નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Tag Archives: ઈજીપ્ત

‘આફત વખતે આવું પણ કરી શકાય!’….

Glory of Achievement- Reward By Ellen De'generas

(Photo Credit: Ellen De’Generas Show)

.

સુખનો પાસવર્ડ – Aashu Patel 13/11/16- મુંબઈ સમાચાર

આફત આવી પડે ત્યારે મોટા ભાગના માણસો ડઘાઈ જતા હોય છે. કોઈ બીજા પર આફત આવી પડે ત્યારે ઘણા માણસો સ્વસ્થ રહીને સેલ્ફી લેતા જોવા મળતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત આવી પડે ત્યારે ભલભલા માણસો હેબતાઈ જતા હોય છે.

ઘણા માણસો તો કુદરતી આફત વખતે સાવ પડી ભાંગતા હોય છે, પણ કેટલાક માણસો આફત વખતે ભાંગી પડવાને બદલે ટકી રહેવાનો રસ્તો શોધી લેતા હોય છે. પરંતુ પોતાના પર આફત ત્રાટકી હોય ત્યારે તેની વીડિયો ક્લિપ બનાવવાની સ્વસ્થતા કોઈ જાળવી શકે?

આવું અમેરિકામાં બન્યું છે. બે યુવતીઓએ એવું કરી બતાવ્યું છે અને તેમની એ વીડિયો ક્લિપને કારણે તે બન્નેને આફતમાંથી બહાર આવવા માટે ચોતરફથી મદદ મળી ગઈ.

ઈજિપ્તવાસી મિત્ર મુર્તઝા પટેલે આ કોલમ માટે આ રસપ્રદ કિસ્સો મોકલાવ્યો એ વાચકો સામે મૂકું છું.

* * *

અમેરિકાના લુસિયાના રાજ્યનું ન્યુ ઓર્લિયન્સ શહેર.

બીજાં રાજ્યો કરતા વાવાઝોડા-હરિકેનના હુમલા આ શહેર પર થોડાંક વધારે જોર બતાવે છે. એમાંય ખાસ કરીને સુપર-પાવર કેટરિનાએ તો આ શહેર પર મોટો વિનાશ વેર્યો હતો. થોડાક મહિનાઓ પહેલા પણ ફરી એક વાર હરિકેને આ શહેરમાં કાળો કેર વર્તાવ્યો હતો. લાખો લોકો તેની અસર હેઠળ આવ્યા.

જેમણે ઘરબાર-સામાન સાથે સ્વજનો પણ ગુમાવેલા એવા, ન્યુ ઓર્લિયન્સના લોકો હવે કુદરત સામે બાથ ભીડવાની હિંમત કેળવી રહ્યા છે. તેનું તાજેતરમાં બનેલું એક મજાનું ઉદાહરણ જાણવા જેવું છે.

વર્ષોથી ન્યુ ઓર્લિયન્સમાં જ રહેતી જોનેટા બેનેટ અને નતાલી થોમસ પણ લાખો નાગરિકોમાંથી બે એવી બહેનો છે જેને પણ કેટરિના હરિકેને બે વાર પજવી છે. પહેલી વાર તો સમજ્યા કે બીજાની જેમ ઘરવખરીની સાથેસાથે આંસુઓ પણ વહેવડાવવા પડ્યા.

પણ થોડાં અરસા પહેલા ફરીવાર કુદરતે બીજી વાર અતિવૃષ્ટિનો કેર વર્તાવ્યો ત્યારે આ બહેનોનું ઘર આખું પાણીમાં વહેવા લાગ્યું. હજારો ડોલર્સની ઘરવખરી તેમની નજરની સામે સેકંડ્સમાં ધોવાઈ ગઇ. બંને બહેનો પાસે એક-બીજાંનું મોં વકાસી રહેવા સિવાય બીજો કોઈ ચારો પણ ક્યાં હતો?

પણ આ વખતે બંને મહિલાઓએ નક્કી કર્યું કે… ‘કઈ પણ થાય, અમે ઘરવખરી સાથે અમારી આંખોમાંથી આંસુ નહીં વહેવા દઈએ.’

એટલે બેમાંથી એકે તેનો મોબાઈલ ઉપાડ્યો અને ચાલુ કર્યું ટ્વીટ નામની વીડિયો એપ્લિકેશન પર તેનું વીડિયો રેકોર્ડિંગ. ત્યારે બીજીએ જાણે રિપોર્ટિંગ કરતી હોય એમ બોલવા માંડ્યું:

” અમારી ઉપર અત્યારે પડી રહેલી કુદરતી આફત ટકી રહેવા માટે સામે બે પસંદગી છે: કયાં તો અમે હાર માનીને, નિરાશ થઈને રડતાં રડતાં તમને અમારી પરિસ્થિતિનો ક્યાસ આપીએ અથવા તો આ જ પરિસ્થિતિને સાવ હળવે હૈયે લઇ, હસતા મનથી મુકાબલો કરી તમારા સૌની સાથે અમારું દુ:ખ પણ વહેંચી લઈએ.

અમને ખબર છે કે સુખી રહેવા માટે હસતા રહેવું જ જરૂરી છે એટલે અમે બીજી પસંદગી કરી છે. અને આ વીડિયો જ એ વાતનો પુરાવો છે. તો જોનાર દરેકને વિનંતી કે અમે બંને બહેનો આ દુ:ખને સુખમાં ટ્રાન્સફોર્મ કરી શકીએ એવી અમને હિંમત મળે એવી પ્રાર્થના કરશો.”

