડની મૂક માંગણી કરી.

જુવાને તેના ખિસ્સામાંથી એક-એક પાઉન્ડનાં ચાર સિક્કા અને અડધા પાઉન્ડનો એક સિક્કો તેના હાથમાં મુક્યા. પણ ત્યાં જ…
કાઉન્ટરની નજીક સૂટમાં ઉભેલો (મેનેજર લાગતો) એક વ્યક્તિ તેની પાસે આવ્યો અને કેશિયરને બિલ હોલ્ડ કરવા જણાવ્યું. પછી મને કહ્યું કે “માફ કરશો માત્ર ૨-૩ મિનીટ્સ મોડું થશે. તમને વાંધો ન હોય તો……..એમ કહી પેલા જુવાનને બાજુ પર લઇ ગયો.

બે મિનીટ બાદ, એ મેનેજરનાં હાથમાં દૂધનાં બીજાં ત્રણ પેકેટ્સ, બ્રેડ-બટરનું એક મિડીયમ સાઈઝ પેક, અને અડધો કિલો એપલનું પેક લઈને પાછો એ જુવાન પાસે આવ્યો અને કહ્યું:

“મને ખબર છે, મહિનાના આખરી દિવસો છે એટલે પૈસાની ખેંચ હોય એ સામાન્ય બાબત છે. પણ ધ્યાન રહે કે પૈસા કરતા પણ તારા જેવા સ્ટુડન્ટની હેલ્થ વધારે મહત્વની છે. આટલું જરૂરી લાગે તો તેનું પેમેન્ટ પછી કરજે. કોઈ ઉતાવળ નથી. અહીં મારા એકાઉન્ટમાં હું ‘જમા’રાખું છું. જો હજુયે બીજું કાંઈ જોઈતું હોય તો મને બોલ.”

પેલો સ્ટુડન્ટ શું બોલે? જરૂરી થોડું છે કે આવી દરેક નાનકડી ઘટનાઓ ‘બ્રેકિંગ ન્યુઝ’ તરીકે બહાર આવે?

જ્યાં ‘ફાઉન્ડેશન’ વિશે ભણવાનું હોય ત્યાં આવાં જુવાનીયાઓને તેનો ‘પ્રેક્ટિકલ પાઠ’ જોવા મળે ત્યારે તેમના દિમાગથી બનતા પ્રોજેક્ટ્સની આવરદા લાંબી તો ખરી, બહુ ઉંચી પણ થવાની, ખરું ને?

‘પૌષ્ટિક પંચ:

“દુનિયાનાં સૌથી પાવરફૂલ શબ્દોમાંનો એક ‘H E L P’, જે ક્યારેય પણ…કોઈ પણ જગ્યાએ, કોઈ પણ સંજોગોમાં એનકેશ થઇ શકે છે. હાલોપ !!!!!”

(Image Credit: independent.co.uk)

હાઈપર ગરમીમાં સુપર ઠંડીની અસર એટલે?…

Books for Reading

અહીં કેરોમાં લગભગ બધી જ સ્કૂલ્સનું સમર વેકેશન પૂરા ચાર મહિના હોય છે. વળી આખા વર્ષ દરમિયાન શુક્ર અને શનિવારે પાછી હોલીડે અલગ. એમાંય ઈદ, ‘સખ્ખત શિયાળા’ જેવી રજાઓનું મિની વેકેશન અલગ. એટલે અમે વાલીઓ એમની રજાઓની ફિ આપીને આખો વર્ષ ખુશ થતાં હોઈએ છીએ.

વાંચીને તમને સૌને વધુ પસીનો છૂટે એમાં કોઈ નવી નથી. આ તો વર્ષોનો અનુભવ એટલે આદત. પણ એક વાત સારી છે. અહીં કોઈ ‘ટયુશનીયા’ રોગનો વાઈરસ નથી.

