નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Tag Archives: અચિવમેન્ટ

કેશ-કીર્તન કલાકાર: નાસિર સુબ્હાની

streets-barber (image Credit: Quartz Media)

નાસિર સુબ્હાની: ૨૮ વર્ષનો આ ‘ટેટુ શોખીન છોકરો થોડાં જ વર્ષ અગાઉ ઈરાકથી ઇમિગ્રન્ટ બની ઓસ્ટ્રેલિયામાં આવ્યો. તેનો દેશ છૂટ્યો, દોસ્તો છૂટ્યા, યાદો-ફરિયાદો છૂટી. પણ એક બાબત કેમે કરીને ન છૂટી. અને તે હતી તેનામાં રહેલી ઈન્સાનિયત.

દુઃખ જ દર્દની દવા બને છે, એનું ભાન તેને ત્યારે થયું જ્યારે મેલબોર્નની ગલીઓમાં તેને ઘણાં દિવસો સુધી ભટકવું પડ્યું…ઘર વિના, ખોરાક વિના. એટલે ફૂટપાથી ભૂખી ઝિંદગીએ તેને લાઈફના ઘણાં ઊંડા પાઠ ભણાવી દીધા.

ત્યારે એક દિવસે એક માણસ મૂફલિસી હાલતમાં, વધી ગયેલાં માથાના અને દાઢીના લાંબા વાળ લઈને પાસે આવી ઉભો રહ્યો. અને નાસિરને કહેવા લાગ્યો: “દોસ્ત, ડ્રગ્સના બંધનથી મુક્ત થવાને આજે એક મહિનો થયો છે. અને મારી પાસે પૈસા નથી. તું મને મારા વધી પડેલા લાંબા વાળ કાપી આપીશ?

અને બસ, નાસિરને કિક મળી, હજ્જામી કામ શરુ કરવાનો ધક્કો મળ્યો. અસ્ત્રો, વસ્ત્રો, કાતર લઇ શરુ કર્યું હજામનું કામ કરવાનો ધંધો મળ્યો. એવાં દરેક ફૂટપાઠી દોસ્તોને સાવ મફતમાં ‘મેક-ઓવર’ કરી આપવાનું કામ મળ્યું.

જ્યારે મનગમતું કામ ખૂટે નહિ એટલું મળતું જાય ત્યારે પેટનો ખાડો પણ પૂરવાની જવાબદારી એ કામ ખુદ પોતાના હાથમાં લઇ લે તો રોટી, કપડાં ઔર મકાનનું સોલ્યુશન આપોઆપ સામે આવી જાય છે.

આજે બે પાંદડે વધી ગયેલો ‘કેશ-કીર્તન’ કરતો નાસિર સુબ્હાની મેલબોર્નની કોઈક ગલીમાં હજુયે હોમ-લેસ લોકોને મફતમાં જ વાળંદી કામ આનંદી બનીને માનવતાનું માર્કેટિંગ કરતો જોવા મળી શકે છે.

દુનિયામાં આવાં નાસિર અઢળક હશે. જેમની ઈન્સાનિયત હજુયે મગજથી નહિ, પણ વાળથી ટકી રહી છે. સલામ છે એ સૌ સ્ટ્રીટ-સુખીઓને!

“દુ:ખીના દુ:ખની વાતો સુખી ના સમજી શકે,
સુખી જો સમજે પૂરું તો દુઃખ ના વિશ્વમાં ટકે”

(Image Credit: Quartz Media)

Advertisements

‘આફત વખતે આવું પણ કરી શકાય!’….

Glory of Achievement- Reward By Ellen De'generas

(Photo Credit: Ellen De’Generas Show)

.

સુખનો પાસવર્ડ – Aashu Patel 13/11/16- મુંબઈ સમાચાર

આફત આવી પડે ત્યારે મોટા ભાગના માણસો ડઘાઈ જતા હોય છે. કોઈ બીજા પર આફત આવી પડે ત્યારે ઘણા માણસો સ્વસ્થ રહીને સેલ્ફી લેતા જોવા મળતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત આવી પડે ત્યારે ભલભલા માણસો હેબતાઈ જતા હોય છે.

ઘણા માણસો તો કુદરતી આફત વખતે સાવ પડી ભાંગતા હોય છે, પણ કેટલાક માણસો આફત વખતે ભાંગી પડવાને બદલે ટકી રહેવાનો રસ્તો શોધી લેતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત ત્રાટકી હોય ત્યારે તેની વીડિયો ક્લિપ બનાવવાની સ્વસ્થતા કોઈ જાળવી શકે?

આવું અમેરિકામાં બન્યું છે. બે યુવતીઓએ એવું કરી બતાવ્યું છે અને તેમની એ વીડિયો ક્લિપને કારણે તે બન્નેને આફતમાંથી બહાર આવવા માટે ચોતરફથી મદદ મળી ગઈ.

ઈજિપ્તવાસી મિત્ર મુર્તઝા પટેલે આ કોલમ માટે આ રસપ્રદ કિસ્સો મોકલાવ્યો એ વાચકો સામે મૂકું છું.

* * *

અમેરિકાના લુસિયાના રાજ્યનું ન્યુ ઓર્લિયન્સ શહેર.

બીજાં રાજ્યો કરતા વાવાઝોડા-હરિકેનના હુમલા આ શહેર પર થોડાંક વધારે જોર બતાવે છે. એમાંય ખાસ કરીને સુપર-પાવર કેટરિનાએ તો આ શહેર પર મોટો વિનાશ વેર્યો હતો. થોડાક મહિનાઓ પહેલા પણ ફરી એક વાર હરિકેને આ શહેરમાં કાળો કેર વર્તાવ્યો હતો. લાખો લોકો તેની અસર હેઠળ આવ્યા.

જેમણે ઘરબાર-સામાન સાથે સ્વજનો પણ ગુમાવેલા એવા, ન્યુ ઓર્લિયન્સના લોકો હવે કુદરત સામે બાથ ભીડવાની હિંમત કેળવી રહ્યા છે. તેનું તાજેતરમાં બનેલું એક મજાનું ઉદાહરણ જાણવા જેવું છે.

વર્ષોથી ન્યુ ઓર્લિયન્સમાં જ રહેતી જોનેટા બેનેટ અને નતાલી થોમસ પણ લાખો નાગરિકોમાંથી બે એવી બહેનો છે જેને પણ કેટરિના હરિકેને બે વાર પજવી છે. પહેલી વાર તો સમજ્યા કે બીજાની જેમ ઘરવખરીની સાથેસાથે આંસુઓ પણ વહેવડાવવા પડ્યા.

પણ થોડાં અરસા પહેલા ફરીવાર કુદરતે બીજી વાર અતિવૃષ્ટિનો કેર વર્તાવ્યો ત્યારે આ બહેનોનું ઘર આખું પાણીમાં વહેવા લાગ્યું. હજારો ડોલર્સની ઘરવખરી તેમની નજરની સામે સેકંડ્સમાં ધોવાઈ ગઇ. બંને બહેનો પાસે એક-બીજાંનું મોં વકાસી રહેવા સિવાય બીજો કોઈ ચારો પણ ક્યાં હતો?

પણ આ વખતે બંને મહિલાઓએ નક્કી કર્યું કે… ‘કઈ પણ થાય, અમે ઘરવખરી સાથે અમારી આંખોમાંથી આંસુ નહીં વહેવા દઈએ.’