બસ પછી શું?- વીડિયો બન્યો વાઈરલ. અને મીડિયાને મળ્યો મોટીવેશનલ મસાલો. એ પણ ખિલખિલાટ હાસ્યના બોનસ સાથે.

હજારો-હજારો લોકોએ જોનેટા અને નતાલીની નાનકડી વીડિયો ક્લિપ જોઈ, શેર કરી. પેલું વાવાઝોડું તો ઊડીને ગાયબ થયું. પણ વાઈરલ બનેલી આ બહેનોની ક્લિપની અસર ત્યાંના કાંઈ કેટલાંય લોકોને અસર કરી ગઇ. ધોવાયેલાં ડોલર્સ, ઘરવખરી ફરી પાછાં આવી ગયા. ગિફ્ટ રૂપે!

સદાય હસતી-હસાવતી રહેતી અમેરિકાની પ્રખ્યાત ટોક-શો હોસ્ટ એલન ડિ’જનરસે આ બંને બહેનોને પોતાના પ્રોગ્રામમાં બોલાવી એક લાખ ડોલર્સનો ચેક ગિફ્ટ કર્યો. એટલું જ કહીને કે તમારું કુદરતી હાસ્ય આવું જ ખુશીઓ ભરેલું રાખજો. તેને કુદરતી આફત સામે ધોવાઇ ન જવા દેશો.

આ બંને બહેનોને ક્યાં ખબર હતી કે તેમની એક (દુ:ખ છુપાવેલા આંસુઓની) નાનકડી વીડિયો ક્લિપ સુખનો આટલો મોટો પાસવર્ડ ખોલી આપશે!

Advertisements

ગળાને મળતો નાનકડો ગળ્યો એવોર્ડ એટલે…કાક !

kahk-An Egyptian Sweet

સૌથી પહેલા તો અહીં જે ફોટોગ્રાફ મુક્યો છે એને બરોબર જોઈ લો અને પછી આગળ વાંચો કે વસ્તુ શું છે?

હમ્મ્મ ! તો હવે જાણો કે…પ્રસ્તુત દેખાતી વસ્તુ માટે ‘ઘણાં થોરાંમાં ઘન્નું’ કહી દઉં…..

” મેંદો, બેકિંગ પાવડરના મિક્ષ્ચરને અસલી ઘી + અસલી બટરમાં લોટ બાંધી તેને તેની વચમાં કાજુ+બદામના પાવડર+અસલ મધમાં મેળવેલું અરેબિક ખજૂરનું પેસ્ટ બનાવી તેને ગોળો આકાર આપી ઓવનમાં બ્રાઉન બેકિંગ કરી, ઠંડા પાડી તેની પર પાકી સાકરનો લિસ્સો પાવડર ભભરાવી ખુદને પહેલા અને પછી આખી ફેમિલીને ખવડાવવા આવતી આ કુકીઝ (દેશી બિસ્કીટ)ને ‘કાહ્ક (ચાલો, પેલી મંજરી વગરનો) ‘કાક’ પણ બોલશો તો ચાલશે.

અહીં ઈજીપ્તમાં ફાતેમીદ સમયથી વર્ષો વર્ષોથી ખાસ રમઝાન મહિનાના છેલ્લાં દિવસોમાં ટ્રેડિશ્ન્લી કાક બનાવવાનો અને ખાવાનો બહુ મોટો મહિમા છે.

ઈદના મૌકા પર અહીં મિસરીઓ એકબીજાંને આવી મિસરી-યુક્ત કાહ્ક ખવડાવવામાં, ગિફ્ટ આપવામાં મોટા એવોર્ડ જેવું સન્માન ગણે છે.

જો કે અહીંના ઘી-મધ-ખજૂરનું જોર એવું છે કે મારા જેવો અમદાવાદી તો માંડ બે કાકમાં જ ‘બેક’ થઇ જાય છે. એટલે જ સાહેબ ! લખવાની બાબતમાં પણ મેં આજે થોડું મોણ ઓછું જ રાખ્યું છે. આફ્ટરઓલ રોઝા અભી બાકી હૈ…ઈદ અભી આગે હૈ…મેરે દોસ્ત! “

(ફોટો-ક્રેડિટ: thesweetexplorer)

સાચો ‘રફી’ હોય કે ‘સઈદ’ એ તો સદાય ‘આસપાસ’ જ રહેવાનો….

Fans of Rafi

આમ તો આફ્રિકાના કોઈક ગામમાં, અમેરિકાના ટાઉનમાં કે મિડલ-ઇસ્ટનાં કોઈક મોહલ્લામાં જાઓ ‘અમિતાપ્પચ્ચન’ના નામે લોકો ઇન્ડિયન કે ઇન્ડિયાને ઓળખે. અહીં કેરોમાં પણ નાનકડા ડ્રાઈવરથી માંડી કોર્પોરેટ ડાયરેક્ટર્સમાં પણ બચ્ચનબાબુ બવ ‘વાલા.

પણ થોડાં મહિના પહેલા મારા ઘરની જ સામે આવેલી મોટી સ્ટેશનરી-બૂકશોપમાં જવાનું થયું, ત્યારે પાછળથી અવાજ આવ્યો: “ઇન્તા હિન્દી?” (તમે ઇન્ડિયન છો?)- ત્યારે ફરીને હસતા મોંએ મેં હા ભણી. તો તુરંત બીજો સવાલ થયો. “Do You know Muhammad Rafi? I’m big fan of him.” ને બસ મારું શોપિંગ ત્યાં જ અટક્યું.