સ્કૂલ દરમિયાન સિલેબસ પાકું રહે એટલે કાઠું પણ મજબૂત બનાવી આપવાની ગેરેંટી. છતાંય આપણા દેશી શિક્ષણ સાથે સરખામણી થાય ત્યારે ‘બવ ચ’ લાગી આવે.

આ તો ભલું થાજો અમારા પાડોશીનું કે…સાત કિલોની બૂક્સનું મોટ્ટું બંડલ અમારા ત્યાં ગિફ્ટાયુ છે. (ને બીજો માલ ત્યારે સપ્લાય કરવામાં આવશે જ્યારે આ ‘બૂક્સો’ને કમ્પ્લીટ કરવામાં આવશે.) એટલે અમારા ત્યાં રમઝાન મહિના પહેલા જ ઈદ આવી ગઈ છે.

અને એ સાથે જ મને મારી સ્કૂલની યાદોનું રિ-સાયકલિંગ પણ થઇ ગયું છે. વર્ષો પહેલા વેકેશનનાં પહેલા જ દિવસે આવો દલ્લો મારી મા રીક્ષામાં નાખી લઇ આવતી ને ત્યાંનાં બે મહિનાનું વેકશન આરામથી નીકળી જતું.

ઈતિહાસ રિપીટ થાય છે એનું આ મસ્તમ ઉદાહરણ. અહીં તો પરીકથાઓ અને સાહસકથાઓ પણ પાછી ફરે છે…એક દેશમાંથી બીજાં દેશમાં પહોંચીને. એવા ભૂખ્યા ઘરમાં જ્યાં બૂક આવતી રહેતી હોય છે.

મૌસમી મોરલો:

હાઈપર ગરમીમાં સુપર ઠંડીની અસર એટલે?-

જ્યારે બાળક તેના બંને હાથો આપણા ગળે ભરાવી ગાલ પર બચ્ચી ભરે અને બોલે…”થેંક યુ અબ્બાજાન, તમે અમારા માટે આટલી બધી બૂક્સ લઇ આવ્યા !!!!!!!!!!!”

“….માર એને એક તમાચો……..ઠોકી દે એક લાફો !”

Will You Slap Her?

“….એને એક તમાચો માર……..ઠોકી દે એક લાફો !”

શક્ય છે કે ઉપરનું વાક્ય વાંચીને તમને થાય કે આજે મુર્તઝાભ’ઈ ગરમ થઇ ગયા લાગે છે. કાંઈક બન્યું હશે અને અહીં આવીને ગુસ્સો ઠાલવે છે, ખરું ને?

વેલ! ચોખવટ એ કે હું એકદમ શાંત અને ખુશનુમા છું. મારા બૈરી-છોકરાંવ પણ કંટ્રોલમાં છે. સબ સલામત. પેલો હોટ-શોટ ડાયલોગ તો થોડાં મહિના અગાઉ ઇટાલીના મિલાન શહેરમાં એક સામાજિક પ્રયોગ અર્થે વાપરવામાં આવ્યો. વાત એમ બની કે…

સ્ત્રીઓ પર વધતા જતા ઝુલ્મને અનુલક્ષી ત્યાંની એક મીડિયા કંપનીએ નાનકડો અને માસૂમ પ્રયોગ અજમાવ્યો. ૮-૧૦ વર્ષની વયના કેટલાંક છોકરાંવ પસંદ કર્યા. પૂછવામાં આવ્યું કે “તારું નામ શું?, કેટલાં વર્ષનો?, મોટો થઇ શું બનવા માંગે છે?, શાં માટે એવો બનવા માંગે છે?…..વગેરે !!!!

….ને પછી તેમની પાસે ‘માર્ટિના’ નામની મજાની દેખાવડી નાનકડી બાળકીને ઉભી રાખવામાં આવી ને પૂછ્યું કે “તને આ માર્ટિનામાં શું દેખાય છે? તેનો દેખાવ કેવો છે?, તેનો ગાલ સ્પર્શ કરી કહે જો એ કેવી છે?, એની સામે થોડાં ગાંડા થઇ એને હસાવ જો……વગેરે વગેરે !!!!