એટલે બેમાંથી એકે તેનો મોબાઈલ ઉપાડ્યો અને ચાલુ કર્યું ટ્વીટ નામની વીડિયો એપ્લિકેશન પર તેનું વીડિયો રેકોર્ડિંગ. ત્યારે બીજીએ જાણે રિપોર્ટિંગ કરતી હોય એમ બોલવા માંડ્યું:

” અમારી ઉપર અત્યારે પડી રહેલી કુદરતી આફત ટકી રહેવા માટે સામે બે પસંદગી છે: કયાં તો અમે હાર માનીને, નિરાશ થઈને રડતાં રડતાં તમને અમારી પરિસ્થિતિનો ક્યાસ આપીએ અથવા તો આ જ પરિસ્થિતિને સાવ હળવે હૈયે લઇ, હસતા મનથી મુકાબલો કરી તમારા સૌની સાથે અમારું દુ:ખ પણ વહેંચી લઈએ.

અમને ખબર છે કે સુખી રહેવા માટે હસતા રહેવું જ જરૂરી છે એટલે અમે બીજી પસંદગી કરી છે. અને આ વીડિયો જ એ વાતનો પુરાવો છે. તો જોનાર દરેકને વિનંતી કે અમે બંને બહેનો આ દુ:ખને સુખમાં ટ્રાન્સફોર્મ કરી શકીએ એવી અમને હિંમત મળે એવી પ્રાર્થના કરશો.”

બસ પછી શું?- વીડિયો બન્યો વાઈરલ. અને મીડિયાને મળ્યો મોટીવેશનલ મસાલો. એ પણ ખિલખિલાટ હાસ્યના બોનસ સાથે.

હજારો-હજારો લોકોએ જોનેટા અને નતાલીની નાનકડી વીડિયો ક્લિપ જોઈ, શેર કરી. પેલું વાવાઝોડું તો ઊડીને ગાયબ થયું. પણ વાઈરલ બનેલી આ બહેનોની ક્લિપની અસર ત્યાંના કાંઈ કેટલાંય લોકોને અસર કરી ગઇ. ધોવાયેલાં ડોલર્સ, ઘરવખરી ફરી પાછાં આવી ગયા. ગિફ્ટ રૂપે!

સદાય હસતી-હસાવતી રહેતી અમેરિકાની પ્રખ્યાત ટોક-શો હોસ્ટ એલન ડિ’જનરસે આ બંને બહેનોને પોતાના પ્રોગ્રામમાં બોલાવી એક લાખ ડોલર્સનો ચેક ગિફ્ટ કર્યો. એટલું જ કહીને કે તમારું કુદરતી હાસ્ય આવું જ ખુશીઓ ભરેલું રાખજો. તેને કુદરતી આફત સામે ધોવાઇ ન જવા દેશો.

આ બંને બહેનોને ક્યાં ખબર હતી કે તેમની એક (દુ:ખ છુપાવેલા આંસુઓની) નાનકડી વીડિયો ક્લિપ સુખનો આટલો મોટો પાસવર્ડ ખોલી આપશે!

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે….

life-saving-movies

“અપની મરઝીસે કહાં અપની સફરકે હમ હૈ,
રુખ હવાઓં કા જીધર કા હૈ, ઉધરકે હમ હૈ!”
– નિદા ફાઝલી

•••> ઝિંદાદિલી શીખવતી ફિલ્મ ‘આનંદ’ આવી ‘તી….ને સૌના દિલો પર “આહ !” કરાવીને ચાલી ગઈ.

•••> સ્વ-એહસાસ કરાવતી ફિલ્મ ‘જબ વિ મેટ’ આવી…ને સૌના મોંમાં “મૈ અપની સબસે ફેવરિટ” બોલાવીને ચાલી ગઈ.

•••> ખુલ્લા-દિલી દાખવતી ફિલ્મ ‘ઝિંદગી ના મિલેગી…દોબારા’ આવી…ને “અપને અંદર રહે અંતરાત્મા કો જગાઓ”નું ટીકલ કરીને ચાલી ગઈ.

•••> શ્રેષ્ઠત્તમ બનવાનું શીખવતી ફિલ્મ ‘૩ ઇડીયટ્સ’ આવી…અને “એકસેલન્સી”ની આંગળી ચીંધીને ચાલી ગઈ.

•••> આઝાદી અને નિજાનંદ કેળવતી ફિલ્મ ‘ક્વીન’ આવી…અને “બિન્દાસ્ત બનો” નો બોધ આપીને ચાલી ગઈ.

•••> અને…હવે પ્યારી, વહાલી, લાડલી લાઈફ જેવાં લેસન્સ શીખવતી ‘ડીયર ઝિંદગી’ આવી છે….અને એ ય “વાઉં સુપર્બ !” જેવાં મજેદાર મોરલ્સ આપીને ચાલી જશે.

આપણે સૌ કાં તો એવી હજુ અનેક ફિલ્મ્સ જોઈશું, જાણીશું, માણીશું, વાંચીશું કે સાંભળીશું. અને છેલ્લે પાછા ‘કોમ્પ્રોમાઈઝ’ની પોઝિશનમાં આવી જાશું.

અમિતાભ, અભય, અક્ષય કે આલિયા આવે…આપણી લાઈફ તો એવી ફિલ્મ્સમાંથી નીકળતાં ૨-૩ કલાકના સોડા-વોટર જેવાં જોશમાં છબછબિયાં મારી નીકળી જશે અને

એક દિવસે….આપણે ય આપણી ફિલ્મ ઉતારી ‘ચાઈલા જાશું’. ને કોઈક એવી ક્ષણે આપણા શરીરની ૩૬૦ દિશાઓમાંથી છેલ્લે એક જ અવાજ આવશે:

“શું લાઈફ જીવ્યા?”

મિની-મેગા મોરલો:

ઝિરોથી શરુ થઇ પાછા ઝિરો બનવાની ઘટના એટલે ઝિંદગી.” – મુર્તઝાચાર્ય

(ફોટો ક્રેડિટ: TheBetterIndia.com)

દિમાગની નસબંધી કરનારા આ છે નજરબંધી કલાકારો…..!!!

The Clairvoyants

.
બે અઠવાડિયા અગાઉ તમામ થયેલાં ‘અમેરિકા’ઝ ગોટ ટેલેન્ટ શોઝની’ ફાઈનલમાં બીજાં નંબરે આવેલાં આ બેઉ જણા ટોમી ટેન અને તેની પાર્ટનારી મિસ. એમિલી વોન’તાસ ઇલ્યુઝન-ખેલમાં ‘બવ ભારે’ જોડી તરીકે પંકાઈ આવી છે.

ઇલ્યુઝન (નજરબંધી)ની સુપર ટ્રિક્સ દ્વારા પહેલા યુરોપને ઘેલું બનાવ્યું, ને હવે અમેરિકાના એ ટેલેન્ટ-શોમાં તેમના નજરબંધીના અધધધભૂત પ્રયોગો દ્વારા જોનારાં દિમાગની નસબંધી કરી રહ્યાં છે.

પહેલા હું ક્લાસિક જાદુગર ડેવિડ કોપરફિલ્ડને મહાન ઇલ્યુઝનિસ્ટ માનતો ‘તો. પણ હવે આ બંનેની ઘણી ટ્રિક્સ જોયા બાદ તેમને સુપર-ફેન્ટાસ્ટિક માનું છું.

ઓફકોર્સ દરેક જાદુની પાછળ સાયન્સ-મેથ્સના મિશ્રણની અથાગ પ્રેક્ટિસ કામ કરે છે. પણ આપણા મનમાં ચાલી રહેલાં (અને ચુકેલાં) વિચારો, નંબર્સ, સંખ્યા, ઘટના, વસ્તુ જેવી અખૂટ માહિતીઓ આ બેઉ કઈ રીતે જાણી શકે એ ‘સોચને કા વિષય બન્યા હૈ’.