મુહંમદરફી સાહેબના નામે ઓળખે એવો પહેલો બંદો એટલે (ફોટોમાં દેખાતો) આ મુહંમદ સઈદ ચાચા.

શરૂઆતમાં થયું કે ‘રફી ફેન’ના નામે કદાચ એમના ૨-૪ ગીતોની ઓળખ આપી બાપુ મને એમની ફેનગીરી બતાવશે. પણ કાચી સેકન્ડ્સમાં જ એમના મોબાઈલમાં રહેલું પાકું રફીકી કલેક્શન……..

હમભી અગર બચ્ચે હોતે નામ હમારા હોતા”..(ફિલ્મ: દૂરકી આવાઝ)

દિલકે આઈનેમેં તસ્વીર તેરી રહેતી હૈ”.. (ફિલ્મ: આઓ પ્યાર કરે)

કૌન હૈ જો સપનોમેં આયા, કૌન હૈ જો દિલમેં સમાયા (ફિલ્મ: ઝૂક ગયા આસમાન),….

જેવાં સોંગ્સ જોયા- જાણ્યા પછી મને વાત થોડી સિરિયસ લાગી. ને મારાથી પણ એક સોંગ નીકળી ગયું: “આ ગલે લગ જા મેરે સપને મેરે અપને મેરે પાસ આ….”

ચાલો ગીત-સંગીત તો સમજ્યા પણ કયા હીરો પર ફિલ્માવવામાં આવ્યું છે એની પણ ડીટેઇલ્ડ વિગતો આપી શકે તો બેશક આ મોહબ્બતીને એવા મોહમ્મદી તરફ માન કેમ ન ઉપજે?- એટલે ચાર દિવસ પહેલા નક્કી કર્યું કે આ પોસ્ટ લખવાનું મોટિવેશન મેળવવા જ્યારે એમને પાછો મળું ત્યારે એમની સાથે સેલ્સમેની ફોટો પણ પાડી લઉં.

તો જાણે મારા દિલની વાત સમજી ગયા હોય એમ ચાચાએ બે દિવસ પહેલા સામેથી ડિમાંડ મૂકી કે “દોસ્ત, મને રફીસાહેબનું એક મોટું પોસ્ટર આપીશ, જેથી હું મારા રૂમમાં કાયમી લટકાવી શકું અને એમના દીદાર દરરોજ કરી શકું?.….” – હવે ફોટો જોયા પછી પૂરાવાની શી જરૂર?

હું માનું છું કે આ મુહંમદ સઈદચાચા જેવાં બીજાં ઘણાં મિસરી ચાહકો હશે જેઓ આપણા હિન્દુસ્તાની સંગીત પાછળ ડોલતા હશે. વાત માત્ર રફીસાહેબની જ નથી. બીજાં અનેકાનેક સંગીત રત્નો છે, જેઓના સુપર્બ-મધુર સૂરોએ બીજાં છેડા પર સૂરાવલીઓ છેડી છે.

આવા Fan કરતા પણ વધારે ‘AC’ જેવાં સાંગીતિક ચાહકો જોંઉ છું ત્યારે થાય છે, કે દિલથી કરેલા કોઈપણ કામનાં વેવ્ઝ ધીમધીમે આખા આલમમાં વગર વિઝાએ તેના ચાહક સુધી પહોંચી જ જાય છે.

(પોસ્ટર આપી નીકળતી વખતે મસ્તી સૂઝી: “ ચાચા, ફિલ્મ સંગમનું રાજ કપૂર પર ફિલ્માયેલું ‘બહારોં ફૂલ બરસાઓ મેરા મહેબૂબ આયા હૈ… સાંભળ્યું જ હશે ને?- તો ચાચુ બોલી ઉઠ્યા ‘હે ભાઈ ! એ તો રાજેન્દ્રકુમારે સૂરજમાં ગયું છે.)

સાચો ‘રફી’ હોય કે ‘સઈદ’ એ તો સદાય ‘આસપાસ’ જ રહેવાનો.

આજની આ મુહંમદ રફી-જુલાઈ, ‘સઈદ’ને અર્પણ….

મિસરીમુગન્ની મોરલો:

“ટંગસ્ટનનાં કે ગ્રાફેનનાં તાર કરતા પણ અનેકગણા મજબૂત સૂરીલાં તારો દિલમાંથી નીકળી ‘ટંગ’ દ્વારા પ્રસરેલાં હોય છે. અને એવાં જ સૂર વ્યક્તિને ‘તારો’ (સ્ટાર) બનાવે છે.”

તોરશી: એક તમતમતું મસાલેદાર અરેબિયન અથાણું

Torshi- An Arabic Vegiterian Salad

Torshi- An Arabic Vegetarian Salad

રસદાર લીંબુ, ગાજર-કાકડી-સલગમના ઉભા કાપેલાં ટુકડાં, આખેઆખા ઓલિવ (જેતુન) , બહુ તીખા ન હોય એવા મરચાં અને અરેબીક મોટી કોથમીરનાં બારીક ટુકડાં તેમજ લાલ મરચાંની અધ-કચરી ભૂકીનાં મસાલેદાર કોમ્બિનેશનને……

…..નમક અને થોડા સરકા (વિનેગર)વાળા પાણીમાં મિનીમમ ૨૪-૪૮ કલાક સુધી પચાવી રાખી જે રેસિપી તૈય્યાર થાય તેને આપડી દેસી ભાસામોં લીલું અથાણું કહી શકાય. પણ અહીં અરેબિક જમાત તેને ‘તોરશી’ કહે છે.