ને તે બાદ પેલો ઉપર મુજબનો સવાલ ઠોકાય છે કે…..”હવે એને એક તમાચો માર……..ઠોકી દે એક લાફો !”

ત્યારે…..પેલાં ડેનિસ ધ મેનિસ જેવા મસ્તીખોર ટાબરિયાંવ અચાનક સ્તબ્ધ થઇ જાય છે. ગાલે હાથ ફેરવી શકતા એ જ બાળકો હવે તમાચો મારવાની બાબતે પાછળ ખસી જાય છે, રોકાઈ જાય છે, નિરાશ થઇ જાય છે. ત્યારે આગળ પૂછવામાં આવે છે, ‘કેમ માર્ટિનામાં એવું શું જોયું કે તું એને તમાચો મારવાનું ના કહે છે?’

દોસ્તો, એ સૌ માસૂમોનો સર્વ-સામાન્ય પણ ‘સણસણતો પુખ્ત જવાબ’ આખા વિશ્વ સમાજને એક ‘મસ્ત’ક સંદેશો આપી જાય છે:

” હું શાં માટે મને ગમતી ખૂબસૂરત છોકરીને માર મારું? શું ઈશ્વર ખુશ થશે?, અરે ! એને તો ફૂલનો માર પણ ન મારી શકું. હું આવાં ઝુલ્મનો વિરોધ કરું છું. કેમ કે….હું એક મર્દ છું.”
— — —
મિલાની મોરલો:

“બાળકોની દુનિયામાં સ્ત્રી-પુરુષનો ‘ફર્ક’ આપણે મોટેરાંઓ કરાવીએ છીએ……. કદાચ આ પણ એક મોટો ગુનો છે.”
— — —
તો બોલો દોસ્તો, તમે તમારી ‘વ્હાલી’ને આજે ક્યાં કિસ કરશો?- ગાલ પર કે હોઠ પર?

 

 

‘રોઝી’રોટી’ વાળી એક વાઈરલ ઘટના…

Colorful Roses

ન્યુયોર્કની એક ભરચક સબ-વે ટ્રેઈનમાં એક બાઈ (જે મૂળ ફ્રાંસની છે.) રંગબેરંગી ગુલાબો વેચી રહી છે. એક ખરીદાર તેની પાસે આવી પૂછે છે કે” આ ટોપલામાં કૂલ કેટલાં ગુલાબ છે, અને તું આ એક ગુલાબ કેટલામાં વેચે છે?” –

“૧૪૦ જેટલાં છે. તેને હું એક ૧ ડોલરમાં વેચું છું.” – બાઈ જવાબ આપે છે.

“લે આ મારા ૧૫૦ ડોલર્સ. મને દસના ચેન્જ ન આપીશ. ને હવે આ બધાં જ ગુલાબોને વેચીશ નહિ, પણ ટ્રેઈનમાં રહેલાં ૧૪૦ મુસાફરોને વ્હેંચી દેજે…સાવ મફતમાં !!! એમ સમજજે કે આજે ખુશીનો દિવસ છે. ઓકે? ” – બોલી પેલો અજાણ્યો મુસાફર ભીડમાં ક્યાંક અલોપ થઇ જાય છે.

હવે એક તરફ ગુલાબ વેચતી આ બાઈના હાથમાં ડોલર્સ આવ્યા છે. બીજી તરફ આંખોમાં ખુશીના મૂલ્યવાન આંસુઓ ટપકી રહ્યા છે. ને મોં માંથી નાનકડી બૂમ પડી રહી છે. “લઇ લો આ ગુલાબો હવે…..સાવ મફત !!!” – ને ત્રીજી તરફ ત્યાં હાજર રહેલાં મુસાફરોનાં ચહેરાઓ પર હાસ્ય ફરી વળ્યું છે.