એમની સાડા-સાતસો જેટલી કરામતોને જોઇને મારી તો શું કોઈનીયે આંખોના પોપચાં ઢીલ્લ્લા થઇ શકે છે. લ્યો આપું એક નસખેંચું ઉદાહરણ…

એમિલી સ્ટેજ પર બેસી આંખો પર કાળી પટ્ટી પહેરી હિંચકે ઝૂલે છે. તેનો પાર્ટનર ટોમી કોઈપણ પ્રેક્ષક પાસે જાય.(એ પ્રેક્ષક પણ પાકે પાયે કોઈક અજાણ્યો જ હોય). પછી તેની પાકીટ તેના હાથે ખોલાવે અને અંદર શું શું છે એ જોવાની કોશિશ કરે.

એ દરમિયાન ટોમી તો કશુંયે બોલે નહિ. પણ ત્યાં દૂર બેસેલી એમિલી પેલા અજાણ્યા માણસે શું ખોલ્યું છે?, એમાંથી તેણે શું કાઢ્યું છે? તેનો રંગ-રૂપ-સાઈઝ, કવોન્ટિટી શું છે? તેની પર શું શું લખ્યું છે? કઈ રીતે લખ્યું છે?…..એ જાણે બધું જ જોઈ શકે એમ ધીમેધીમે બોલવા માંડે.

ત્યારે હાજર સૌને ખબર પડે કે…એમિલી નામની આ એક્સ-રે મશીન બાઈએ પેલા પ્રેક્ષકભ’ઈની પાકીટમાંથી કોઈક અનેરી ડિઝાઈનવાળા ક્રેડિટ-કાર્ડના એ માલિકનું નામ, કાર્ડ-નંબર, તેની એક્સપાયરી ડેટ અને ઓહ ! એમાં બેલેન્સ કેટલું છે એ પણ આસાનીથી કહી બતાવે.- બોલો, આવું કર્યા બાદ ધડાધડ તાળીઓ ના પડે તો બીજું થાય પણ શું?-

હવે તમને સવાલ થાય કે કદાચ એમિલીનો એ પાર્ટનર કોઈક સિક્રેટ-કોડ દ્વારા સ્ટેજ પર બધું ટ્રાન્સફર કરતો હશે??!?! – પણ આવી શંકા આવે એ પહેલા ટોમીબાપુ એવો પુરાવો બતાવે કે સમાધાન પહેલા જ શંકા તેલ લેવા ચાલી જાય. તો લ્યો બાપુ, બીજું દાંત-દબાવ ઉદાહરણ આપું…

પેલો ટોમી એક દળદાર ડિક્શનેરી લઇને કોઈપણ અજાણ્યા પાસે જાય. અને કહે કે… “બકા, તું જાતે કોઈ પણ પાનું ખોલ. અને એમાં રહેલો સૌથી લાંબો શબ્દ કાઢીને મનમાં યાદ રાખી લે.”

પછી એક તરફ ટોમી એક કાગળ-પેન હાથમાં લે. અને પેલાએ જે શબ્દ ધાર્યો હોય એ કાગળમાં લખવા માંડે. પેલો શબ્દ બોલે પણ ટોમી તો કાગળ પર નંબર લખી બતાવે. એટલે બધાંયને થાય કે ટોમીયાએ લોચો માર્યો.

પછી એ નાટકીય અંદાજે બોલે “ઓહ સોરી હોં ! આપડી ભૂલ થઇ લાગે છે.” એમ કહી સાચો જવાબ જાણવા એમિલી તરફ ડોકું ઘુમાવે. ને ત્યાંતો એમિલી આખેઆખો શબ્દ લખીને બેસી રહી હોય.

પછી એમિલી એ કાગળ બધાંને બતાવે. પેલો શબ્દ આપનાર પેક્ષક ગાંડો થાય એનો વાંધો નથી. એ ક્ષણે ટોમી તેનું પોત પ્રકાશે. અને જણાવે કે “હુંયે ખોટો નથી ભૈલા! મેં જે સંખ્યાત્મક કોડ લખ્યો છે, તે ડિક્શનેરીમાં આવેલા તે ધારેલા શબ્દનો પાનાં નંબર અને શબ્દની મૂળ જગ્યાનું સ્થાનાંક છે.” –

બોલો, તમેય દાંતે આંગળી ભરાવી ને? – અત્યારે લાખો લોકો પણએવુંજ કરી રહ્યાં છે. એમને સવાલ થઇ રહ્યો છે. :

‘હાળું, બંને આવી નજરબંધી કરે છે કઈ રીતે? એટલે જ કહું છું કે કપલનો ફોટો કપલ ઓફ સેકન્ડ્સ માટે ધ્યાનથી જોશો.

હવે તમે સૌ કદાચ એમની ટ્રિક્સનું સર્ચિંગ કરશો જ એવું હુંયે એડવાન્સમાં જણાવી શકું છું.

પણ મને હવે શંકા થાય છે કે ટિકી-ટિકીને જોતા આ બંનેના ફોટોને આપણે ‘એન્જોયા’ કરશું અને કદાચ આપણા મનની અંદર અને ‘અન્ડર’ રહેલું બધ્ધુંયે જાણી લેશે તો?!?!?! પછી આપડે કોહને મોઢું બતાઈશું લ્યા હેં ! 😛

(Image Credit: agt.wikia.com.)

પૂત્ર-પૂત્રીને પરીક્ષા માટેનો પત્ર…

Letter Writing

“પ્યારા બચ્ચા,

અત્યાર સુધી જે રીતે તું પરીક્ષા આપતો આવ્યો છે, બસ એજ રીતે આ વખતે પણ આપજે. હા, ફર્ક માત્ર એટલો જ છે કે દર વરશે તું તારી સ્કૂલમાં બેસીને આપે છે અને આ વખતે તારે બીજી સ્કૂલમાં બેસવું પડશે.

દિલમાં કોઈ પ્રકારનો ડર ન રાખીશ. જવાબ ન સૂઝે ત્યારે એટલિસ્ટ ૨-૩ મિનીટ્સ શાંતિથી બેસી રહેજે અને પછી ચિત્ત પર નાનકડો ટકોરો મારી લખવાની શરૂઆત કરજે. છતાંય ન લખાય તો એક ડોક્ટરની અદાથી ‘નેક્સ્ટ’ બોલી બીજાં સવાલ પર ફોકસ કરજે.

પાસ થવું જરૂરી છે, પણ નાપાસ બી થઈશ તો કોઈ ગુનો નહિ થાય એવાં વિશ્વાસ સાથે તારા દિલથી લખીને આવજે. દિમાગથી તું આખું વર્ષ ભણ્યો જ છે ને એની મને પણ ખબર છે.

આ કાંઈ તારી લાઈફની કોઈ લાસ્ટ એક્ઝામ નથી. આ તો તું વર્ષ દરમ્યાન કેટલું શીખ્યો બસ એની એક નાનકડી પોસ્ટ-પ્રેક્ટિસ છે. જે તને તારા માટે ચકાસવાની છે, બીજાં શું વિચારશે, શું કહેશે એવું વિચારવું તારું કામ નથી…બેટા!

ધ્યાન રહે કે તારા ભણતર પાછળ જેટલો ખર્ચો થયો છે તેનું વળતર મેળવવાનો કોઈ સવાલ અમે તો તને નથી જ પૂછવાના. પણ આવનારા દિવસોમાં એમાંથી તારી વેલ્યુ તું જ જાતે બનાવીશ એટલું એક્સ્પેક્ટેશન તો અમારા બંનેનું ખરું…

માર્ક્સ, રેન્ક, પર્સન્ટેજ કે પરસન્ટાઇલ જેવાં બકવાસી શબ્દોને મેં મારી ડિક્શનેરીમાંથી કાઢી નાખ્યા છે. તારા પપ્પા તો રાખી મુકવાની વાત કરતા’તા પણ….મેં જ એમને કહ્યું કે એને જેટલું અને જે રીતે અચિવ કરવું હોય એની એને છૂટ મળવી જરૂરી છે.