આમ તો અસલમાં ‘તોરશી’ એટલે પેલું સફેદ અને ખાટું સલગમ છે. પણ વધુ ભાગે લોકો તમતમતા આ મિશ્રણને જ તોરશીથી ઓળખી અરેબિયન્સ લગભગ દરરોજ ટેસડા લઇ ખાય છે.

જેઓ અથાણાં-સલાડના શોખીનો છે, તેઓ મારી જેમ શરૂઆતમાં ચાખે ત્યારે ‘ઓહ્ફ્ફ…નો ભાવે આ તો બાપલ્યા’ બોલી શકે. પણ જો એક વાર જીભે ચડી જાય પછી ‘ઓહ્ફ્ફ…આના વગર તો જમવાનું કેમ હાલે બાપા’ બોલાઈ ચ જાય.

ભલેને પછી દિવસો રમઝાનનાં હોય કે…….’તૈણ મહિના લાગી ગ્યા’વાળા હોય. 🙂

નવું જોર, જોશ, જોબ અને જલસાંવાળો દિવસ એટલે સમ્મુલ નસીમ…

Sammul Nasim

 

.“સમ્મુલ નસીમ ” – મિસર અને મિસરીઓનો સૌથી મોટો ખુશહાલી ભર્યો આજનો દિવસ. અરેબિકમાં સમ્મુલ એટલે બનવાની શરૂઆત અને નસીમ એટલે મીઠો પવન, વાયરો.

જેમ ભારતમાં વસંતનો વાયરો ફૂંકાય અને વસંત પંચમીનો રોમાન્સ શરુ થાય એમ અહીં અરેબિક વસંતપંચમી ‘સમ્મુલ નસીમ’ને આજના દિવસે આખું ઈજીપ્ત સર આંખોથી લઇ દિલ-દિમાગના-ડીલના દરેક ભાગેથી ઉજવે છે.

એક અજીબ એહસાસ છે, લીલા છે…આજના દિવસમાં!!!

પાછલાં બે-ત્રણ મહિનાથી ઠુંઠા પડી ગયેલાં વૃક્ષોમાં રિફ્રેશિંગ હરિયાળી આવી ચુકી છે. (આ ફોટોમાં દેખાતી મારા ઘરની ગેલેરી પાસેનું ગુલમહોરી ઝાડ એ ઘટ્ટ લીલીછમ સાબિતી)

લગભગ બધી જ મિસરી સ્ત્રીઓ વહેલી સવારે ઉઠી પહેલા ટ્રેડીશનલી લીલું પ્યાજ સૂંઘે છે, ને મિસરી પુરુષ ઘરની બહાર નીકળી બે હાથે અંગડાઈ લઇ ‘નસીમ’ને બાંહોમાં ભરી લે છે…ને પછી અડધો કલાક સ્પેશિયલ મોર્નિંગ વોક કરી એ તાજો બને છે.

દિવસ દરમિયાન પરિવારોનાં ટોળા બાળકોને કાં તો બોટિંગ માટે નાઈલમાં લઇ જાય છે…કે સીધાં છબછબિયાં કરાવે છે. ને કોઈ એક ટાણું (કાં બપોરે અથવા રાતે) સૌ ભેગાં મળી માછલી, મીઠાઈ અને ફ્રુટ્સની જયાફત ઉડાવે છે.

બીજી તરફ આરબી (ગામડિયા) લોકો નવો હળવો ગલબૈય્યા (લાંબી બાંયનો પહોળો જાડો ઝબ્બો) બદલે છે અને ત્રીજી તરફ પોલિસ તેનો યુનિફોર્મ કાળામાંથી સફેદ ધારણ કરે છે.

બસ…નવું જોર, જોશ, જોબ અને જલસાંવાળો દિવસ અહીં ગમ અને ગીની ભુલાવીને સૌને એક બનાવે છે.

” આવો તહેવાર વારંવાર મનાવાય તો કેવું ‘નસીમ’ !!!
મારું-તારું ને બદલે, એકમેકમાં સમાય એ જ ખરું નસીબ.” –

– મુર્તઝાચાર્ય- ઈ.પૂ.૨૦૧૫, નાઈલને કિનારેથી…

આવું દેખાય ત્યારે ‘પાણી પાણી’ થવાય જ ને!

Bank_of_Nile_River

શર્ટનાં બટન બાંધતા બાંધતા જ (પેન્ટ પહેરી લીધા પછી હોં) મારા ઘરેથી પાંચ મિનીટની અંદર આ દ્રશ્ય દેખાય તો સમજી લેવાનું કે બ્લ્યુ નાઇલનાં ઓવારે પહોંચી ગયા.

મોર્નિંગ બ્રિઝ આપતો આ સીન હું બ્રિજ પરથી દરરોજ જોઉં છું. અને એટલે જ તો ‘નાઇલને કિનારેથી’ કશુંક લખવાની ચળ ઉપડી આવે છે. (હવે અહીં ‘આવી ગયા’ હોઈએ અને નાહી નાખવાનું મન થઇ જ જાય તો હમજી લેવાનું કે ઘરેથી પેન્ટ પહેરવાનું ભૂલી ગયા છીએ.)

મોબાઈલથી કેટલી સરળ સુવિધા બની છે કે પળવારમાં આપણે આંખોથી સમાવાયેલું દ્રશ્ય સીધુ દિલમાં સેવ કરી શકીએ છીએ. ટોટલ અસલી સિમ્પલ ક્લિક…નો ફોટોશોપ !

