નાઇલને કિનારેથી….

સમૃદ્ધિ…..વિચારોથી, વાણીથી, વર્તનથી, અનુભવથી!

Tag Archives: સ્ત્રી

આને શું કહેવું, સમયનું સાયકલિંગ કે સંજોગોનું રી-સાયકલિંગ?

Re-Cycling Of Time Or Situation?

recycling bins Re-Cycling Of Time Or Situation?

મારી નજરની સામે સમયાન્તરે આખો ઘટનાક્રમ બન્યો છે, લાંબો છે. પણ તેમાં રહેલી સમજણ ટૂંકાવી લખું છું. ધ્યાનથી વાંચશો તો તમારામાંથી કોઈકને જીવનનો રાહ મળી આવશે. સવાલ ફક્ત આટલો થાય છે કે: આને શું કહેવું, સમયનું સાયકલિંગ કે સંજોગોનું રી-સાયકલિંગ?
— — —
એક મસ્ત મજાની દિલદારી છોકરીના દસ વર્ષ અગાઉ લગ્ન થાય છે. લગભગ બે વર્ષ પછી દિકરો જન્મે છે. ત્યારે છોકરીને શંકા જાય છે કે ‘પતિની નજર એક બીજી સ્ત્રી પર છે અને કાંઈક ચક્કર ‘ચાલુ’ છે. છોકરી ચુપ રહે છે. બીજાં ત્રણ વર્ષ બાદ દિકરી જન્મે છે.

છોકરીના પતિની ‘ફક્ત ફ્રેન્ડ જ છે યાર’ વાળી વાતનું ‘લફરું’ ખુલ્લું પડી ‘મજબૂત માશૂકા’ બની ચુકી છે. પતિને બાળકોમાં બહુ રસ રહ્યો નથી, ને પત્ની માટે તો ‘જરા પણ’ કસ રહ્યો નથી.

છોકરી એ ત્રણની વચ્ચે ‘સાવ બિચારી’ બની છે. તેના પછીના ૩ વર્ષ માથાકૂટવાની અંદર વીતવા અને વીંટવામાં ગયા છે. પતિ તરફથી અપાતી ઘરખર્ચીતો ક્યારનીય બંધ થઇ ચુકી છે. પણ આ છોકરીમાં એક સજ્જડ પ્લસ પોઈન્ટ એ છે, કે તે ભણાવવામાં પણ ખૂબ હોંશિયાર છે એટલે જાણીતી સ્કૂલમાં અરેબિક ટિચર તરીકે જોબ કરી ઘરખર્ચ ચલાવે છે.

જે પતિ પાસેથી સુખ-સંભાળ, સેક્સ, સિક્યોરીટી જેવાં તત્વો ન જ મળે ત્યારે એ બધું જ મૂકી સાંત્વના માટે મા-બાપ પાસે આવે જ. ને પછી તો….ફેમિલી-વોર…ડાયવોર્સની સાંકળઘટનાઓ…..બાદ છોકરી મા-બાપ પાસે ને બાળકો એમના પિતા પાસે સેટ થાય છે. છોકરીના વાલીડા દુઃખીતો છે જ પણ “જે થાય છે તે સારું જ થાય છે.” બોલી સમયને સમયનું કામ કરવા દેવાની સલાહ આપે છે.

એક અંગત કુટુંબી સ્નેહી તરીકે હું તેમની આ આખી ઘટના ત્રણ વર્ષથી જાણું અને જોઉં છું. અને મારા મોંમાંથી પણ માત્ર એટલું જ નીકળે છે: “જે થવાનું છે તે બેસ્ટ થવાનું છે. બસ તું એ ‘બેસ્ટ’ નામની મોટી બસની રાહ જો બૂન.”

….ને ત્યાંજ ગઈકાલે મને સમયના ગોઠવાયેલાં ચોકઠાંમાંથી નીચે મુજબ સમાચાર મળે છે.

આ ડાયવોર્સી છોકરીનાં પતિની બીજાં શહેરમાં બદલી થઇ છે. જ્યાં તેની સાથે રહેતી બાળકીને જરાય ફાવતું નથી એટલે તે તેની દાદીમા પાસે પાછી જુના શહેરમાં આવે છે. દાદી તેને ત્યાંની એક મશહૂર સ્કૂલમાં ફરીથી રિ-એડમિટ કરે છે, જ્યાં એ પહેલા ભણતી હોય છે. જ્યારે દિકરાને તો ક્યારનોય બોર્ડીંગમાં મુકી દેવાયો છે.