એટલા માટે કે જેમ અત્યારે અમને અમારી ગ્રેજ્યુએશનની માર્ક્સ-શિટ બૂલશિટ લાગે છે, એમ તને પણ લાગવી જોઈએ.

તું મસ્ત મજાનાં અનુભવોનું કન્ટેનર ભરે અને એનો લાભ બીજાં લોકોને પણ આપે એવી ઈચ્છા રાખી છે.બાકી આવનારા દિવસોમાં તને ઇન્ફોર્મેશનના જ દરિયામાં તરતા રહી નોલેજના મોતીડાં વીણવાનું કામ કરવાનું છે.

તો હવે માર છબછબિયાં અને કૂદી પડ તારી અંદર રહેલાં તું ને બહાર કાઢવા માટે. અમારા બંનેના બ્લોસમ બ્લેસિંગ્સનો ફ્લો ક્યારેય ઓછો થવાનો નથી. જા ફતેહ કર….”

(મારા ગ્રોઈંગ-અપ દિકરાઓ હાશિમ અને હુસૈન માટે એમની મા (ને મારી પત્ની રશીદાએ)એ એડવાન્સ્ડ મોડમાં લખી રાખેલો પ્રિ-પરીક્ષા પત્ર….જે ખરેખર તો મારી મા લખવા માંગતી ‘તી…)

સાહસ અને હસાહસનું સર્વનામ એટલે….

Sir Richard Branson

મને આ અંગ્રેજ બચ્ચો સર રિચાર્ડ બ્રાન્સન સીધેસીધો ગમે છે. જો લિસ્ટ બને તો એટ-લિસ્ટ બાવીસ કારણો મળી શકે. એટલાં માટે કે તેઓ મ્હોરા-માસ્ક વગરના ચહેરાવાળી વાઈબ્રન્ટ ઝિંદગી જીવે છે.

કોઈ દંભ નહિ, કોઈ ખોટો મુખોટો નહિ. અસલી ચેહરો, બિન્દાસ્ત-બેફિકર… જીવન. જે કરે છે તે ખુલ્લે આમ. ટોટલ ‘વર્જિન’ રહ્યા વિના, સદાબહાર ગ્રીન.

(આવું હું ‘સાવચ્ચ થોરાક’માં એટલાં માટે કહી શકું કે થોડાં વર્ષો પહેલા મુંબઈમાં ગેટ-વે-ઓફ ઇન્ડિયાની પાસે મેં તેમને દેશ- વિદેશની ‘ફેશન અપ્સરાઓ’ની વચ્ચે એમને કોઈક એડ-કેમ્પેઈન માટે ફોટો-સેશન કરતા જોયા’તા….બેપરવાહ!!!!)

એમની નસેનસમાં સનસનાટી સર્જવાની તન કી શક્તિ મન કી શક્તિ ભારોભાર રહેલી છે. તેમની કંપની ‘વર્જિન ગ્રુપ’ને પણ દરરોજ તરોતાઝા રાખી સમયાંતરે મિડિયાનાં કેમેરામાં સતત લાઇમલાઈટ બતાવતા રહે છે. 65 વર્ષે એમણે ડોસો કેહવું એ બુઢાપાનું અપમાન કહી શકાય. બુઢા હોગા ઉસકા દાદા !

અત્યાર સુધીની તેમની ઝિંદગીની સફરનું લેખું જોખું જોઈએ તો દરેક દિવસ એમના અને એમણે ઓળખનાર દરેક માટે કેસ-સ્ટડી જેવો બને. બાળપણથી જ ‘સાહસ અને હસાહસ’ નામના ફેકટર્સને તેમની મા એ ગળથુથી સાથે પીવડાવી છે.

એમને બસ કોઈક વર્જિન ‘પ્રોબ્લેમ’ દેખાવો જોઈએ. એમાંથી તેઓ ધંધો શોધી કાઢી પૈસા બનાવવું શરુ કરી દે છે. પછી જો હોગા દેખા જાયેગા જેવી અજબ અને ગજબ મર્દાનગી સાથે તેમાંથી સોલ્યુશન આપતા રહે છે. એટલે ઉદ્યોગ સાહસિકની વ્યાખ્યા સમજવાની ન હોય રાજ્જા…એ તો આવા રાજાઓને જોઈને જ શીખવાની હોય.

(હવે આટલું તો હું એમના સાત પુસ્તકોમાંથી ફકત ‘લૂઝિંગ માય વર્જિનીટી’ અને ‘સ્કર્યું ઈટ, લેટ્સ ડૂ ઈટ’ વાંચ્યા પછી કહી શકું છું.)

એમના પુસ્તકો ‘સફળતાની કથાઓ’ નહિ, પણ ‘નિષ્ફળતાની કહાની’ કેટેગરીમાં મૂકી શકાય. જેના પાને પાને આ વિલાયતી કાદુના ડાયરા સંભળાય છે. અને એ પણ ડુંગરે નહિ, ટાપુઓ પર.

ટાઈમ હોય તો ખાલી આ લિસ્ટ પર પણ નજર મારી તેના પુસ્તકોના પ્રિવ્યુ વાંચશો તો પણ અટકાયેલાં કોઈક કામની વર્જિનીટી તૂટશે એની ગેરેંટી.: http://amzn.to/1NtzHMV

વર્જિન મોરલો:

“જે ડરે, એ રડે.
જે ખસે, એ હસે”

(આમ તો આ ક્વોટ રિચાર્ડબાબજીનું સમજી વાંચવાનું….બાકી આવું લખવાનું મને પણ સૂઝ્યું એમની અનેકાનેક ઓડિયો-વિડીયો ચેનલ્સ માંથી.)-

તો બોલો, આજે તમને કયો ગઢ જીતવો છે?

(Image Credit: http://99u.com)

એક સાયન્ટીફિક ઓલિયાની કથા ૭૦ મિનીટમાં…

જે કોઈ વ્યક્તિ અગાઢ જ્ઞાન (વેદ-પુરાણ-બાઈબલ-કુરાન જેવાં અનેક ગ્રંથો)નું એનાલિસિસ કરી સરળ ભાષામાં લોકો સમક્ષ મુકે તેના માટે અરેબિકમાં શબ્દ છે: બાકિર (અહીં ‘કિ’ ને જીભના તાળવેથી બોલવો).

આવી ‘બાકિર’ વ્યક્તિ જો તેની ઝિંદગી તેણે શીખેલા જ્ઞાનને વહેંચવામાં ખર્ચી બીજાંવને પણ આબાદ કરે, ત્યારે તેની આગળ બીજો એક અરેબિક શબ્દ ‘અબ્દ’ (સેવક) લાગે છે. અને નામ બને છે. ‘અબ્દુલ બાકિર’.

હવે આવી વ્યક્તિ આવો જ્ઞાનયજ્ઞ તેની આખી ઝીંદગી ચાલુ જ રાખે ત્યારે તેનો ચહેરો (વ્યક્તિત્વ) કેવો બને તે માટે અરેબિક શબ્દ છે: ‘ઝૈન-ઉલ-આબેદિન’

આ બધાં શબ્દોનું કોમ્બો-પેક નામ એટલે: ‘અબ્દુલ બાકિર ઝૈન-ઉલ-આબેદિન’

દક્ષિણના રામેશ્વરમમાં જન્મી ઉત્તરનાં શિલોંગમાં ગુઝરી જનાર આવા સાયન્ટીફિક ઓલિયાની કથા ગુલઝાર સાહેબે તેમના મધ ભરેલા અંદાઝમાં યુ-ટ્યુબ પર સાવ મફતમાં આપી દીધી છે.

આજે બીજું કાંઈ પણ ન કરશો તો ચાલશે. ‘RIP’, ‘So Sad’ કે નિર્જીવ શાયેરીઓ ઠોકવાની કાંઈ જરૂર નથી. સિર્ફ ૭૦ મિનીટ હી કાફી હૈ…..લાઈફ કો કુછ બહેતરીન કરને કે લિયે….