મોર્નિંગ મોરલો:

(ફોટોમાં પેલી દેખાતી જસ્ટ પસાર થયેલી નાનકડી નાવમાં મા હલેસાં મારી રહી છે અને દિકરો માછલાં પકડી રહ્યો છે. બસ કલાપી, રમેશ પારેખ કે સુરેશ દલાલની ખોટ વર્તાય છે.)

આ મમી…મને કાયમ બોલાવે!

Murtaza_at_Pyramids

વર્ષો અગાઉ જ્યારે પહેલીવાર કેરો આવ્યો ત્યારે એક એક દોસ્તે પૂછ્યું કે “વ્હાય ડીડ યુ કમ ટુ કેરો?”- ત્યારે સિમ્પલી જવાબ આપ્યો: “બિકોઝ માય ‘મમી’ વોઝ કોલિંગ.”

હજારો વર્ષોવાળા ઈજીપ્તના પિરામીડઝ માટે લાખો લોકોએ કરોડો પાનાં ભરી લખ્યું છે ,ને લખી રહ્યાં છે. જ્યારે જ્યારે મને અહીં કાંઈક ખોવાયેલી ફીલિંગ્સ આવે છે, ત્યારે પિરામીડઝની પાસે પહોંચીને એની ભવ્યતા જોઈ લઉં છું, તેની દિવાલને ચૂમી લઉં છું, તેના મસમોટા પથ્થર પર જઈ બેસી જાઉં છું. 

એક અજીબ એહસાસ છે આ જગ્યાએ. આપણે માણસો ઘણી અજાયબ વસ્તુઓ બનતી જોતા આવ્યા છે, ને જોતા રહીશું, પણ એ જ બે પગવાળાં માનવો એ જ આ સુપર-હાઈપર પિરામીડઝ બનાવ્યાં છે!?!?! એ હજુયે માની શકાતું નથી.

હાળું ‘ઈમ્પોસિબલ’ શબ્દ અહીં કેમ સાચો પડી જતો લાગે છે?!?!? 

લેમન બજારે ઓલિવની તેજ-તર્રારી

Saqu-El-Lamoon-Olive-lemon-market

અહીં વિન્ટેજ કેરોમાં એક વિસ્તાર છે: સુક-અલ-લમૂન. (મુખ્ય લીંબુ બજાર-માર્કેટ)

આખા વર્ષ દરમિયાન વહેલી સવારમાં જો ત્યાંથી પસાર થાવ ત્યારે હજારો ટનના લીલા-પીળા ટનાટન લીંબુઓ ખડકાય છે. અને ચંદ કલાકોમાં આખા શહેર અને તેની આસપાસના વિસ્તારોમાં ડીસ્ટ્રીબ્યુટ થઇ જાય છે.

પણ અત્યારે પિંક ક્લ્યામેટ છે. ઠંડી શરુ થવાની અને ગરમીને વિદાય આપવાની સિઝન. એવા વાતાવરણમાં જ્યારે લીંબુ સાથે શાક-ફળના કોમ્બોનો રાજા એવા ઝૈતુન (ઓલીવ) નું રિઝન ભળે તો ફિર ક્યા કહેના!

લીલા-ઘટ્ટજાંબલી-કાળા રંગના, સ્વાદે થોડાં આમળા જેવા આ ઓલીવ અહીંના લાખો લોકોનું પ્રિય છે. કેટલીયે બીમારીઓનો ઘરબેઠા ઈલાજ કરવા હાથવગું લાગતા આ ઓલીવ મોમાં પાણી અને બોડીમાં તર્રારી લાવે છે. અત્યારે સીઝનેબલ ભાવમાં માત્ર ૨ પાઉન્ડ (૧૮ રૂપિયે) કિલો છે.

જેમ આપણે લાડવે કે ખીચડીમાં ઘી પીરસાય એમ અહીની તરકારી-શાકમાં ઓલીવ ઓઈલ વેરતા જોવું છું ત્યારે બાળપણમાં ઘણીવાર ઝૈતુનના તેલથી બોડી પર મસાજ કરી આપતી મારી મા યાદ આવી જાય છે. એટલે આંખો બંધ કરી ૮-૧૦ ‘તૈલી ઓલીવ’ મોંમાં ઉતારી લઉં છું. (આંસુ ઓ જોવા કોને ગમે?)

એમના દ્વારા એવું કહેવાય છે કે…

.

•~> ગોકળગાય ત્રણ વર્ષ સુધી સતત ઉંઘ ખેંચી શકે છે. (આપણે ત્યાં કોલેજના પણ ‘તૈણ’ વરસ જ હોય છે ને?)

•~> જાપાનમાં બનતા ૯૫% મોબાઈલ ફોન્સ ‘વોટરપ્રૂફ’ હોય છે. (આમેય જાપાનીઓ પણ ‘વોટરપ્રૂફ’ જીવન વધારે જીવે છે.)

•~> આ પૃથ્વી પર ઈ.સ.૧૮૦૦ની આસપાસ જન્મેલા (ઓફિસીયલી) માત્ર ૧૪ વ્યક્તિઓ જ હયાત છે. (એ જાણવું પડશે કે આ લોકો ‘જીવતા’ કઈ રીતે હશે?)

•~> ડિઝનીલેન્ડને માત્ર કલરફૂલ રાખવા તેના કારીગરો આખા વર્ષ દરમિયાન લગભગ ૨૦,૦૦૦ લીટર રંગ વાપરે છે. (રંગ છે ડિઝની..તને!)