થોડાં જ દિવસ બાદ સ્કૂલનાં ટ્રસ્ટીનો આ ડાયવોર્સી છોકરી પર ફોન આવે છે કે: “બેટા ! તારી માસૂમાને તું જ સંભાળી શકે એમ છો. એટલે અમે ચાહિયે છીએ કે આ જ સ્કૂલમાં શ્રેષ્ઠ અરેબિક ટિચર તરીકે તું જ યોગ્ય છે. બોલ સ્કૂલ ક્યારે જોઈન કરે છે?”

હવે આ ડાયવોર્સી છોકરીની એક આંખમાં તેની ‘માસૂમા’ પાછી મેળવવાના હર્ષિલા આંસુઓ તો છે જ પણ સાથે-સાથે ફરીથી ગમતું મેળવવાનો અને ગમ દૂર થયાનો અનેકગણો આનંદ બીજી આંખમાંથી નીકળી રહ્યો છે.
— — —
બોલો દોસ્તો, ત્યારે સવાલ થાય ને કે: આને શું કહેવું, સમયનું સાયકલિંગ કે સંજોગોનું રી-સાયકલિંગ?

સાયકલિંગ શોટ:

“આંખોમે રોક લે અપને ઇન આંસુઓકા તુફાન,
લેતી હૈ ઝિંદગાની હર કદમપે એક ઇમ્તેહાન.”
.
.
(Photo-Credit: dreamstime.com)

Advertisements

મુહબ્બતકી રોટી

Roti Making Girl

એક સ્ત્રી જ્યારે પોતાના હાથે રોટી બનાવે છે, ત્યારે તે તેના હાથમાંથી નીકળતી એનર્જી (ઉર્જા) આપે છે. જે ખાનારના પેટમાં જાય છે. અને તેનાથી મળતી તાકાત એ ઉર્જાનો મુખ્ય ભાગ જ છે. લોટનો રોટલો બનાવતી સ્ત્રી મારા મતે બ્રહ્મા જ છે. જે બીજી અનેકાનેક એનર્જીનું સર્જન કર્યે જાય છે.

ગામડાંમાં કે શહેરમાં જે સ્ત્રી પોતાની આજીવિકા માટે બીજાંવ ને રોટલી બનાવી ખવડાવે ત્યારે તેની કિંમત ‘અમૂલ્ય’ છે. તેની સાથે બાર્ગેઈન કરવું એ ગુનો ગણી શકાય. કેમ કે એમાં મૂલ્ય કરતા વેલ્યુ વધારે છે, પેટના ખાડાની. જે કેમેરો એવી ઘટનાનો ફોટો પાડે તેવા ફોટોનું મૂલ્ય પણ ઊંચું આંકી શકાય.

કોઈક ને ત્યાં મહેમાન બનીને જવાનું થાય ત્યારે તે ઘરની સ્ત્રી આપણને જમવા માટે રોકી લે, ત્યારે તેને ‘દેશના પ્રેસિડેન્ટનું આમંત્રણ’ સમજવું. કેમ કે એવું (મમતાભર્યું) જમણ નસીબદારને મળતું હોય છે. રોટલી તો વફાદારીનું ‘બોન્ડ’ છે. કેમ કે એમાં ‘નમક’ છે. અને એટલે જ તો તે નમકહલાલીનો શ્રેષ્ટ સિમ્બોલ બને છે.

‘મુહબ્બતકી રોટી’ જ્યારે પેટમાં જાય છે ત્યારે એની સીધી અસર દિલથી થઇ દિમાગ પર પડે છે. ને પછી શું સૂઝે?- સિમ્પલી !!! મસ્ત વિચારો, આઈડિયાઝ. ને એ માટે જ તો આપણે અહીં વારંવાર મળતા રહીએ છીએ, રાઈટ?