મધ ખુદ પોતે સામેથી ચાલી આવી કાનમાં ‘એન્ટ્રી’ લે ત્યારે, સમજવું કે તેની એક્ઝીટ આંસૂ દ્વારા જ બહાર આવે.

વિદેશી ભાષામાંય દેશી ક્રિયેટીવીટીનું નામ એટલે ‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’…

 

Project Akshar

“કોણ કહે છે કે મને અંગ્રેજી બોલતા નથી આવડતું?- આ જુવો ‘ઈંગ્લીસ’ હું કેવું ‘કિલીયર’ બોલી શકું છું !”

આવું વાક્ય આત્મવિશ્વાસ સાથે ઇંગ્લિશ ન બોલી શકનારા ઘણાંઆઆઆઆઆઆ લોકો મળી આવશે. પણ મૂળમાં શબ્દ-ભંડોળની કમીને લીધે આવું ‘સ્પીકવું’ વધુ ભાગના લોકોની બેઝિક સમસ્યા બની જાય છે.

આ પ્રોબ્લેમમાં તક જોઈ દુબઈની એક ભારતીય સામાજિક સંસ્થા સ્માર્ટલાઈફ ફાઉન્ડેશને મસ્ત મજાનો તોડ શોધી કાઢ્યો છે. જેની પાછલાં કેટલાંક દિવસથી આખા વર્લ્ડના મીડિયામાં ‘સાવ મફતના ભાવે’ ચર્ચા થઇ રહી છે, સિમ્પલી, ફ્રિ પ્રોમોશન યુ સી !!!

દુબઈમાં રહેતાં સેંકડો (ખાસ કરીને ભારતીય) કારીગરો, ગીરમિટયા, મજૂરવર્ગનું અપ-લિફ્ટમેન્ટ કરવા માટે આ સ્માર્ટલાઈફ સંસ્થાએ રોજીંદા જીવનમાં વપરાતાં એવા ‘ફ્રિક્વન્ટલી યૂઝડ’ શબ્દોનો ‘લોટ’ ભેગો કર્યો, જેમાં નાખ્યું ગ્રાફિક-ડિઝાઈનનું મોંણ અને તૈય્યાર કરી પૂરણપોળી જેવી સીધી-સરળ અને સ્વિટ અંગ્રજી ભાષાની દેશી ઓળખ. (આ ફોટો-ઈમેજને જરા ‘ઝૂમ કરકે દેખો’.)

‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’ તરીકે ઓળખાયેલા આ મિશનને મજૂરવર્ગનો એવો રાપ્ચિક રિસ્પોન્સ મળ્યો છે કે લર્નિંગ બ્લ્યુ-કોલર્સ કારીગરો હવે…જોબ માટે પ્રમોશન સાથે ઉંચો પગાર મેળવવા વ્હાઈટ-કોલર્સમાં ટ્રાન્સફોર્મ થઇ રહ્યા છે. કેમ કે…પહેલા તેમને ‘અંગ્રેજી કા અભાવ’ ફેકટર જ આડે આવતો હતો. (ક્યાં બાતાંઆ કર રએલાએ ભીડુ !?!?!)

સ્માર્ટ-લાઈફના આ મિશનમાં હવે તો દુબઈની ગવર્ન્મેન્ટ-મ્યુનિસિપાલિટી, સેમી-NGOs, દુબઈ બેઝ્ડ અમેરિકન કંપનીઓ-સંસ્થાઓનો પણ સુપર સહકાર મળી રહ્યો છે. વિદેશી ભાષામાંય દેશી ક્રિયેટીવીટીનું નામ એટલે ‘પ્રોજેક્ટ અક્ષર’. બોલો હવે, આવાં ‘એડ્યુકેટેડ મિશનમાં પહેલા તન-મન મળે પછી…..ધન બાકાત રહે ખરું? એ તો આવવાનું જ.

દોસ્તો, આપણા જ દેશના ‘મેક ઇન ઇન્ડિયા’ અભિયાનને ધક્કો મારવા આવા આઈડિયા દ્વારા “શીખે અને શીખવે ભારત” પ્રોજેક્ટ શરુ કરી શકાય, ખરું ને? છે કોઈ શૈક્ષણિક સંસ્થા કે વ્યક્તિ જે તેને ‘તક-ઓફ’ કરી શકે?

મિશન મોરલો:

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man to fish and you feed him for a lifetime.” – સ્માર્ટલાઈફનો મંત્ર.

“રાજી રહેવાની રમત રમાડે એનું નામ….. ‘પોલીએના’ !

Pollyanna-The Book

Pollyanna-The Book

દોસ્તો, જે બૂકની પાછળ નીચે મુજબનો પ્રિવ્યુ લખાયો હોય….
————————————–
“રાજી રહેવાની રમત રમાડે એનું નામ…..’પોલીએના’

૧૦૦ વર્ષ અગાઉ લખાયેલી આં નવલકથાની વાર્તા એક અનોખી રમત અંગેની છે અને એ રમતનું નામ છે- ‘રાજી રહેવાની રમત’.
જીવનમાં હકારાત્મકતા કઈ રીતે કેળવવી ? વિષમ પરિસ્થિતિમાં પણ કઈ રીતે રાજી રહેવું ? ખુશી અને આનંદની ખીલવણી કઈ રીતે કરવી ? મર્યાદાઓ છતાયે જીવનને કઈ રીતે માણવું ? સુખી કેમ થવું ? આં સવાલોના જવાબ આપતા હજારો પુસ્તકો ઉપલબ્ધ છે. જેમાંના કેટલાકને આપણે ધાર્મિક પુસ્તકો કહીએ છીએ અને કેટલાકને આપણે ‘મોટીવેશનલ બૂક્સ’ તરીકે ઓળખીએ છીએ.

આં પુસ્તક પણ આં સવાલોનો જવાબ આપે છે, પણ ફરક માત્ર એટલો કે આં પુસ્તકમાં સવાલોના જવાબ ઉપરાંત અગિયાર વર્ષની એક છોકરી તેને અમલમાં મૂકવા માટેની એક ‘રમત’ પણ શીખવે છે.

જગતભરની મુખ્ય ભાષાઓમાં આં પુસ્તકનું ભાષાંતર થયું છે. પુસ્તક પરથી એકથી વધુ ફિલ્મો અને ટીવી સિરિયલો નિર્માણ પામી છે. જગતભરની ભાષાઓમાં નાટકો ભજવાયા છે. વીડિઓ ગેમ બની છે. પુસ્તકોના સંદેશને અનુસરતી કલબો ખૂલી છે. એટલે સુધી કે પુસ્તકોની નાયિકાના નામથી ‘પોલીએના પ્રિન્સિપલ’ અથવા ‘પોલીએનાઈઝમ’ જેવા શબ્દો પણ અંગ્રેજી ભાષામાં પ્રચલિત બન્યા છે !
અગિયાર વર્ષની એક છોકરી જીવનમાં હકારાત્મકતા કઈ રીતે કેળવવી તેની અદભૂત સમજ આ પુસ્તક આપે છે.
————————————–
ને તે બાદ પણ આપણને એવો વિચાર આવે કે ‘યાર! આ બૂક તો પછી પણ લેવાશે.’….

ત્યારે સમજવું કે રાજકોટમાં આવેલી વન્ડરલેન્ડ પબ્લિકેશનમાં જઈને વહેલી તકે થોડાં સમય માટે ફેસબૂક છોડી આ પોલીએના બૂક લઇ આવવાનો (અને સાથે સાથે તમારા કોઈપણ ‘પ્રિય’ ને પણ હેપ્પી કરવાનો) સમય આવી જ ગયો છે.