•~> આ અમારા ગામમાં આવેલા પિરામીડ્સનો અસલ રંગ સુઘડ સફેદ હતો. (જુવો ખરી કે આ સમય પણ ભલભલાને ‘ખાકી’ કરી નાખે છે. ખૈર, ઈંટ ‘કેરો’ રંગ લાગ્યો લ્યા ઈજીપ્ત)

•~> વિશ્વયુદ્ધ-૨ દરમિયાન ચીનાઓ ધડાકેદાર કેમિકલ્સનો ઉપયોગ પાન-કેક અથવા તો મફીન્સમાં ખાવા માટે ભરી રાખતા અને જે વધે તેને ધડાકાઓ કરવામાં કરતા. (હ્મ્મ્મ્મ્મ્મ હવે સમજ પડી કે….ચીનાઓને ‘ચાઈનીઝ’ અને ભારતીયોને ભારત’વાસી’ કેમ બોલાય છે!!!!!)

•~> સવારે જાગીએ ત્યારે ઉઠવાની પાંચ મિનીટમાં જ ૫૦% સપનું ભૂલાઈ જાય છે. અને પછીની ૧૦ મિનીટ થોડી રાહ જોવામાં આવે તો એને યાદ કરવામાં ૯૦% સપનું ગાયબ જ થઇ જાય છે. (તો એનો અર્થ એમ જ થયો કે આપણું સપનું સાકાર કરવા વધુ ભાગે ‘ઊંઘતા રહેવું’?!?!?!?!)

ચાલો ભ’ઈ….કોણ કોણ ‘હવડે જાઈગું’ છે?

‘મ’ ની માયાજાળ..મિસરમાં !

High-Way_Cairo

મમીથી શરુ કરી મહા-સંસ્કૃતિ, મુસલમાન, મુહંમદ હોસ્ની મુબારક, મહા-વિરોધ, મધ્યસ્થ ચૂંટણી, મુસ્લિમ-બ્રધરહૂડ, મુહંમદ મુરશી, મીડિયોકર મેનેજમેન્ટ, મગજમારી, માથાકૂટી, મતભેદ, મહા-ચળવળ, મીડિયા, મનોસ્થિતિની વચ્ચે આ તમારો મિત્ર ……મુર્તઝા મિસરમાં બેસીને શું લખે અને શું ન લખે?

‘નથી જાણ્યું અમારે પંથ શી મહા-આફત ખડી છે,
ખબર છે એટલી કે મીસરીઓની હાકલ પડી છે.’

– (મેઘાણી બાપુની માફી સાથે)

સ્ટ્રીટ, રોડ, ઘરો ખાલી કરી….ઘરથી થોડેક જ (દૂર કહું તો) આવેલા મહાચોક ‘તાહરીર સ્ક્વેર’ ખાતે અત્યારે લાખો લોકો તંબૂ તાણીયા રે લોલ!

ખૈર, થોડાં અરસા અગાઉ એક ટેક્સી-ડ્રાઈવર સાથે વાત કરી ત્યારે એણે અહીંના ગામઠી અરેબિક અંદાઝમાં એક વાત કરી…

“સાહેબ, અમારી પ્રજાને સખત ભુખ તો લાગી છે પણ શું ખાવું એ વિશે સૌ કોઈ અસમંજસમાં છે. એવું જ શાશનમાં થઇ રહ્યું છે. પહેલા એમણે મુબારકને ઉથલાવ્યા, પછી મોરસીને લાવ્યા. હવે એનાથીથી કંટાળી ફરી નવી જ ઉથલપાથલ કરી રહ્યા છે. જો આવું થયા કરશે ત્યારે અમારી રોજીનું શું?

ખૂબ દુઃખ સાથે કહું છું કે…પ્રજાને હાથમાં લઈને પકડી શકે એવો કોઈ લીડર અમને કેમ નથી મળતો?- કે પછી પ્રજાનો જ જુવાળ તેને આગળ લાવવા દેતો નથી? – ક્યાં ખોટ છે?- કેમ કોઈ સાચા દિલથી શું જોઈએ છે તે વિશે વાત કરતુ નથી?- આવું ક્યાં સુધી ચાલશે?- અમારું ભવિષ્ય શું?

(અને પછી એક સટ્ટાઆઆક્કક કરતો સવાલ તેણે મને પૂછ્યો): “ભાઈ, તમારા હિંદમાં આવું હોય?”

…અને મેં પણ ‘મૌન’થી જ જવાબ આપ્યો.

દુવાની અસર…

દોસ્તો,

એ સત્ય ઘટના થોડાં વર્ષો પહેલા અમિરાબેન સાથે બની હતી. અને તેમના દ્વારા એ વાર્તારૂપે મારી ડાયરીમાં ઉતરી પણ આવી.

આજે ખાસ અક્ષરનાદ.કૉમ માટે તેને શબ્દ તેમજ સ્વરમાં બાંધી આપ લોકોની સાથે શેર કરી રહ્યો છું.

http://aksharnaad.com/2013/06/24/effect-of-doa/

અક્ષરનાદ પર પબ્લિશ કરવા માટે અઝીઝી દોસ્ત જીગ્નેશભાઈ અધ્યારૂનો તહે દિલથી શુક્રિયા…