પ્રેમિક પંચ:

“રોટલીમાં મધની મિઠાશ ઉમેરવી છે?- તો બસ…તે બનાવતી વખતે સ્ત્રીનાં હાથ ચૂમી લેજો. ને જો ગાલ ચૂમી લેવાય તો…મધ સાથે માખણનો ટેસ્ટ પણ ઉતર્યો જ સમજો.”

(Photo Credit: Michael Benanav for NYtimes.com)

“….માર એને એક તમાચો……..ઠોકી દે એક લાફો !”

Will You Slap Her?

“….એને એક તમાચો માર……..ઠોકી દે એક લાફો !”

શક્ય છે કે ઉપરનું વાક્ય વાંચીને તમને થાય કે આજે મુર્તઝાભ’ઈ ગરમ થઇ ગયા લાગે છે. કાંઈક બન્યું હશે અને અહીં આવીને ગુસ્સો ઠાલવે છે, ખરું ને?

વેલ! ચોખવટ એ કે હું એકદમ શાંત અને ખુશનુમા છું. મારા બૈરી-છોકરાંવ પણ કંટ્રોલમાં છે. સબ સલામત. પેલો હોટ-શોટ ડાયલોગ તો થોડાં મહિના અગાઉ ઇટાલીના મિલાન શહેરમાં એક સામાજિક પ્રયોગ અર્થે વાપરવામાં આવ્યો. વાત એમ બની કે…

સ્ત્રીઓ પર વધતા જતા ઝુલ્મને અનુલક્ષી ત્યાંની એક મીડિયા કંપનીએ નાનકડો અને માસૂમ પ્રયોગ અજમાવ્યો. ૮-૧૦ વર્ષની વયના કેટલાંક છોકરાંવ પસંદ કર્યા. પૂછવામાં આવ્યું કે “તારું નામ શું?, કેટલાં વર્ષનો?, મોટો થઇ શું બનવા માંગે છે?, શાં માટે એવો બનવા માંગે છે?…..વગેરે !!!!

….ને પછી તેમની પાસે ‘માર્ટિના’ નામની મજાની દેખાવડી નાનકડી બાળકીને ઉભી રાખવામાં આવી ને પૂછ્યું કે “તને આ માર્ટિનામાં શું દેખાય છે? તેનો દેખાવ કેવો છે?, તેનો ગાલ સ્પર્શ કરી કહે જો એ કેવી છે?, એની સામે થોડાં ગાંડા થઇ એને હસાવ જો……વગેરે વગેરે !!!!

ને તે બાદ પેલો ઉપર મુજબનો સવાલ ઠોકાય છે કે…..”હવે એને એક તમાચો માર……..ઠોકી દે એક લાફો !”

ત્યારે…..પેલાં ડેનિસ ધ મેનિસ જેવા મસ્તીખોર ટાબરિયાંવ અચાનક સ્તબ્ધ થઇ જાય છે. ગાલે હાથ ફેરવી શકતા એ જ બાળકો હવે તમાચો મારવાની બાબતે પાછળ ખસી જાય છે, રોકાઈ જાય છે, નિરાશ થઇ જાય છે. ત્યારે આગળ પૂછવામાં આવે છે, ‘કેમ માર્ટિનામાં એવું શું જોયું કે તું એને તમાચો મારવાનું ના કહે છે?’

દોસ્તો, એ સૌ માસૂમોનો સર્વ-સામાન્ય પણ ‘સણસણતો પુખ્ત જવાબ’ આખા વિશ્વ સમાજને એક ‘મસ્ત’ક સંદેશો આપી જાય છે:

” હું શાં માટે મને ગમતી ખૂબસૂરત છોકરીને માર મારું? શું ઈશ્વર ખુશ થશે?, અરે ! એને તો ફૂલનો માર પણ ન મારી શકું. હું આવાં ઝુલ્મનો વિરોધ કરું છું. કેમ કે….હું એક મર્દ છું.”
— — —
મિલાની મોરલો:

“બાળકોની દુનિયામાં સ્ત્રી-પુરુષનો ‘ફર્ક’ આપણે મોટેરાંઓ કરાવીએ છીએ……. કદાચ આ પણ એક મોટો ગુનો છે.”
— — —
તો બોલો દોસ્તો, તમે તમારી ‘વ્હાલી’ને આજે ક્યાં કિસ કરશો?- ગાલ પર કે હોઠ પર?