લેવિટટાઉનમાં થયેલી ‘લવ’ની લેવી-દેવી…

MobCash_Man- Avi

ન્યૂયોર્કમાં એક નાનકડું ટાઉન છે.: લેવિટટાઉન. ત્યાં એક સ્ટેશનરી અને જનરલ પ્રોડકટ્સ સ્ટોર છે. જેના માલિક છે, અવિનાશ ગાંધી. અને તેમને સાથ આપતી પત્ની ભારતી ગાંધી.

લગભગ ૫૦+ વર્ષિય ગુજ્જુ અવિનાશભાઈએ તેની બોલવાની મિઠાશથી ‘એવું’ મજાનુ સ્નેહભર્યું વાતાવરણ રચ્યું છે કે તેના ગ્રાહકોમાં વર્ષોથી તે ‘એવિ’ તરીકે લાડકા છે. તેમણે તેમનાં રેગ્યુલર ગ્રાહકો સાથે એવો ઘરોબો કેળવ્યો છે કે…તેઓના નાના બાળકોનું ભણતર, તેમની રોજીંદી જરૂરીયાતો, તેમની પ્રોફેશનલ અને પર્સનલ લાઈફ વિશે સતત અપડેટ્સ મળતું રહે છે.. અને જરૂર પડ્યે એવિભાઈ તેમને માનસિક કે મનીવાઈઝ માઈક્રો મદદ પણ કરતા રહે.છે. (ઘણું ચ બધું ઠોરાંમાં સમજી જાશો.).

હાં ! …તો હવે થોડાં જ વર્ષ અગાઉ એવિભાઈના પત્ની ભારતીબેનને કેન્સરનું નિદાન થયું. પ્રથમ સ્ટેજમાં હતું એટલે સારવાર તો સમયસર થઇ ગઈ. પણ તેનાથી અવિનાશભાઈની ઘણી સારી એવી મૂડી ધોવાઈ ગઇ. ને વખત એવો આવ્યો કે તેમને વર્ષો જૂની આ દુકાન વેચવાનો કઠોર નિર્ણય લેવો પડ્યો.

તેમના રેગ્યુલર ગ્રાહકોમાંનો જ એક ક્રેઈગ ડેનિશને આ વાતની ખબર પડી. તેણે તેની પત્ની સેલેસ્ટે સાથે મળી એક (મદદગારી) ત્રાગું રચ્યું. બેઉએ એવિ-ભારતીને ખબર ન પડે એ રીતે છુપા રૂસ્તમ બનીને ફેસબૂક પર વિકેન્ડનો એક દિવસ નક્કી કરી ઇવેન્ટ બનાવી.: ‘મોબકેશ- ટુ હેલ્પ એવિ.’

લગભગ ૧૦૦થી વધુ લોકોએ તેને કન્ફર્મ કરી નક્કી કર્યું કે એવિનાં આવાં મુશ્કેલી ભરેલા સમયમાં ભેગા મળી સ્ટોરમાં એક સાથે ‘ખરીદીનો હૂમલો’ કરવો અને ધૂમ મચાવી બધી જ પ્રોડકટ વેચી મરાવવી. જેથી કરીને તેને સ્ટોર વેચવાની નોબત ન આવે.

ને બસ….બેનર્સ-પોસ્ટર્સ-ડેન્ગલ્સ પર ‘એવિ, વી લવ યુ’ ના નારા સાથે શરુ થઇ ‘એ વિ’કેન્ડી ઇવેન્ટ. એવિભાઈ અને ભારતીબેનના મહિનાઓથી રોકાયેલાં (દુઃખદ) આંસુઓ અનહદ ખુશીના આંસુઓથી રોકિંગ થઇ આવ્યા.

આવી સોજ્જી ઇવેન્ટ રચેલા ક્રેઇગ અને તેની પત્નીની ખુશીનું શું પૂછવું?- તેણે તો આખી આ ઘટનાને ૧૦ મિનીટની મુવી-ક્લિપમાં ફેરવી નાખી. જેમાં એવિ અને તેના ગ્રાહકોની અમેરિકન-ગુજ્જુ મોહબ્બતની આપ-લેનું અનોખું દ્રશ્ય જોવા મળે છે જ. પણ અંતમાં તેમનું ગુજરાતી હોવાની સાબિતી આપતું વાક્ય જોઈ ખુદ તમે પણ બોલી ઉઠશો.: “મઝા આવી ગઈ !”

દોસ્તો, આપણા સૌ જોનાર માટે આ ક્લિપ કદાચ નાનકડી હોઈ શકે. પણ તેમાં રહેલો સંદેશો ઘણો મોટો છે. અને મારી આજે ખાસ ઉમ્મીદ અને અપિલ છે કે….જોતા પહેલા આજની આ પોસ્ટમાં ખીલેલા મોહબ્બતનાં મૂવિ મોરલાને શક્ય એટલી લાઈક અને શેર કરી ખીલવવા દેશો. એટલાં માટે કે અહીં પણ અવિનાશભાઈનો ‘ગાંધી’ માર્ગ જ ‘અટક’માં આવ્યો છે.

આમાં ‘નમો’ અસ્તેની કોઈ અસર ખરી?

Appleste

.

ખાસ કરીને યુ-ટ્યુબ પર હું વિવિધ ક્ષેત્રનાં પ્રસિદ્ધ વક્તાઓનાં લેક્ચર્સ (કિ-નોટ સ્પ્કિંગ) વારંવાર જોતો રહું છું. તેના અંતમાં કેટલાંક વખતથી મને તેમાં મસ્ત મજાની નુક્તેચીની જોવા મળે છે.

નમસ્તેની મુદ્રા સાથે એ વક્તા પોતાનું વક્તવ્ય તમામ કરે છે. બંને હાથોને જોડી ઓડીયન્સ તરફ માથું ઝુકાવી સૌનો હાર્દિક આભાર માને ત્યારે થાય છે કે…ભારતીય કલ્ચરનું માર્કેટિંગ સારું એવું થઇ રહ્યું છે.

આ એપલનું રિસેન્ટ આઈફોન-૬ લોન્ચ વખતે પણ તેના વડા ટિમ કૂકે આવું જ કર્યું ત્યારે (તેની આગળની લાઈનમાં બેસેલા ભારતીય ડેવેલોપર્સની ખુશી વિશે તો શું કહી શકું) પણ મારું દિલ એટલું કહેવા મજબૂર થઇ જ ગયું. ‘એપલસ્તે !”

હવે આમાં ‘નમો’ અસ્તેની કોઈક અસર ખરી?

આ ગોલ કઈ રીતે થતાં હોય છે?

અમારા માટે કેટલાંક લોકો એમ માને છે કે ફૂટબોલ એ અમારા જીવન-મરણનો પ્રશ્ન છે. એમના આવાં વિચારો અને વર્તણૂકથી હું થોડો નાખૂશ છું. અરે! ફૂટબોલ તો અમારા માટે એથીયે વિશેષ છે.” – (વિલિયમ શાન્કલી, લિવરપૂલ ફૂટબોલ કલબનો ભૂતપૂર્વ મેનેજર.)

Football-Soccer

Win Or Lose- It’s Up to You!

આહ! આજની રાત… ક્યાંક ઉજડી ચુકી છે ને ક્યાંક ઉજળી ચુકી છે. એક તરફ ફૂટબોલનાં સર્વનામધારી ટિમ-બ્રાઝિલ પર સાત ગોલ્સનાં કારણે સાત સમંદરનાં માછલાં ધોવાઈ રહ્યાં છે. ને બીજી તરફ આલમમાં તેની યુદ્ધ કે ગેમ સ્ટ્રેટેજીથી મશહૂર ટિમ જર્મનીએ બ્રાઝિલની શરણાગતિને ખુશીથી સ્વીકારી લીધી છે.