‘રોઝ’ જેવી અનેક વસ્તુઓ દ્વારા ચંદ સેકન્ડ્સમાં આવી ‘રોજી’ વાળી સેંકડો ઘટનાઓ દુનિયામાં લાખો લોકોની વચ્ચે ‘રોજ’ ક્યાંકને ક્યાંક બનતી જ રહેતી હશે. કેમ કે ‘હેપીનેસ’ છે જ એવું સુગંધીદાર કે તેની વાઈરલ અસર ફેલાતી રહે છે ! ખરું ને? –

તો દોસ્તો, હવે બોલો ‘રોઝી’રોટી’ યુક્ત આવી કોઈક ઘટના આજે તમને પણ ખુશી નામના વાઈરસ સાથે ફેલાવવી ગમશે?

વિદેશી ભાષામાંય દેશી ક્રિયેટીવીટીનું નામ એટલે ‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’…

 

Project Akshar

“કોણ કહે છે કે મને અંગ્રેજી બોલતા નથી આવડતું?- આ જુવો ‘ઈંગ્લીસ’ હું કેવું ‘કિલીયર’ બોલી શકું છું !”

આવું વાક્ય આત્મવિશ્વાસ સાથે ઇંગ્લિશ ન બોલી શકનારા ઘણાંઆઆઆઆઆઆ લોકો મળી આવશે. પણ મૂળમાં શબ્દ-ભંડોળની કમીને લીધે આવું ‘સ્પીકવું’ વધુ ભાગના લોકોની બેઝિક સમસ્યા બની જાય છે.

આ પ્રોબ્લેમમાં તક જોઈ દુબઈની એક ભારતીય સામાજિક સંસ્થા સ્માર્ટલાઈફ ફાઉન્ડેશને મસ્ત મજાનો તોડ શોધી કાઢ્યો છે. જેની પાછલાં કેટલાંક દિવસથી આખા વર્લ્ડના મીડિયામાં ‘સાવ મફતના ભાવે’ ચર્ચા થઇ રહી છે, સિમ્પલી, ફ્રિ પ્રોમોશન યુ સી !!!

દુબઈમાં રહેતાં સેંકડો (ખાસ કરીને ભારતીય) કારીગરો, ગીરમિટયા, મજૂરવર્ગનું અપ-લિફ્ટમેન્ટ કરવા માટે આ સ્માર્ટલાઈફ સંસ્થાએ રોજીંદા જીવનમાં વપરાતાં એવા ‘ફ્રિક્વન્ટલી યૂઝડ’ શબ્દોનો ‘લોટ’ ભેગો કર્યો, જેમાં નાખ્યું ગ્રાફિક-ડિઝાઈનનું મોંણ અને તૈય્યાર કરી પૂરણપોળી જેવી સીધી-સરળ અને સ્વિટ અંગ્રજી ભાષાની દેશી ઓળખ. (આ ફોટો-ઈમેજને જરા ‘ઝૂમ કરકે દેખો’.)

‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’ તરીકે ઓળખાયેલા આ મિશનને મજૂરવર્ગનો એવો રાપ્ચિક રિસ્પોન્સ મળ્યો છે કે લર્નિંગ બ્લ્યુ-કોલર્સ કારીગરો હવે…જોબ માટે પ્રમોશન સાથે ઉંચો પગાર મેળવવા વ્હાઈટ-કોલર્સમાં ટ્રાન્સફોર્મ થઇ રહ્યા છે. કેમ કે…પહેલા તેમને ‘અંગ્રેજી કા અભાવ’ ફેકટર જ આડે આવતો હતો. (ક્યાં બાતાંઆ કર રએલાએ ભીડુ !?!?!)

સ્માર્ટ-લાઈફના આ મિશનમાં હવે તો દુબઈની ગવર્ન્મેન્ટ-મ્યુનિસિપાલિટી, સેમી-NGOs, દુબઈ બેઝ્ડ અમેરિકન કંપનીઓ-સંસ્થાઓનો પણ સુપર સહકાર મળી રહ્યો છે. વિદેશી ભાષામાંય દેશી ક્રિયેટીવીટીનું નામ એટલે ‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’. બોલો હવે, આવાં ‘એડ્યુકેટેડ મિશનમાં પહેલા તન-મન મળે પછી…..ધન બાકાત રહે ખરું? એ તો આવવાનું જ.