કેટલીંક હળવી અને ફૂલ વાતો …

  • કેટલીક પોસ્ટ દિવસ બનાવી દે છે...આ જ સાજીદભાઈની આ લેટેસ્ટ કવિતા તો…આહ! શક્ય છે કે મારા વેલેન્ટાઈન્સ ડે સાથે ફેબ્રુઆરી પણ ઉજળો બનાવી ગઈ…(વાંચી લેજો વ્હાલા કુંવારાઓ..નહીંતર..નૈ પન્નીને પષ્ટાવાનો વારો આવે લાલા)
  • આજે મળ્યા બે વિરોધાભાસ ટેક્સી-ડ્રાઈવર્સ .
    • ==>જતી વખતે એક ડ્રાઈવર “સાહેબ! આપણા ઈજીપ્તની હાલત ઓહ! ખુબ ખરાબ છે….ઇકોનોમીની વાટ લાગી ગઈ છે….મોંઘવારી સખ્ત વધી ગઈ છે…ઘરે ખાવાના વાંધા છે. શું ધૂળ ચેહરો હસતો રાખીએ?..વગેરે..વગેરે…વગેરે..”
    • <== આવતી વેળા બીજો ડ્રાઈવર: “સાહેબ! આપણી આજુબાજુના દેશો (સુદાન, ઈરાક, લેબેનોન, સીરિયા, લિબિયા)ની હાલત જોતા લાગે છે કે આપણું મિસર કેટલું મજાનું છે! જમવાની બાબતે થોડાંમાં પણ ઘણી બરકત છે…પણ આપણી પબ્લિકને સમજાવે કોણ? આપણે આપણા જ દેશને કોસીયે એ કરતા જાતને ખુશ રાખી શકીએ તો ઘણું સારું થઇ શકે…વગેરે..વગેરે…વગેરે..”
  • બાળપણ પાછુ લાવતા રહેવું છે? યા પછી દિલ અંદરથી થોડું ખિન્ન છે?– લ્યો આ રહ્યો ઉપાય….તમારા બાળકોને (પોતાના ન હોય તો પડોશી કે સ્વજનના પણ) રીક્ષા કે બસ ડ્રાઈવરને ભરોસે ન મૂકી કેટલીક વાર એમની સાથે જાતે સ્કૂલ જઈ આવવા જેવું છે..

બોસ! એમની સાથે વીતાવેલા સમય પછી મોટિવેશનલ બુકની પણ જરૂર નહિ રહે. પાછલાં કેટલાંક દિવસોથી મેં પણ એવી બૂક્સનું વાંચન બાજુએ મુક્યું છે. મારા પોરીયાઓ જ પાનાંઓ ભરી આખા દિવસનું ભાથું આપી દે છે.

(નેક્સ્ટ ટાઈમ ખૂબ ખુશ થઇ જવાય ત્યારે શું કરવું એનો ઉપાય…આફ્ટર ધ ગિયર)

કહેવાય છે કે એ લોકો સુખી નથી…

થોડાં અરસા પહેલા એક મિસરી દોસ્તનો મેઈલ મળ્યો…

“કહેવાય છે કે..આરબ લોકો પોતાના જ મુસ્લિમ દેશોમાં સુખી હોવાનો ભાવ અનુભવતા નથી.  જેમ કે…

  • મોરોક્કોમાં રહેતાં મોરોક્કાની
  • અલ્જીરિયામાં રહેતાં અલ્જીરિયન્સ
  • લિબિયાના રહેતાં લિબિયન્સ
  • ઈજીપ્તના રહેતાં મિસરી
  • સીરિયામાં રહેતાં સિરીયન્સ
  • લેબેનોનમાં રહેતાં લેબેનીઝ
  • ગાઝા સ્ટ્રિપમાં રહેતાં ગાઝીઓ-ઇઝરાયેલીઓ
  • ઈરાનમાં રહેતાં ઈરાનીઓ
  • ઈરાકમાં રહેતાં ઈરાકીઓ
  • યમનમાં રહેતાં યમાનીઓ
  • અફઘાનિસ્તાનમાં રહેતાં અફઘાનીઓ..અને
  • પાકિસ્તાનમાં રહેતાં પાકિસ્તાનીઓ

સવાલ: તો પછી આ આરબ પતિઓ-પત્નિઓ સુખી ક્યાં છે?….

જવાબ: ઇંગ્લેન્ડમાં, ફ્રાંસમાં, જર્મનીમાં, ઈટાલીમાં, સ્વિડનમાં, સ્પેનમાં, અમેરિકામાં….ટૂંકમાં એવા દેશો જે નોન-મુસ્લિમ્સ ગણાય છે.

સવાલ: ત્યાં રહીને એ લોકો કોને બ્લેમ (દોષારોપણ, વખોડ) કરતા રહે છે?……ઇસ્લામને? ….તેમના દેશના નેતાઓને…યા પછી ત્યાંના નાગરિકોને?

જવાબ: એ લોકો એ દરેક દેશને વખોડે છે….જ્યાં જ્યાં એ સુખી છે.

‘નીલ’આચમન

 “ખાવાની હાલની પરિસ્થિતિમાં એક પાઉન્ડના ૨૫ પિઆસ્ટર (મિસરી પૈસો)માંથી તમે જીવો છો અને બાકીના ૭૫થી તમે તમારા ડોક્ટરને જીવતા રાખો છો.”Forks Over Knivesની ડોક્યુમેન્ટ્રીમાં એક ઈજિપ્શિયન દ્વારા કહેવાયેલી વાત.

નાનકડાં નીલ ન્યુઝ…વ્યુઝ..

ધોવાણ…ઘોડા સાથે ગાડી ધોનારનું!