યેસ ! બ્રાઝિલ સાચે જ રમ્યું નથી. એમનો સારથી નિમાર… બિમાર તો શું પડ્યો કે ટિમમાંથી જાન લેવાઈ ગયો એવું લાગ્યું છે. જે પરફોર્મન્સ થયું છે તેમાં કરામત નહિ પર માત્ર સમય પસાર કરતી રમત જ રહી છે.

ઈતિહાસ ગવાહ છે અને દેખીતું છે કે…જે ટિમનો આખેઆખો ભાર ખેંચતા ખેલાડીનાં શરીરનો કોઈપણ ભાગ ખેંચાઈ જાય છે ત્યારે તેમનું હાર્મોનિક મોશન…લૂઝ મોશનમાં પરિવર્તન થાય છે. (દેશી ઉદાહરણ: પ્રભુશ્રી સચિનને થતી પીઠ ઈજા !)

આવું શાં માટે થાય છે?!?!?! એ બાબતે મેં તો કોઈ રિસર્ચ કર્યું નથી. પણ એટલું હવે અનુભવી શકું છું કે ખેલાડીની તાકાત તેના લીડરમાંથી નીકળે છે. જેમાં આત્મવિશ્વાસ, ભરોસો, પ્રેરણા, જેવા રસાયણો મળેલા હોય છે, તે જ આખી ગેમ રમી બતાવતા હોય છે.

મને બ્રાઝિલ હાર્યું છે, એનું આશ્ચર્ય નથી. પણ જે દેશના બાળકોને જન્મતાની સાથે જ ફૂટબોલ નામની બાળઘૂટ્ટી અપાતી હોય એના ખેલાડીઓ આટલી ભૂંડી હાર કેમ સ્વીકારી લે?!?!!?- શું ખેલાડીઓએ માત્ર તેમની શારીરિક પ્રેક્ટિસને જ મહત્વ આપ્યું હશે અને ઓવર કોન્ફિડેન્સમાં આવીને માનસિકતાને બાજુએ મૂકી દીધી હશે? – શું કારણ હશે?!?!?!

દોસ્તો, જે હશે એ તો હવે આવનાર દિવસોમાં મીડિયાને ચકલાં ચૂથવાનો સમય મળવાનો જ છે. પણ જેઓ કોઈપણ પ્રકારની ટિમમાં હોય તે સૌને કહેવું છે કે…જે ટીમને શારીરિક રીતે ‘કિક’ મારવાની સાથે માનસિક ‘કિક ઓન એસ’ કરવાનું શીખવવામાં આવ્યું હોય તેઓ પહાડી ચેલેન્જને પણ પછાડી આગળ આવે છે.

યાદ છે ને….મરેલી મહિલા હોકી ટિમને મરણતોલ બનાવવામાં કબીરખાનનું સુપર લેકચર “સત્તર મિનટ હૈ તુમ્હારે પાસ…. (ફિલ્મ: ચક દે ઇન્ડિયા)

માતેલો મોરલો:

“કોઈપણ રમત પહેલા માનસિક રીતે રમાઈ ચુકી હોય છે. ખેલાડીઓ તો માત્ર તેનું ફ્લેશબેકિંગ કરી બતાવે છે.” – મુર્તઝાચાર્ય (ઈ.સ.પૂ. ૨૦૧૪)

( Photo Source: http://www.clubwebsite.co.uk )

વધું ભાગે મા-બાપ એક બહુ મોટું પાપ કરે છે. એ કે…

પરીક્ષાઓના પરિણામ પછી….

• કોઈ કહે છે કે…“સાલું સમજણ નથી પડતી કે છોકરાંવને ક્યાં નાખવા- (ડિગ્રી કે ડિપ્લોમામાં?)”

• કોઈ બૂમો પાડે છે કે…“હાળું શિક્ષણની સિસ્ટમ જ એટલી ગૂંચવાળી છે કે બાળક કે વાલી નક્કી કરી શકતા નથી કે કેરિયરને ક્યાં બેસાડવું- (સાયકલ પાછળ કે કાર ઉપર?)”

• કોઈ બાપડો વંચના કરે છે કે…“ આપણા ખુદને જ સમજવાનો ટાઈમ નથી તો બાળકોને શું સમજાવીએ?”

સવાલો અનેક છે, તો જવાબો પણ અનેકાનેક છે. ચિંતા છે તો એની ચિતા પણ છે. ટેન્શન કાયકુ લેનેકા ભીડું?

તો પેશ હૈ…સિમ્પલ અને સાવ હટકે જવાબ મુર્તઝાચાર્યના ખુદના અનુભવોના પટારામાંથી….

થ્રી-ઈડિયટ્સના ફરહાન કુરેશીના અબ્બાજાને તો પછી કહ્યું’તું કે “જા બેટે તુજે જો ભી કરના હૈ વોહી કર. મેરી દુવાંએ તેરે સાથ હૈ.” પણ મારા વકીલ(ર) અબ્બાજાને મને વર્ષો પહેલા SSC પછી કહી દીધું’તું કે ‘જા દિકરા, તને જેમાં રસ હોય એમાં કૂદજે. જરૂરી નથી કે તું પણ મારી જેમ એડવોકેટ જ બને.” – ને બસ ત્યારથી બંદાએ નક્કી કર્યું’તું કે ‘અપૂન જો ભી કરેગા વોહ દિલસે કરેગા. હાથ તો સિર્ફ ઉસકા સાથ દેગા.”

સાયન્સમાં જબ્બર રસ એટલે એમાં મારી પહેલી છલાંગ. પણ ‘ઓવર કોન્ફિડેન્સના’ એક લેવલે મારાથી જ મારી ખુદની ટાંગ ખેંચાઈ ગઈ અને બારમાંમાં થયું બારમું. ગયા બારના ભાવમાં.

પણ..’વાલી’ઓ તો હતાં જ વ્હાલા. એટલે નિર્ણય લંબાવાયો… “હજુયે છૂટ છે…જે બનવું હોય તે બનજે. બસ ધ્યાન રાખજે કે બેધ્યાન ન બની જવાય.”
ને ત્યાર પછીની સ્ટોરીતો અમારા Yogesh Vaidya સર, Chinubhai સર, Shubha મેડમ, પ્રિ. Gemawat સર અને બીજાં કેટલાંય પ્રોફેસર્સની ટોળકીઓ જાણે છે. ભણવાની મસ્તી સાથે બિન- શૈક્ષણિક વૃતિઓમાં બિન્દાસ્ત બન્યો. રેન્કર પણ રહ્યો અને ઇન્ફોર્મેશનનું ટેન્કર પણ…કોઈ શક? પૂછ લીજીયે.

કારણ એટલું જ કે એ વખતે તો ઇન્ડિયામાં હજુ ઈન્ટરનેટને તેના લેબરરૂમમાંથી નીકળવાને ચંદ કલાકો જ થયાં હતા. ને છતાં તેનાથી થનારી અસરો, આવનારી તકો વિશે જાણવા પર મેં બ્રિટીશ લાઈબ્રેરીમાં અડ્ડો જમાવ્યો હતો. જેમાંથી ક્રિયેટિવિટીની નસ ફૂટી ને ગ્રેજ્યુએશન સાથે શરુ થયું મલ્ટીમીડિયાયુક્ત ગ્રાફિક્સ ડિઝાઈનનું ટ્યુશન.

ત્યારથી આજ સુધી સોફ્ટવેર્સ અને હાર્ડવેર્સના માર્કેટનો હું ૨૦ વર્ષીય સાક્ષી રહ્યો છું. છતાંય મને એવું લાગે છે કે હજુયે અધૂરો છું. ઘણું શીખવાનું બાકી છે. આ એજ ફેક્ટર છે જે મને અપડેટ રાખવાનું, કમાણી કરવાનું બળ પૂરું પાડે છે.