દોસ્તો, આપણા જ દેશના ‘મેક ઇન ઇન્ડિયા’ અભિયાનને ધક્કો મારવા આવા આઈડિયા દ્વારા “શીખે અને શીખવે ભારત” પ્રોજેક્ટ શરુ કરી શકાય, ખરું ને? છે કોઈ શૈક્ષણિક સંસ્થા કે વ્યક્તિ જે તેને ‘તક-ઓફ’ કરી શકે?

મિશન મોરલો:

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime.” – સ્માર્ટલાઈફનો મંત્ર.

“જા તું બરબાદ થા…..”

વોરેન બફેટ સાહેબની પાસે વર્ષો પહેલા એક નવા નિશાળિયા જેવો શેર બ્રોકર આવ્યો: “સાહેબ, શેર માર્કેટમાં સફળ થવાની ચાવી આપો.”

“જા તું બરબાદ થા.” – વોરેન સાહેબે બફાટ માર્યો.

અને થયું પણ એવું જ…થોડાં મહિનાઓની સફળતાનું મધ ચાખ્યા પછી એ નવા સાહસિકને કરિયાતું જેવી જબ્બરદસ્ત કડવી નિષ્ફળતા મળી, એ પાયમાલ થયો, એનું નખ્ખોદ ગયું અને બરબાદ થયો.

વળી થોડાં વર્ષ પછી એ જુવાન ફરી બફેટ સાહેબ પાસે ગુલદસ્તો લઇ પાછો આવ્યો. હવે એના હાથમાં હતી, ઘડાયેલી માલેતુજારી, કડકડતી નોટો વાળી ક્રિસ્પી સફળતા. કેમ કે એને અપાયેલા શાપમાં વરદાન મળ્યું હતું.
— — —
અને એટલે જ આજે હું પણ એ સૌ દસમા અને બારમાધારી યુદ્ધવીરોને એવા શાપિત વરદાન આપું છું. “જાવ દોસ્તો, સફળતા ભલે ના મળે, એક વાર ઈજ્જતથી બરબાદ થવાની પણ તૈયારી રાખજો.”

આવું જો મેં આજથી ૨૦ વર્ષ અગાઉ લખ્યું હોત તો મને મારા કુટુંબીજનોનાં માછલાં સહન કરવાનો વારો આવ્યો હોત. પણ એ બાબતે હું એટલો નસીબદાર કે મને ક્યારેય એવો ટોણો સહન કરવો પડ્યો નથી. સિમ્પલી, આજે ઈન્ફો-એજમાં કન્ટેનર્સ ભરાઈ શકે એટલી તકોની ભરમાર છે. તમે સફળ થાવ કે ન થાવ, તમારી સામે દરરોજ નવી નવી તકો એનો રસથાળ લઈને આવે છે.

જો દિમાગ સલામત, દિલ સાબૂત અને હાથ-પગ મજબૂત હોય તો કોઈના બાપા કે બા ની તાકાત નથી કે તમને ‘પરાણે’ પાસ કરાવી શકે. આખું વર્ષ બા’રે ચારી ખાધું હોય તો બરબાદ થવાની હામ રાખજો. અને જો કશુંયે દિમાગથી ના વાંચ્યું હોય છતાં મેદાન મારવાનો જબ્બર જોમ હોય તો સક્સેસ…સેક્સની જેમ તમારી આગળ-પાછળ છવાયેલી જ રહશે.