કેરોની નજીક અહીંના એક ટાઉનની સીમા પાસે આવેલા પેટ્રોલ-પંપ પર એક ઘોડા-ગાડીવાળો આરબી (ગામડીયો) આવીને ત્યાંના કોઈ એક વોશરમેન પાસે રોકાયો.  “મારી ઘોડાગાડી ધોઈ આપો”

“પણ ભાઈ! આ તો પેટ્રોલની ગાડીને ધોવાનું સ્ટેશન છે. તારી આ ખચ્ચર જેવી ગાડી ધોવાનું નહિ.”– વોશરમેનનો વિરોધ.  આનાકાનીમાં પેલો આરબી… ઘોડો અને ગાડીને ત્યાંજ મૂકી ચાલી નીકળ્યો અને અડધો કલાક પછી પોતાના કેટલાંક સાગરીતોને લઇ પાછો આવ્યો.

પરિણામ: ગાડી તો ધોવાઈ ગઈ..સાથે પેલો વોશરમેન પણ ‘ધોવાઈ’ ગયો…

રોકસકો તો ‘રોક’ લો

પોર્ટ સઈદ’ શહેરના ગવર્નર સાહેબે શહેરની કેટલીક ઉંચી ઈમારતો પર રાતના સમયે રોક્સ (નાનકડાં પથ્થર) ફેંકી શકે એવા સાગરીતોની ટીમ ‘ઈમ્પોર્ટ’ કરી છે.

કારણ?: અરે ભાઈ!…આ મધરાતના વખતે પોતાની બાઈક્સ પર ‘રોક મ્યુઝિક’થી વારંવાર ખુબ ઊંચા અવાજે ઘોંઘાટ મચાવતા બાઈકર્સથી તો બાપ….રે બાપ પરેશાન છે. એટલે ‘રોક મ્યુઝિક’ કા જવાબ રોક્સ સે.

અબ ઉન્હેં રોક શકો તો રોક લો!

નીલ ‘નૂર’

જ્યારે તમને એમ લાગે કે ઝીંદગીમાં અંધારું છે…ચારેકોર જાણે અંધકાર છવાયેલો છે. ત્યારે અલબત્ત ઈશ્વર સમક્ષ પૂરા દિલથી પ્રાર્થના કરજો. અને તે છતાં પણ એમ લાગે કે હજુયે અંધારું દૂર થયું નથી ત્યારે….પહેલું કામ તમારુ ઈલેક્ટ્રીસિટીનું બિલ ભરવાનું કરજો…ભઈશાબ!

અહીં તમને સાત પ્રકારની વ્યક્તિઓ જોવા મળશે….

7-types-of-People

એક એન્જિનીયરીંગ કંપનીના રીસેપ્શન-કાઉન્ટર પાસેના હાર્ડ-બોર્ડ પરથી મળી આવેલાં સોફ્ટ-સૂત્રો…

 અહીં તમને સાત પ્રકારની વ્યક્તિઓ જોવા મળશે….

૧.   એવી જેઓ મુશ્કેલીઓ તો સર્જે છે પણ તેમને ખુદ ખબર નથી પડતી કે એમણે શું કર્યું?!?!?!

૨.   એવી જેઓને એટલિસ્ટ ખબર તો પડે છે કે તેમણે મુશ્કેલીઓ સર્જી છે પણ પછી તેના ઉકેલ (સોલ્યુશન) માટે કાંઈ પણ કરતા નથી.

૩.   એવી જેઓને એટલિસ્ટ ખબર તો પડે છે કે તેમણે મુશ્કેલીઓ સર્જી છે ને પછી તેઓ બીજાને એ મુશ્કેલી જણાવીને ‘ટ્રાન્સફર‘ કરી દે છે.

૪.  એવી જેઓને એટલીસ્ટ ખબર તો પડે છે કે તેમણે મુશ્કેલીઓ સર્જી છે ને પછી બીજાને એ મુશ્કેલી સ્ટિકી-નોટ્સ કે (હવે ઈમેઈલ કે SMS)થી ‘જાણ‘ કરી દે છે.

૫.  એવી જેઓને એટલિસ્ટ ખબર તો પડે છે કે તેમણે મુશ્કેલીઓ સર્જી છે ને પછી બીજી વાર જરાયે ન થાય એ માટે પોતાની જાતને સચેત રાખે છે. (જેને અમે નોકરીની તકો ખુલ્લી કરી આપીએ છીએ.)

૬.   એવી જેઓને એટલિસ્ટ ખબર તો પડે છે કે તેમણે મુશ્કેલીઓ સર્જી છે ને પછી બીજી વાર જરાયે ન થાય એ માટે બીજાને સચેત કરી દે છે. (જેને માટે અમારે ત્યાં નોકરીના દ્વાર હમેશાં ખુલ્લા છે.)

૭.  એવી જેઓને એટલિસ્ટ ખબર તો પડે છે કે તેમણે મુશ્કેલીઓ સર્જી છે ને પછી એનો ઉકેલ જાતે લઇ આવી બીજી વાર જરાયે ન થાય એ માટે બીજાને પણ સચેત કરે છે. (એવી લીડર વ્યક્તિઓની અમારી શોધ સતત  ચાલુ રહે છે.)

મગજ અને હાથ બંનેને નીલઆમ કરી દેતી (ઘન)ચક્કર પેટી

 પાછલી ક્લિપમાં તો પેલી પેટી ચાલો સમજ્યા કે થોડી સેકન્ડ્સમાં ખુલી ગઈ…પણ આ તો એની પણ દાદી બનીને આવી છે. બેખબરી માટે તો કલાકમાં પણ ન ખુલે તેવી આ પઝલ-પેટી માટે ચોરને પણ આખરે કહેવું પડે

 “મેં તો થઅઅઅક ગયા બોસ!”…..