હવે તમને લાગે કે તમારા બાળકને (તમારું નામ નહિ) પણ ‘અટક’ સાર્થક કરવાની તક મળવી જોઈએ તો બસ….એમને ‘અટકમાં’ ન લેશો. એમને ખુલવા દેજો….ખીલવા દેજો.

મુર્તઝા પટેલનો ‘પેરેન્ટિંગ પંચ:

“વધું ભાગે મા-બાપ એક બહુ મોટું પાપ કરે છે. એ કે…બાળક માટે ‘સફળતા અને નિષ્ફળતા’ નામની સીમાઓ નક્કી કરે છે. ને બસ…યુદ્ધ ત્યાંથી જ શરુ થાય છે.”

#‎gujrati‬ ‪#‎careerguidance‬

તુમ બેસહારા હો?…..

“હસ કર ઝિંદા રહેના પડતા હૈ…અપના દુઃખ-સુખ સહેના પડતા હૈ,
રસ્તા ચાહે જીતના લંબા હો…દરિયા કો તો બહેના પડતા હૈ.”

દોસ્તો, તમારામાંથી કોઈકને ક્યારે એવું થયું છે કે……..

•=> કોઈક નિકટની વ્યક્તિ/ દોસ્તે તમને ‘લેના બેંક’ બનાવી તમને કાયમી `બનાવે રાખ્યા` હોય?

•=> આહ ! આખા બ્રહ્માંડમાં તમે જ માત્ર એક દુઃખી જીવ છો? અને આખી દુનિયાએ તમને એકલા પાડી નાખી છે?

•=> સંબંધોની બાબતમાં ‘કટી પતંગ’ બની ગયા છો અને કોઈક ઝાડ કે પત્રના શેડ નીચે ‘લટકી’ ગયા છો?

•=> સમાજને હમણાં જવા દો…કુટુંબમાં પણ તમારી પાવલી સંભળાતી નથી?

જવાબ જો::: દુઃખદ “હા………હા……..હા” હોય તો તમે આજે બરોબર જગ્યાએ આવી ગયા છો. કારણકે જે ગીત આજે હું શેર કરી રહ્યો છું એમાં ઉપરોક્ત દર્શાવેલા નાનકડા માનસિક રોગની દવા મળવાની છે.

જેનું નામ છે. (કાકા રાજેશ ખન્ના, નામે સાદી પણ ભડકદાર સિમ્પલ કાપડિયા અને અશોકકુમાર યુક્ત ફિલ્મ અનુરોધનું ગીત) “તુમ બેસહારા હો તો કિસી કા સહારા બનો.”

આ ગીત મને કંઈ એટલા માટે નથી યાદ આવ્યું કે થોડાં મહિનાઓ અગાઉ ગુજરી ગયેલા મન્ના ડેજી એ ગાયેલું છે. આ તો મારો અઠવાડિયે- પંદર દિવસે લેવાનો રેગ્યુલર ડોઝ છે. મન્નાજી તો બ્રાન્ડ-વેલ્યુ વધારી આપી છે.

જુઓ ભ’ઈ….એમાં દાદામુનીને બાળકો અને છોકરીઓ સાથે ગાતા જોવાના નથી. પણ તેમના ખુલ્લાં દિલે બતાવેલા મસ્તીભર્યા એક્સપ્રેશન્સ માણવાના છે. અને ગીતની પાછળ રહેલાં શબ્દોની જાણવાના છે. કેમ કે ખુશીઓને પાછી મેળવવાની દવા એ જ તો છે.: ‘બીજા ને મદરૂપ થવું.’

“કશ્તી કોઈ ડૂબતી પહોંચા દો…કિનારે પે,
તુમકો અપને આપ હી કિનારા મિલ જાયેગા”

મન્નાજી વિશે જ્યારે પોસ્ટ લખી હતી ત્યારે એમાં માત્ર આ ગીતનો ઉલ્લેખ કર્યો હતો. એમાં દોસ્ત Keyur Savaliya એ એટલી બધી અધીરાઈ બતાવી કે…થોડું વધારે લખવાની જરૂર પડી જ ગઈ.

હવે એક વાત ૭૧૭ વાર કહેવાની જરૂર ખરી? જાવ ભાઈઓ-બૂનો જાવ. અહીં નીચે મુકેલો ૭: ૧૭ મિનીટનો વિડીયોનો સહારો લઇ લ્યો. કેમ કે…મન્ના કે મુનિદાદા વારંવાર નથી મળતા.

નાનકડી ‘કેંગુરુ’નો મોટો કૂદકો !

KenGuru Car

હજુ પાછલાં વર્ષો સુધી તો એડવોકેટ મિસ સ્ટેસી ઝોર્મ હંગેરીમાં રહેતી’તી. તેનો એક મુખ્ય પ્રોબ્લેમ હતો કે તે શારીરિક રીતે અપંગ હતી. પણ માનસિક રીતે તેનું ફોકસ સોલ્યુશન પર વધારે રહેતું.

“ઝિંદગી વ્હિલચેર પર ફરતા રહી શું કામ વિતાવવી?- એ કરતા મને તો બહાર નીકળી દુનિયા જોવી છે !” એવો નિશ્ચય કરી સ્ટેસીએ પોતાના પ્રોબ્લેમની વકીલાત જાતે કરવાનું નક્કી કર્યું.

‘જબ હોશ આતા હૈ, તો જોશ ભી સાથ હોતા હૈ !’ સૂત્રનો ઉપયોગ કર્યો. ક્રિયેટિવ ડ્રિમ્સ, પેશન, પર્સપીરેશન અને સખત મહેનતને અંતે તેની સામે ઉભી થઇ ‘કેંગુરુ’.

વ્હિલચેરીઓ માટે ખાસ એવી નાનકડી સ્માર્ટકાર જે ઇલેક્ટ્રોનિક છે, ઇકો-ફ્રેન્ડલી છે અને ઇકોનોમિક છે. પણ જેમ નવા સાહસમાં દરેક પગલું પઝલ સાથે ભરેલું હોય છે. (તેમ તેનું સોલ્યુશન પણ તેની પાછળ ચીટકીને જ આવ્યું હોય છે.)

હંગેરીમાં આ ‘કેંગુરુ’ વેચવા નીકળેલી સ્ટેસીને કોઈ ખાસ ખરીદાર/ઇન્વેસ્ટર ન મળ્યાં. તેનું ટાર્ગેટ-માર્કેટતો અમેરિકામાંથી મળી આવ્યુ.

તેના વેપારની ગાડીને પાટે લાવવા સ્ટેસી તેની નાનકડી ‘કેંગુરુ’ને અમેરિકા લઈ આવી. અને પછી જોઈએ શું?- તેના માર્કેટિંગ કેમ્પેઈન દ્વારા મોટા ઇન્વેસ્ટર્સની સાથે ખુદ પ્રેસિડેન્ટ ઓબામાએ પણ તેમાં ખાસ રસ બતાવ્યો છે. (સ્ટેસીમાં નહિ..હોં!… ‘કેંગુરુ’માં સ્તો.)

મોટર-મોરલો: “નવી શોધખોળોથી હવે અપંગ રહેવું મોહતાજગી નથી બન્યું, તાજગી બની રહ્યું છે.”

વધું અવનવી વિગતો સાઈટ/વિડીયો સાથે: http://www.kenguru.com/

ખાસ ઇજન: દોસ્તો, તમારી કે તમારા કોઈક સ્વજન પાસે એવી કોઈક પ્રોડકટ કે સર્વિસ છે?- જો હોય તો ખબર કરો દુનિયાને…ખરીદાર તો આલમમાં પડ્યા છે. સવાલ એ છે કે ‘વેચનાર ક્યાં છે?’

(photo source: vitrinaauto.com.ec)