આખું ફેમિલી, દોસ્તો, સોસાયટી તમારી વિરુદ્ધ ભલેને હોય, પણ જો તમે તમારી સાથે હશો તો બેધડક ટેસ્ટ નહિ, પણ કોન્ટેસ્ટમાં શામેલ થઇ શકશો…લાલા !!! ધ્યાન રહે જે જવાબ આપવો હોય એ….બસ તે લાજવાબ હોય.

” બેસ્ટ ઓફ ‘લખ’ !!!

તો સમજવું કે આપણે ‘નારી દિવસ’ દરરોજ ઉજવવા લાયક ‘નર’ છીએ…

વય કોઈપણ હોય….

=> જો આપણે મા ના ખોળામાં હજુયે બેધડક માથું મૂકી સુઈ શકતા હોઈએ…

=> જો બેનનાં કપાળે બેખૌફ ચુમ્મી આપી શકતા હોઈએ …

=> જો પત્નીની કમરમાં (એ પણ બાળકોની હાજરીમાં) બેશર્મ બની હાથ ભેરવી, ગાલે પપ્પી ભરી ‘ચાલ જલ્દી મળીયે’ કહી કામ પર જઈ શકતા હોઈએ …

=> જો દિકરીના ખભા પર હાથ મૂકી બિન્દાસ્ત ‘વોક સાથે ટોક’ કરવા જઈ શકીએ …

=> કે પછી ગર્લ-ફ્રેન્ડની હથેળી પકડી તેની હોઠવાળી વાત સમજી શકતા હોઈએ …

તો સમજવું કે….આપણે ‘નારી દિવસ’ દરરોજ ઉજવવા લાયક ‘નર’ છીએ.

(- મુર્તઝાચાર્યનાં મૂક સંદેશામાંથી.)

તમને આપવું ગમે કે…લેવું?

Joy Of Giving

.

અમેરિકાના મશહૂર ચેઈન સ્ટોર જે.સી.પેનીમાં બસ હજુ થોડાં દિવસો પહેલા જ એક મસ્ત મજાની એક ઘટના બને છે…

તેનો માર્કેટિંગ સ્ટાફ સ્ટોરમાં ખરીદી માટે આવતા કેટલાંક કસ્ટમર્સને સર્વે કરવા સવાલ કરે છે: “તમને આપવું ગમે કે…લેવું?”– (ટૂંકમાં, તમે દેના બેંક કે…લેણા બેંક?)

લગભગ બધાં જ જવાબ આપે છે કે: “અમને આપવું ગમે.” – બસ!!! આ સાંભળી તેનો મેનેજર એવાં કેટલાંક ‘ઉત્સાહી આપકો’ને એક ઓફર આપે છે.

“જાવ, આ સ્ટોરનાં કોઈ ડીપાર્ટમેન્ટમાં જઈ એક અજાણ્યા બીજા કસ્ટમરને પસંદ કરો અને એમને જઈને કહો કે તમને આ સ્ટોરમાંથી જે કાંઈ પણ લેવું હોય તે લઇ લ્યો. અમારા તરફથી તમને એ ક્રિસમસ ગિફ્ટ. બોલો કરી શકશો?”

શરૂઆતમાં ભાવુક થયેલાં આપકોને વાત તો માનવામાં ન આવી પણ ઈજ્જત સાચવવા ‘આપનાર હોવાનું’ એક સર્ટીફિકેટ બતાવવાનો સાચેસાચ સમય આવી ગયો હતો અને કસોટી સામે હતી.

પછી શું? એ લોકો તો દોડ્યા અને સાવ અજાણ્યા લોકોને પકડી તેમની કોઈપણ ખરીદીનું બિલ પોતાને નામે કરી નાખવાની સેવા કરી બતાવી. જેમાં…

=> એક નાનકડું બાળક તેનું મનભાવન રમકડું મેળવે છે…

=> એક યુવાન જે તેની સગાઇની વીંટી લેવા આવ્યો છે ત્યારે કોઈક અજાણ્યા તરફથી જ તેને કિમતી વીંટી ભેંટ મળે છે…

=> એક પ્રૌઢને તેનાં જરૂરી હોમ એપ્લાયન્સ ગિફ્ટ મળે છે….

=> એક વૃદ્ધાને તેનું મનપસંદ સ્વેટર મળે છે…

જ્યાં એક તરફ….મારું….મારું…બસ મારું ની મારામારી ચાલે છે ત્યારે, બીજી તરફ ‘તારું…તમને…તમારા માટે’ની પણ ઘટનાઓ સંબંધોની આવી અનોખી બેલેન્સશિટ બનાવે છે.
———————————————————–
દોસ્તો, શક્ય છે કે આવું આપણે પણ કરી શકીએ છે…કોઈપણ મોલમાં, સુપર-સ્ટોરમાં..કોઈક એવી વ્યક્તિ માટે જ માત્ર ‘વિન્ડો શોપિંગ’ જ કરી આનંદ મેળવે છે.
આપણે પણ ‘શાંતા’ બની કોઈક અજાણ્યા માણસને ‘ક્લોઝ’ કરી આનંદ આપી શકીએ છે, ખરું ને? –
‪#‎merrychristmas‬ ‪#‎Happyholidays‬

બની શકે તો આ ‘Give’ કોન્સેપ્ટને અહીં વધુ શેર કરશો. અને પછી આ ઘટનાનો વિડીયો જોવો હોય તો…:

શું તમે પીઓ છો…., આ ગટરનો સૂપ????

 

Soup of Gutter
તમને ખબર છે?

આપણા ઘરની અંદર દરરોજ સવારે એક રેસ્ટોરન્ટ-કૉફીહાઉસ ખોલવામાં આવે છે. જેમાં ચાહ કે કૉફી પીતા પહેલા સાવ મફ્ફત…એક ગરમાગરમ સૂપનો પ્યાલો પીરસાય છે.

જેને ‘જેહાદ, ધર્માંતરણ, બળાત્કાર, ટાંટિયા-ખેંચ, ખૂના-મરકી, લૂંટફાટ…જેવાં દેશનાં (વધારે)-વિદેશનાં(થોડાં ઓછાં) મરી મસાલા અને તેજાનાથી રસપ્રચુર બનાવાય છે. જેથી પીનારને પણ કાં તો કહેવાનું મન થઇ જાય કે ‘વાહ ! મજ્જા આવી ગઈ હો’ કે પછી ‘આહ ! મૂડ અને દિવસ બંને બગાડી નાખ્યો આ મફતિયા સૂપે…થૂંઉઉ!!!’

પહેલા આંખોથી કાનમાં પછી મગજમાં ને પછી સીધી દિલ-દિમાગ પર અકસીર અસર કરતા આ સૂપને પીવા લોકો એટલી બધી તો પડાપડી કરે છે કે નાં પૂછો વાત !!!

શોધનારે પણ જુઓને તેને પીધા વિના સાલું કમાલનું દિમાગ દોડાવ્યું છે…એવું ટેસ્ટી કે…નાસ્તો, બાથરૂમ, બૈરી-બચ્ચાં બા-બાપુ સાથે વાતચીત…અરે બિઝનેસ પણ બે ઘડી ભૂલી જવાય છે…..બોલો!!!!!

આવાં મફતિયા સૂપની અસરથી તારણ એવું આવ્યું છે કે..તે સૂપ માણસને પશુ બનાવવામાં મદદ કરાવે છે…..વાઉ !!! કેવું મેજિકલ સૂપ કેહવાય ને??!!!

જો ભ’ઈ એક માર્કેટર તરીકે મેં તો માત્ર થોડું ચાખીને આ સૂપનું બ્રાંડ નેમ આપ્યું છે: —-> ‘ગટરનો સૂપ.’

હવે તમને જો એની ‘અંદરની અસર’ લાગી જ હોય તો પ્લિઝ…..એટલીસ્ટ ‘નામાંતરણ’ ન કરતા..આજ નામ રે’વા દેજો. બાકી એની અસર બવ ભારે છે હોં!!